(Minghui.org)
Pozdrowienia, wspaniały i czcigodny Mistrzu!
Pozdrowienia, współpraktykujący!
Patrząc wstecz na moją trzydziestoletnią drogę kultywowania, muszę przyznać, że dwa lata po opuszczeniu ośrodka zatrzymań były najgorszym okresem w moim kultywowaniu. Czułem się tak, jakbym wpadł w pułapkę zastawioną przez stare siły, i doświadczałem wielu trudności. Nie kultywowałem siebie tak, jak powinienem.
W marcu 2026 roku, w środku dnia, wracałem samochodem z miejsca pracy do domu. Śnieg i lód na drodze jeszcze nie stopniały. Przypomniałem sobie, żeby jechać powoli. Jednak byłem bardzo senny i z upływem czasu zapomniałem, że jadę po oblodzonej drodze. Zastanawiałem się, dlaczego jadę tak wolno. Przyspieszyłem i próbowałem wyprzedzić samochód jadący przede mną. Straciłem panowanie nad kierownicą. Mój samochód uderzył w duże drzewo rosnące przy drodze. Gwałtownie skręciłem kierownicę. Usłyszałem głośny huk. Poduszka powietrzna w samochodzie wystrzeliła. Wnętrze pojazdu wypełniło się zapachem materiałów wybuchowych. Kiedy doszedłem do siebie, wysiadłem z samochodu, żeby zobaczyć, co się stało. Przednia prawa część samochodu była uszkodzona, obręcz koła została rozbita, a przednia szyba popękana. Koło samochodu zaklinowało się przy pniu drzewa, przez co pojazd przechylił się na krawędzi głębokiego rowu. Za drzewem znajdował się rów o głębokości kilku metrów.
Wiedziałem, że Mistrz mnie ocalił. Gdyby samochód uderzył w drzewo na wprost albo wpadł do rowu, nawet nie chciałem sobie wyobrażać, jak mogłoby się to skończyć. Uszkodzeniu uległ jedynie niewielki fragment skóry na mojej dłoni.
Porzucenie urazy
Wiedziałem, że w moim kultywowaniu istniała poważna luka. Stare siły próbowały mnie zabić. Zacząłem zaglądać do wewnątrz siebie, aby odnaleźć swoje przywiązania. Postanowiłem je wyeliminować.
Moim największym problemem była uraza, jaką żywiłem wobec mojego drugiego starszego brata. Był uzależniony od hazardu. Przez hazard stracił dwa domy. Musiał wydzierżawić swoją ziemię, aby spłacić długi. Przegrał wszystkie oszczędności i popadł w poważne zadłużenie. Jego rodzina musiała wynająć mieszkanie. Przysporzył mi wielu problemów finansowych. Mógłbym napisać książkę o wszystkim, co mi zrobił.
Kiedy przebywałem w ośrodku zatrzymań, sporządził fałszywą umowę i sprzedał ziemię należącą do mojej matki i mnie, aby spłacić jeden ze swoich długów. Gdybym nie pracował, nie miałbym żadnych dochodów. Nie oddał mi ani moich pieniędzy, ani tych, które pożyczyłem dla niego. Przez dwa lata pracowałem, aby spłacić jego dług. Zabrał nawet naszej matce pieniądze, które miała na drobne wydatki – kilka tysięcy juanów. Nie obchodziło go, czy inni będą w stanie się utrzymać. Moja matka obawiała się, że z powodu ogromnego zadłużenia może popełnić samobójstwo. Ciągle ustępowała mu i wolała sama cierpieć.
Czasami myślałem, że jest to prześladowanie ekonomiczne ze strony starych sił i że nie powinienem go uznawać, lecz rozwiązać tę sprawę na drodze prawnej. Innym razem uważałem, że jako praktykujący nie powinienem stosować takich metod rozwiązywania problemów. Być może w poprzednim życiu byłem mu coś winien. Kiedy moja matka przebywała na oddziale ratunkowym i potrzebowaliśmy pieniędzy na pokrycie kosztów leczenia, on dołożył bardzo niewiele. Wtedy moja uraza wobec niego ujawniła się w pełni. Kilkakrotnie go potępiałem i parę razy pokłóciłem się z matką z jego powodu. Byłem zły.
