(Minghui.org) Pozdrawiam Mistrza! Pozdrawiam współpraktykujących!
Zacząłem praktykować Dafa wraz z rodzicami w 1996 roku, gdy miałem 10 lat. W tak młodym wieku nie rozumiałem, na czym polega kultywacja, dlatego tak naprawdę nie wkroczyłem na ścieżkę Dafa. W miarę dorastania bez celu błąkałem się wśród zwykłych ludzi, co doprowadziło do wyczerpania zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Dopiero w 2024 roku, odpowiadając na pełne życzliwości wezwanie Mistrza, naprawdę wkroczyłem na ścieżkę kultywacji Dafa.
Po powrocie do Dafa im więcej studiuję Fa, tym wyraźniej je rozumiem. Głęboko żałuję, że zmarnowałem ponad 20 lat życia na pogoń za sławą, bogactwem i przywiązanie do uczuć. Dlatego będę pilniej studiować Fa i naprawdę przyswajać Je w każdej komórce mojego ciała.
Czytałem artykuły innych praktykujących na Minghui.org, którzy zapamiętują Fa, więc postanowiłem zrobić to samo. Od lipca 2025 roku, po przeczytaniu jednego wykładu z książki Zhuan Falun, poświęcałem godzinę dziennie na zapamiętywanie Fa.
Ponieważ brakuje mi cierpliwości i łatwo się poddaję w obliczu trudności, wyznaczyłem sobie niewielkie cele, aby uniknąć rezygnacji w połowie drogi. Postanowiłem zapamiętywać jeden akapit dziennie, a gdy już dobrze go opanuję, przechodzić do następnego. Dzięki temu łatwiej mi wytrwać.
Kiedy po raz pierwszy zacząłem zapamiętywać Fa, napotkałem znaczne zakłócenia. Czasami nie byłem w stanie zapamiętać nawet jednego akapitu w ciągu godziny, dlatego zapamiętanie pierwszego wykładu zajęło mi prawie dwa miesiące. W miarę jak kontynuowałem zapamiętywanie Fa i pokonywałem kolejne próby, moja karma myślowa stopniowo słabła. Kiedy dotarłem do ostatniego wykładu, ukończenie go zajęło mi już tylko 20 dni.
Za pierwszym razem zapamiętanie całej książki Zhuan Falun zajęło mi 14 miesięcy. Kiedy ukończyłem ostatni akapit książki, rozmyślając o wielkich nadziejach, jakie Mistrz pokłada w swoich uczniach, poczułem się tak, jakbym całkowicie się przemienił.
Ogarnęły mnie silne emocje. Umieściłem księgę Fa w wysoko położonym, godnym szacunku miejscu, pokłoniłem się, aby wyrazić wdzięczność Mistrzowi, i poczułem jego pełną życzliwości opiekę oraz błogosławieństwo. Poniżej chciałbym podzielić się niektórymi przemyśleniami i doświadczeniami z procesu zapamiętywania Fa w ciągu minionego roku i kilku miesięcy.
Postanowienie zapamiętywania Fa
Pracuję z dala od domu i praktykuję samodzielnie. Początkowo niezdolność do zapamiętania nawet jednego zdania wywoływała we mnie falę rozdrażnienia, która narastała gdzieś głęboko i ogarniała całe moje wnętrze. W myślach zaczęła pojawiać się uraza: „Dlaczego tak trudno jest to zapamiętać?”. Moje serce zostało całkowicie opanowane przez tę urazę, a jakiś głos nieustannie mnie namawiał: „Po prostu przestań! Poddaj się!”.
Jednak w chwili, gdy uświadomiłem sobie, że ta uraza jest skierowana przeciwko Mistrzowi, nagle oprzytomniałem. Zapytałem samego siebie: „Co ja robię? Jak to możliwe, że zapamiętywanie Fa wywołuje we mnie urazę wobec Mistrza? To poważna sprawa – ta myśl jest naprawdę złośliwa!”. Rozpoznałem w niej zakłócenie ze strony karmy myślowej. To karma, a nie ja, żywiła tę urazę, dlatego odmówiłem uznania jej za własną myśl i nie zaakceptowałem jej.