Kiedy spojrzałem na tę sprawę z perspektywy Fa, odkryłem, że nic nie dzieje się przypadkowo. Ta sytuacja została zaaranżowana po to, aby ujawnić moją urazę i dać mi możliwość pozbycia się jej poprzez kultywowanie siebie. Uświadomiłem sobie, że jako praktykujący nie powinienem pozwalać, aby konflikty wywoływały we mnie urazę. Była to demoniczna natura, którą powinienem porzucić. Wszystko na tym świecie istnieje dla Fa, a konflikty hartują praktykujących Falun Dafa. Rolą mojego drugiego starszego brata było zahartowanie mnie, dlatego powinienem mu współczuć. Przez wszystkie te lata żył, aby spłacać długi lub unikać ich spłacania. Mogłem sobie wyobrazić, jaką presję odczuwał. Kiedy to wszystko zrozumiałem, moja uraza zniknęła. Mogłem spokojnie z nim rozmawiać i nie wywierałem na niego presji. Odniosłem również wrażenie, że zmniejszyła się presja psychiczna, jakiej doświadczała moja matka.
Uzależnienie od grania na telefonie komórkowym
Kolejnym przywiązaniem, które doprowadziło do wypadku samochodowego, a zarazem główną przyczyną tego, że obniżyłem wobec siebie wymagania w kultywowaniu, było moje uzależnienie od korzystania z telefonu komórkowego. Wcześniej rzadko korzystałem z telefonu w ten sposób. Po opuszczeniu ośrodka zatrzymań zapisałem się na kilka kursów internetowych, aby znaleźć możliwości zarabiania pieniędzy za pośrednictwem internetu. Znalazłem pracę, która wymagała ode mnie korzystania z telefonu komórkowego. Stopniowo uzależniłem się od telefonu. Chociaż jak zwykle studiowałem Fa i wysyłałem prawe myśli, to kiedy spojrzałem wstecz, uświadomiłem sobie, że nie robiłem tego tak skutecznie, jak powinienem. Za każdym razem, gdy kończyłem korzystanie z telefonu, odczuwałem żal, że zmarnowałem czas. Napisałem nawet kartkę z napisem: „Jeśli korzystasz z telefonu komórkowego, marnujesz swoje życie” i powiesiłem ją na drzwiach sypialni. Mimo to nadal nie potrafiłem całkowicie uwolnić się od tego uzależnienia. Po tym, jak Mistrz kilkakrotnie dawał mi wskazówki, rzadziej korzystałem z telefonu. Jednak później powróciłem do dawnego nawyku.
Wzmocniłem swoją świadomość główną i przez kilka dni nie korzystałem z telefonu komórkowego. Zauważyłem, że poprawiła się jakość mojego snu, a po przebudzeniu rano miałem jasny umysł. Czułem się bardzo dobrze. Przez dwa lata źle spałem i czasami budziłem się kilka razy w ciągu nocy. Następnego dnia byłem senny i zmęczony. Wypadały mi również włosy. Wszystkie te objawy były spowodowane tym przywiązaniem. Telefon komórkowy był także narzędziem służącym do rozpowszechniania różnych form opętania, takich jak demon emocji i zgnilizny duchowe. Na pozór oglądane filmy nie wyglądały na szkodliwe. Jednak osoba, która je tworzyła, mogła zawrzeć w nich złe przekazy. Kiedy oglądałem film lub go słuchałem, szukałem czegoś złego. Podobnie jak niektóre książki o qigong, które mogły być napisane w niezwykle wyszukany sposób, ale ich autorzy byli opętani silnymi przywiązaniami do sławy i osobistych korzyści. Przyswajając takie treści, mogliśmy ściągnąć na siebie te rzeczy.
Kilka dni temu poszedłem odwiedzić praktykującego, który przeszedł udar. Ku mojemu zdziwieniu wyglądał dziwnie i mówił w sposób nielogiczny. Był kilkakrotnie prześladowany, ale nigdy nie wyrzekł się swojej wiary. Koordynował kilka projektów Dafa. Później Mistrz dał mi wskazówkę, że został opętany przez lisa. Jego żona, również praktykująca, powiedziała, że przed udarem spędzał całe dnie, korzystając z telefonu komórkowego. Zastąpiła mu go starszym modelem telefonu. Wówczas zaczął pobierać powieści na ten starszy telefon i bez przerwy je czytał. Uznałem, że jego uzależnienie od korzystania z telefonu komórkowego doprowadziło do opętania.
Mistrz powiedział:
„.[...] i internet jest miszmaszem wszelkiego rodzaju złych rzeczy - naprawdę jest jak Diabeł i te rzeczy są jak wir, w którym, gdy cokolwiek w niego wejdzie, zostanie zmiksowane i skotłowane ze wszystkim innym”. (Nauczanie Fa na konferencji w Nowym Jorku 2016, Nauczanie Fa na konferencjach XIV).
Czy naprawdę uważaliśmy Internet za diabła? Jeśli rzeczywiście wierzymy w to, co powiedział Mistrz, czy nie odwiedzamy od czasu do czasu diabła?
Nie powinniśmy odwiedzać nie tylko stron internetowych zwykłych ludzi, ale także w miarę możliwości unikać odwiedzania portali społecznościowych praktykujących, ponieważ są one przeznaczone dla zwykłych ludzi, a nie dla praktykujących. Poza informacjami, które musimy znać w codziennym życiu, oraz tymi, które są nam potrzebne do wyjaśniania prawdy, lepiej wypełniać nasze umysły Fa, a wtedy staniemy się spokojniejsi.
Pewnego dnia odwiedziłem stronę Dongtaiwang i obejrzałem film o przepowiedni znanego internetowego jasnowidza. (W przeszłości trafnie przewidział nieudaną próbę zamachu na prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa). Następnego ranka, podczas wykonywania ćwiczeń, czułem się senny i odczuwałem dyskomfort. Zajrzałem do wewnątrz siebie i odkryłem, że nadal mam przywiązanie do chęci poznawania tego, co wydarzy się w społeczeństwie i jakie wydarzenia nastąpią w przyszłości. Powinniśmy pamiętać o słowach Mistrza zawartych w Jego artykule:
„Jednak dostrzegam nadchodzące niebezpieczeństwo, które zbliża się w kierunku ludzkości [...]”. (Jak powstała ludzkość).
Wystarczy, że w pełni wykorzystamy swój czas, aby ratować czujące istoty. Tej nocy miałem sen, w którym zobaczyłem, że wyrzuciłem czerwony, trujący grzyb, który mocno ściskałem w dłoni.
Porzucenie fundamentalnych przywiązań
Praktykujący często mówią, że ich fundamentalnym przywiązaniem jest przywiązanie do samych siebie. Uznałem, że ich zrozumienie było słuszne. Nie zdawałem sobie jednak sprawy, że sam również mam takie przywiązanie.
W czerwcu moja starsza bratowa wróciła do domu i chciała wyremontować swój dom na wsi, dlatego zamieszkała w domu mojej matki. Od lat ona i mój starszy brat pracowali w innym mieście i wracali do domu tylko zimą. Pewnego roku między nią a moją matką doszło do konfliktu. Moja bratowa była bardzo drobiazgowa i nie potrafiła łatwo wybaczać innym. Kiedy wracała do domu, po wypiciu alkoholu głośno beształa i obwiniała moją matkę oraz brata. Teraz mieszkali pod jednym dachem. Miałem nadzieję, że będą się dobrze dogadywać. Z wyprzedzeniem powiedziałem matce, na kilka rzeczy powinna uważać.
Pewnego dnia zadzwoniłem do matki i powiedziałem jej, żeby ugotowała ryby i mięso, które od dłuższego czasu leżały w lodówce, i nie czekała, aż ja lub mój brat wrócimy i je przygotujemy. Odpowiedziała, że nie wie, czy moja bratowa lubi jeść takie rzeczy. Powiedziałem jej, żeby po prostu je ugotowała i nie pozwoliła, by zepsuły się w lodówce. Chodziło mi o to, że jeśli matka je ugotuje, moja bratowa będzie musiała je zjeść, więc nie będzie mogła wybrzydzać. Matka jednak nie zrozumiała, co miałem na myśli. Powiedziała, że moja bratowa ich nie zje, ponieważ pewnego dnia ją o to zapytała. Odpowiedziałem, że moja bratowa nie będzie mogła wybrzydzać, jeśli jedzenie będzie już ugotowane. Matka uśmiechnęła się, ale pozostała przy swoim zdaniu. Wiem, że moja matka jest osobą hojną i troskliwą, ale po prostu nie potrafiła zrozumieć, o co mi chodziło. Ponieważ bratowa była w domu, nie mogłem powiedzieć matce tego wprost. Zdenerwowałem się i odezwałem się do niej niegrzecznie. Rozłączyliśmy się.