Pomyślałem wtedy: „Ty, karmo myślowa, jak śmiesz wzbudzać we mnie urazę wobec Mistrza! Już choćby z tego powodu absolutnie nie mogę pozwolić ci pozostać. Czy nie próbujesz zakłócić mojego spokoju ducha? Czy nie próbujesz przeszkodzić mi w zapamiętywaniu Fa? Im bardziej próbujesz mnie powstrzymać, tym bardziej jestem zdeterminowany, by zapamiętywać Fa”.
Kiedy nie potrafiłem zapamiętać ani jednego zdania Fa, czytałem je wciąż od nowa – nieustannie, wielokrotnie – aż mój umysł się uspokoił. Dopiero wtedy mogłem się wyciszyć i powoli rozważać znaczenie każdego znaku wypowiedzianego przez Mistrza, znaczenie każdego słowa oraz kolejność poszczególnych zdań. Porównywałem je ze znakami, słowami i kolejnością, które błędnie zapamiętałem, powoli i uważnie dostrzegając różnice, posługując się zrozumieniem dostępnym na moim poziomie.
Za każdym razem, gdy tak postępowałem, potrafiłem dość szybko zapamiętać dane zdanie. Postępując zdanie po zdaniu, wkrótce byłem w stanie zapamiętać cały akapit. Kontynuując codzienne zapamiętywanie Fa, zauważyłem, że moja koncentracja się poprawia. Wtedy zrozumiałem, że zapamiętywanie Fa służy kultywowaniu serca i umysłu, a w naturalny sposób wzmacnia koncentrację.
Pogłębianie wyciszenia
W miarę jak stopniowo zapamiętywałem Fa, zacząłem doświadczać głębokich cudów medytacji. Kiedy po raz pierwszy zacząłem zapamiętywać Fa, potrafiłem siedzieć przez godzinę, ale cały ten czas upływał mi na „eliminowaniu karmy”. Nogi bolały mnie tak bardzo, że nawet nie potrafiłem sobie wyobrazić, jak to jest siedzieć bez bólu.
Jednak po rozpoczęciu zapamiętywania Fa zauważyłem, że ból nóg zaczął ustępować. Podczas przerwy obiadowej doszedłem nawet do tego, że potrafiłem siedzieć przez dwie godziny w pozycji pełnego lotosu, wysyłając prawe myśli. Rano, kiedy nie miałem dużo pracy, poświęcałem ten czas na zapamiętywanie Fa. Podczas południowej medytacji moje nogi były całkowicie wolne od bólu – miękkie i rozluźnione.
W miarę jak coraz głębiej zagłębiałem się w zapamiętywanie Fa i praktykowanie medytacji, doświadczyłem tego, co opisał Mistrz:”Siedząc tam poczujesz się wspaniale i bardzo wygodnie, tak jakbyś był w skorupce jajka”. (Wielka Droga Doskonałości).
Naprawdę czułem, jak energia krąży wokół mnie podczas medytacji, otaczając całe moje ciało. Chociaż doświadczyłem tego zaledwie kilka razy, poczułem, jak w rzeczywistości odbieram słowa Mistrza – oczywiście w granicach mojego ówczesnego poziomu.
Podczas praktykowania czuję, że moja energia staje się coraz silniejsza – szczególnie podczas medytacji. Od czasu do czasu odczuwam silny przypływ energii w określonym punkcie akupunkturowym mojego ciała. Czuję również, że mam znacznie więcej siły fizycznej. Wcześniej brakowało mi energii nawet na najprostsze czynności, a teraz jestem tak pełen wigoru, że czasami mam ochotę podskakiwać lub podbiegać podczas chodzenia. Naprawdę osiągnąłem stan dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego.
Te głębokie doświadczenia fizyczne i psychiczne wzmocniły moją pewność w praktykowaniu Dafa, a także uświadomiły mi, że kultywacja jest naprawdę głębokim i cudownym przedsięwzięciem.