Następnego dnia w pracy przedstawiłem pewną sugestię, ale moi współpracownicy nie posłuchali mnie. Poczułem się z tym źle, choć nic więcej nie powiedziałem. Szybko się uspokoiłem i uświadomiłem sobie, że problem nie leżał po stronie moich współpracowników, lecz po mojej. Było to moje przywiązanie do samego siebie. Tym razem wyraźnie zrozumiałem, że właśnie to jest moje fundamentalne przywiązanie.
Przez wszystkie te lata byłem sam. Robiłem wszystko, na co miałem ochotę, ponieważ nikt nie wyrażał odmiennego zdania. Byłem lokalnym koordynatorem, a praktykujący bezwarunkowo ze mną współpracowali. Stopniowo coraz bardziej pogłębiałem to przywiązanie do samego siebie. Udało mi się uratować kilku praktykujących, co jeszcze bardziej je wzmocniło. Uświadomiłem sobie, że przywiązanie do samego siebie jest częścią kultury Komunistycznej Partii Chin (KPCh). Przykładem tego jest narzucanie innym własnej woli.
To przywiązanie tkwiło w moim umyśle i trudno było mi się go pozbyć. Powodowało ono zanik życzliwych myśli i dobrego serca. Łatwo ujawniało się w obecności członków rodziny, na przykład w sposobie, w jaki wcześniej rozmawiałem z żoną, a teraz rozmawiałem z matką.
Kiedy zrozumiałem swoje przywiązanie, zmieniło się moje nastawienie. Uświadomiłem sobie, że ten świat składa się z wielu poziomów, a każda osoba jest niezależną jednostką i ma własny sposób myślenia. Dlaczego inni mieliby postępować zgodnie z moim sposobem myślenia? Poczułem, że obudziła się we mnie życzliwość, dzięki czemu mogłem lepiej rozumieć innych i patrzeć na sprawy z ich perspektywy. Mój brat i ja byliśmy przez te wszystkie lata kilkakrotnie prześladowani. Moja matka żyła w ciągłym strachu i odczuwała presję ze strony sąsiadów. Było jej bardzo ciężko. Mój ojciec był ciężko chory i nie potrafił sam o siebie zadbać. Matka musiała opiekować się ojcem, pracować w polu i utrzymywać całą rodzinę.
Już nigdy nie odezwałem się nieżyczliwie do matki. W głębi serca jestem jej bardzo wdzięczny. Pracuję w innym mieście. Dzwonię do niej co cztery lub pięć dni, aby dać jej znać, że się o nią troszczę i o niej pamiętam. Zawsze cieszy się, kiedy do niej dzwonię.
Słuchanie artykułów z doświadczeniami z kultywowania
Skopiowałem na kartę pamięci nagrania artykułów z Radia Minghui, w tym artykuły z działu poświęconego kultywowaniu na stronie Minghui, artykuły z zagranicznych konferencji wymiany doświadczeń oraz artykuły z Chińskiego Fahui z poprzednich lat. Słuchałem tych nagrań, kiedy tylko miałem wolny czas. Jednak czasu było niewiele. Pewnego dnia zauważyłem, że kilku moich współpracowników nosi słuchawki Bluetooth z pałąkiem na szyję, które trudno zgubić lub które nie wypadają łatwo z uszu. Zapewniały dobrą jakość dźwięku nawet w hałaśliwym otoczeniu. Można było łatwo odbierać połączenia, a wśród zwykłych ludzi cieszyły się dużą popularnością. Kupiłem sobie takie słuchawki. Można było włożyć do nich kartę pamięci. Ich cena była przystępna. Uznałem, że są łatwe w obsłudze. Słuchałem artykułów dźwiękowych podczas pracy. Każdego dnia przez kilka godzin słuchałem artykułów z doświadczeniami z kultywowania. Podczas słuchania kolejno ujawniały się moje przywiązania i niedociągnięcia. Moje prawe myśli stawały się coraz silniejsze.
Podczas mojego ostatniego aresztowania byłem przetrzymywany w izolatce, gdzie nie wiedziałem, która jest godzina, i nie widziałem światła dziennego. Nie pozwalano mi myć zębów ani się golić. Przez pewien czas poddawano mnie sesjom prania mózgu. W ośrodku zatrzymań przebywałem ponad 20 miesięcy. Warunki otoczenia i życia były bardzo złe. Przez pierwszych kilka miesięcy nie mogłem wpłacać swoich oszczędności na konto. Brakowało mi podstawowych artykułów, takich jak papier toaletowy i pasta do zębów. Było to dla mnie bardzo trudne zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Wyjaśniłem prawdę większości przebywających tam osób i pomogłem im wystąpić z KPCh oraz powiązanych z nią organizacji. Jednak w mojej podświadomości nieustannie odzywał się głos przypominający mi, że po powrocie do domu muszę bardzo uważać na swoje bezpieczeństwo i powinienem robić mniej, aby uniknąć cierpienia.
Moje przekonanie umacniało się w czasie, gdy cierpiałem. Wiedziałem, że stanowi ono barierę, ale nie chciałem jej przełamać. Czułem, że mogę znieść tylko określoną ilość cierpienia i że osiągnąłem już granicę swoich możliwości. Nie sądziłem, że zdołam przekroczyć tę czerwoną linię. Kiedy słuchałem nagrań z wymianą doświadczeń, ta substancja zniknęła. Powróciłem do wcześniejszego stanu kultywowania, w którym wyjaśniałem ludziom prawdę. Pewnej nocy miałem sen, w którym zobaczyłem bardzo wyboistą i nierówną drogę, ale udało mi się nią przejść. Zobaczyłem również, że mój dom znajduje się na szczycie urwiska, a ja wspiąłem się pionowo po jego zboczu, aby do niego dotrzeć.
Intensywniejsze zapamiętywanie Fa
W ostatnich latach studiowałem Fa, recytując Zhuan Falun. Kiedy recytuję Fa, mój umysł jest bardzo skupiony. Powodem, dla którego mimo przeciwności potrafię dobrze podążać ścieżką kultywowania, jest to, że dobrze studiuję Fa, dzięki czemu nie daję się zwieść iluzjom.
Recytowanie Fa, wysyłanie prawych myśli i uniknięcie aresztowania
W 2007 roku opuściłem dom, aby uniknąć prześladowań, i zamieszkałem w innym mieście, w domu praktykującej o imieniu Siyi, gdzie znajdował się punkt produkcji materiałów. Podejmowałem się różnych dorywczych prac, aby zarobić na życie. W wolnym czasie razem z Siyi przygotowywałem materiały. Pewnej nocy miałem przerażający sen. Następnego ranka, po przebudzeniu, nadal odczuwałem strach. Postanowiłem nie iść do pracy i zostałem w domu, aby zapamiętywać Fa oraz wysyłać prawe myśli w celu rozpuszczenia aranżacji starych sił i prześladowań przez nie. Niemal cały dzień recytowałem Fa i wysyłałem prawe myśli.
Tej nocy miałem sen, który do dziś wyraźnie pamiętam. Na porośniętym chwastami polu natknąłem się na ogromnego pytona. Rzucił się prosto na mnie. Rzuciłem nożem, który przeciął mu głowę, a jego ostrze wbiło się w ziemię. Ponieważ pyton rzucił się na mnie z ogromną szybkością, nóż przeciął go na dwie części.
Trzeciego dnia rano razem z Siyi przygotowywaliśmy broszury. Usłyszeliśmy głośne odgłosy wyważania drzwi. Hałas stawał się coraz głośniejszy. Zaczęliśmy wysyłać prawe myśli. Po godzinie hałas ustał. Siyi powiedziała: „Wyjdę i rozejrzę się. Jeśli coś będzie nie tak, dam ci znać”.
Kontynuowałem przygotowywanie broszur w pokoju. O godzinie 14.00 poczułem niewidzialną presję. Stawała się ona coraz silniejsza. Postanowiłem natychmiast odejść. Później dowiedziałem się, że policja aresztowała kilku praktykujących w punktach produkcji materiałów. Punkty produkcji zostały zniszczone. Policja od dłuższego czasu obserwowała praktykujących i tej samej nocy przeprowadziła skoordynowaną akcję.
O godzinie 21.00 ja i pewien praktykujący postanowiliśmy pojechać motocyklem do punktu produkcji materiałów, aby sprawdzić, co się tam stało. Jeśli byłoby to możliwe, chcieliśmy zabrać stamtąd sprzęt. Kiedy zbliżyliśmy się do tego miejsca, zobaczyliśmy na zewnątrz około tuzina funkcjonariuszy policji w cywilnych ubraniach. Musieliśmy odjechać.