W miarę jak pogłębiało się moje wyciszenie podczas medytacji, wydłużyłem wieczorne wysyłanie prawych myśli o godzinie 18.00 do 35–45 minut. Mimo to wcale nie odczuwam, że trwa ono długo – mam wrażenie, jakby czas mijał w mgnieniu oka. W rzeczywistości to właśnie zapamiętywanie Fa pogłębiło moje wyciszenie.
Przezwyciężanie pokusy pożądania
Kiedy przygotowywałem się do zapamiętania fragmentu z szóstego wykładu książki Zhuan Falun, zatytułowanego „Zwabianie demonów poprzez praktykowanie gong”, usiadłem w pozycji pełnego lotosu. Nagle ogarnęła mnie niezwykle silna fala pożądania. Czułem się tak, jakby moje serce płonęło w ogniu gwałtownego pragnienia.
Doskonale wiedziałem, że to odczucie nie jest mną. Ponieważ fragment Fa, który zamierzałem zapamiętać, dotyczył pożądania, ten byt zdał sobie sprawę, że wkrótce zostanie wyeliminowany. Nie chciał zginąć, więc zaczął się bronić, próbując przejąć kontrolę nad moim ciałem fizycznym, aby nadal czerpać z niego energię.
Natychmiast zacząłem wysyłać prawe myśli. Na poziomie świadomości nieustannie wzmacniałem swoją główną świadomość, stanowczo stwierdzając: „To odczucie absolutnie nie jest mną. W najmniejszym stopniu cię nie uznaję i nie chcę cię”.
Zrozumiałem, że chociaż przejawiało się to u mnie jako fizyczne pożądanie seksualne, w rzeczywistości był to atak na moje ciało z innego wymiaru. Wysyłałem silne prawe myśli. Wiedziałem, że jeśli tylko rozpoznam, iż nie jest to część mnie, i odrzucę to, Mistrz przejmie kontrolę i usunie ten negatywny element.
Wkrótce potem moje ciało wróciło do normalnego stanu. Jestem wdzięczny pełnemu życzliwości Mistrzowi za usunięcie ze mnie tej substancji związanej z pożądaniem.
Niebiański okrąg w ruchu
W okresie, gdy zapamiętywałem fragment „Niebiański Obwód” z ósmego wykładu, podczas medytacji czułem się niezwykle komfortowo. Niebiański Obwód krążył w moim ciele z wielką intensywnością.
Pod moimi nogami krążyła potężna energia, a ja odczuwałem coś podobnego do stanu nieważkości, jaki można poczuć podczas opadania samolotu. Mój świadomy umysł był nieco podekscytowany, chciał uwolnić się z mózgu i wydostać na zewnątrz.
Pod wpływem intensywnej energii krążącej pod moimi nogami miałem wrażenie, że moje ciało za chwilę uniesie się nad ziemią. Jednocześnie wyraźnie czułem, że karma nadal obciąża moje nogi. W rezultacie nie mogłem się wznieść, a moja główna świadomość nie była w stanie się uwolnić.
Wiem, że to Mistrz pozwala mi doświadczać cudów kultywacji i zachęca mnie do zapamiętywania Fa. Podczas medytacji mój umysł wciąż jest dość aktywny. Czasami nadal trudno mi osiągnąć spokój i wiem, że mam zbyt wiele ludzkich przywiązań. Wiem również, że przede mną jeszcze długa droga kultywacji. Dlatego tylko poprzez dokładniejsze zapamiętywanie Fa i głębsze przyswajanie go będę mógł stopniowo wyeliminować te ludzkie przywiązania.
Eliminowanie uzależnienia od zakupów internetowych
Odkąd zacząłem naprawdę kultywować w Dafa, przestałem oglądać krótkie filmy i seriale telewizyjne. Jednak nadal nie potrafię uwolnić się od przywiązania do zakupów internetowych. W wolnym czasie w pracy przeglądałem strony internetowe, oglądając ubrania i inne przedmioty – nie dlatego, że rzeczywiście chciałem coś kupić, lecz po prostu po to, aby zobaczyć, co jest promowane na stronie głównej serwisu, i klikać produkty, które przyciągały moją uwagę.