Miesiąc później, o północy, udałem się do punktu produkcji materiałów. Kiedy otworzyłem drzwi, zobaczyłem, że wszystkie materiały i urządzenia nadal tam są. Byłem bardzo szczęśliwy. Siyi powiedziała mi później, że wysyłała prawe myśli, aby zapewnić bezpieczeństwo punktu produkcji materiałów.
Jeden z policjantów, który był w tym miejscu i próbował nas aresztować, powiedział bratu Siyi: „Siyi jest bardzo sprytna. Przez trzy dni i trzy noce byliśmy przed budynkiem, w którym mieszka Siyi, ale nie udało nam się jej złapać. W dniu, w którym poszliśmy do jej mieszkania, nie otworzyła drzwi. Zapytaliśmy naszego dyrektora, czy możemy wyważyć drzwi. Dyrektor powiedział nam, żebyśmy tego nie robili, ponieważ otrzymaliśmy nowe zadanie. Dwie godziny później dyrektor rozkazał nam wrócić i aresztować praktykujących”. Siyi i ja opuściliśmy to miejsce, kiedy policjantów nie było przed budynkiem. Niektórzy praktykujący aresztowani w tamtym okresie zostali skazani na osiem lub dziewięć lat więzienia.
Uświadomiłem sobie, że przez cały dzień recytowałem Fa i wysyłałem prawe myśli, a to doprowadziło do udaremnienia prześladowań ze strony zła.
Zapamiętywanie Fa i ujawnianie się mojego prawdziwego ja
W miarę jak zapamiętywałem Fa, coraz lepiej je rozumiałem. Czasami wewnętrzne znaczenie Fa nagle mi się objawiało. Do dziś wyraźnie pamiętam kilka takich sytuacji.
Pewnego dnia recytowałem Wykład szósty w Zhuan Falun. Jest w nim napisane:
„[…] ponieważ ludzie odczuwają emocje. Złość jest emocją, uczucie szczęścia jest emocją, miłość jest emocją, nienawiść również jest emocją. Lubienie robienia czegoś jest emocją, nielubienie robienia czegoś także. Uważanie kogoś za dobrego, a kogoś innego za niedobrego, twoje zamiłowanie do czegoś, a niechęć do czegoś innego, to wszystko to emocje. Codzienni ludzie po prostu żyją dla emocji”.
Zrozumiałem, że zdenerwowanie jest qing, podobnie jak szczęście, miłość, nienawiść… Wszystko wynikało z qing. Ludzie żyją dla boga qing w trzech sferach. My, praktykujący, nie możemy żyć dla qing. Nagle wszystko stało się dla mnie jasne.
Innym razem recytowałem Wykład piąty w Zhuan Falun:
„Starość, choroby i śmierć też są pewnego rodzaju demonami, ale powstały po to, aby podtrzymywać naturę wszechświata”.
Uświadomiłem sobie, że wszelkie objawy starzenia się i choroby można rozumieć jako zakłócenia ze strony demonów i że nie mają one nic wspólnego z wiekiem. Powinniśmy zrozumieć, że młodość jest naszym naturalnym stanem, chociaż obecnie możemy nie być w stanie go osiągnąć. Wszystkie objawy fizyczne i oznaki zewnętrzne powinny odpowiadać stanowi młodej osoby.
Jakiś czas temu zapamiętałem artykuł „Natura Buddy”. Trudno było mi go zapamiętać. Recytowałem go niemal codziennie. Wiele lat temu przeczytałem ten artykuł, ale nie potrafiłem go do końca zrozumieć. Pytałem innych praktykujących, lecz oni również nie potrafili mi go jasno wyjaśnić.
Około siedem lat temu wraz z kilkoma koordynatorami z innych powiatów uczestniczyłem w konferencji wymiany doświadczeń w pewnej wiosce w moim powiecie. W drodze powrotnej, kiedy wspomnieliśmy o jednej z koordynatorek z naszego powiatu, pewna praktykująca powiedziała, że nie lubi z nią współpracować. Powiedziałem, że ta koordynatorka kłamie, że jej myśli i słowa nie są zgodne z jej czynami oraz że jest silnie przesiąknięta kulturą KPCh. Inny praktykujący zwrócił mi uwagę, że żywię w sercu urazę. Nic nie odpowiedziałem i nie zajrzałem w głąb siebie. Uważałem, że to, co powiedziałem, było zgodne z faktami.
Później tej nocy, gdy tylko zasnąłem, zobaczyłem we śnie, że kłócę się z matką. Krzyczałem na nią i nie zdawałem sobie sprawy, że jestem praktykującym. Obudził mnie budzik. Uświadomiłem sobie, że coś jest ze mną nie tak. Było to demoniczne zachowanie.
Przypomniałem sobie, co powiedziałem poprzedniego dnia w samochodzie, po zakończeniu wysyłania prawych myśli. Wtedy w mojej pamięci pojawił się fragment artykułu „Natura Buddy”. Zrozumiałem, że kiedy mówiłem, iż ta praktykująca kłamie i robi to czy tamto, były to moje własne wyobrażenia. Moje wrodzone, prawdziwe ja traktowałoby ludzi i sprawy z życzliwością. Przez te wszystkie lata ta praktykująca wiele poświęciła, chociaż miała również swoje niedociągnięcia. Była bardzo zaangażowana w koordynowanie projektów i wyjaśnianie ludziom prawdy. Przez dziesięciolecia pracowała w środowisku systemu KPCh. Oczywiście została zatruta przez kulturę KPCh. Powinienem okazać jej zrozumienie. To moje prawdziwe ja powinno dokonywać osądów, a nie pozwalać, by dominowały nade mną moje wyobrażenia.
Potem zasnąłem. Miałem sen. W ogrodzie przy naszym domu w rodzinnej miejscowości wyrosło wielkie drzewo. Stawało się coraz większe i było pełne owoców. Stałem pod nim. Moje ramiona stawały się coraz dłuższe, aż dosięgnąłem owoców. Zerwałem jeden owoc wielkości grejpfruta. Kiedy się obudziłem, wiedziałem, że Mistrz dodaje mi otuchy.
Kiedy tym razem zapamiętywałem artykuł „Natura Buddy”, zrozumiałem go jeszcze lepiej. Mistrz ponownie dał mi wskazówkę. Zrozumiałem, że kiedy stajemy w obliczu konfliktów, prób i innych sytuacji, a odczuwamy urazę, dyskomfort lub ulegamy emocjom, to te uczucia i wyobrażenia – jeśli nie są zgodne z zasadami Prawdy-Życzliwości-Cierpliwości – nie pochodzą od naszego prawdziwego ja, lecz są karmą wytworzoną przez nasze wyobrażenia. Uświadomiłem sobie, że kultywowanie jest procesem poszukiwania naszego prawdziwego ja, rozpoznawania go, eliminowania wszelkich nabytych pojęć i karmy, a ostatecznie pozwalania, by to nasze prawdziwe ja nami kierowało.
Następnego dnia w pracy, kiedy zetknąłem się z arogancją i nieżyczliwością mojego współpracownika, nie odczuwałem już wewnętrznej goryczy, jak zdarzało się wcześniej. Zachowałem spokój. Pomyślałem sobie, że jest mi go żal i że czeka na ocalenie.
Zakończenie
Zbyt długo byliśmy zagubieni w tym zabieganym i pełnym zgiełku świecie. Kiedyś zostaliśmy dotkliwie zranieni i nagromadziliśmy karmę za karmą. Znajdowaliśmy się na skraju zagłady. Wtedy przyszedł Mistrz. Niebo rozjaśniło się. Zostaliśmy przebudzeni. Mistrz ujął nas za ręce w czasach rozlewu krwi i terroru, wyprowadził nas z piekła czerwonego demona i przeprowadził przez ogromne próby i trudności zaaranżowane przez stare siły. Wychodzimy poza człowieczeństwo i zmierzamy ku boskości. Jest to ten święty, historyczny moment, na który czekaliśmy od niezliczonych wieków. Współpraktykujący, taka okazja pojawia się tylko raz. Musimy porzucić wszystkie przywiązania i pozwolić, by kierowało nami nasze prawdziwe ja. Powinniśmy wypełnić nasze ślubowania i podążać za Mistrzem, aby powrócić do naszego pierwotnego domu.
Dziękuję Ci, nasz czcigodny Mistrzu, za Twoją łaskę ocalenia! Oddaję Mistrzowi najwyższy szacunek!
(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 18 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.