Ponieważ te przedmioty były tanie, ostatecznie kupowałem wiele rzeczy, których tak naprawdę nie potrzebowałem. Nawet nie zauważyłem, kiedy moje pragnienie robienia zakupów zaczęło narastać. W tamtym czasie uważałem, że przeglądanie stron zakupowych w wolnym czasie w pracy nie zabiera mi czasu przeznaczonego na studiowanie Fa ani na wykonywanie ćwiczeń, więc nie powinno wpływać na moją kultywację. W rezultacie zacząłem traktować przeglądanie stron zakupowych jako normalną część codziennego życia.
Zazwyczaj około godziny 21.00 zaczynam od przeczytania jednego wykładu z książki Zhuan Falun, a następnie przez około godzinę zapamiętuję Fa. Potem, o północy, wysyłam prawe myśli i idę spać.
Po pewnym czasie codziennego zapamiętywania Fa zacząłem odczuwać ogromną senność podczas wieczornego studiowania Fa – była to przytłaczająca, niezwykle silna senność. Jeśli próbowałem zapamiętywać Fa po zakończeniu studiowania, senność jeszcze bardziej się nasilała. Kiedy nadchodził czas wysyłania prawych myśli, byłem tak senny, że ledwo wiedziałem, jak udało mi się dokończyć.
Po zakończeniu szybko wczołgiwałem się do łóżka, a moje ciało opadało na materac jak bezwładna sterta błota. Natychmiast zaczynałem śnić. Czasami pojawiała się ciemna postać i próbowała mnie udusić, innym razem czułem, że coś leży obok mnie albo coś przygniata mnie od góry.
W takich chwilach nie odczuwałem strachu. Po prostu recytowałem formuły służące do wysyłania prawych myśli albo wołałem Mistrza, a następnie się budziłem. Kiedy sprawdzałem godzinę, widziałem, że nie było jeszcze pierwszej w nocy. Prawie za każdym razem działo się to o podobnej porze. Wówczas uważałem te zdarzenia za drobne próby, którymi nie warto się przejmować, więc po prostu odwracałem się na drugi bok i zasypiałem ponownie.
W ciągu dnia, kiedy byłem już rozbudzony, nadal czułem się dość pewnie. Uważałem, że dobrze radzę sobie z wysyłaniem prawych myśli i studiowaniem Fa. Wiedziałem też, że w obliczu prób pojawiających się w snach należy wysyłać prawe myśli albo wołać Mistrza. Później zdarzyło się to jeszcze kilka razy, zawsze w ten sam sposób, a ja nie dostrzegałem w tym niczego niewłaściwego.
Aż pewnego razu wyraźnie poczułem, że coś pełznie po moim ciele od strony stóp. Tym razem ogarnął mnie przeraźliwy strach. Zawołałem: „Mistrzu!”, ale to nie pomogło. Dopiero kiedy wypowiedziałem pełne imię Mistrza, obudziłem się. Strach, którego doświadczyłem w tym śnie, skłonił mnie do refleksji i uświadomiłem sobie, że były to zakłócenia ze strony zewnętrznych bytów.
Zwracając się do wewnątrz, odkryłem, że takie zdarzenia zawsze następowały po długim przeglądaniu internetowych stron zakupowych. Ta czynność przyciągała byty niskiego poziomu. W innych wymiarach wszystko jest żywe, a kiedy przeglądałem te strony, byty te wykorzystywały okazję, aby przedostać się do mojego pola wymiarowego.
Ale dlaczego wcześniej nie doświadczałem takich zakłóceń, chociaż także wtedy przeglądałem te strony? Uświadomiłem sobie, że był to znak od Mistrza – nadszedł czas, abym wyeliminował swoje przywiązanie do zakupów.
Kiedy skorygowałem swoje postępowanie, podobne zdarzenia przestały się powtarzać. Od tamtej pory, gdy kupuję coś przez Internet, szybko finalizuję zakup, a następnie zamykam aplikację. Nie przeglądam już bez celu kolejnych stron.
Mimo to zdarza się, że nie potrafię się w pełni opanować i przewijam jeszcze kilka dodatkowych stron, chociaż zawsze w końcu zmuszam się do przerwania. To nieustanna walka – naprawdę jest mi z tego powodu wstyd, ale muszę uwolnić się od przywiązania do telefonu.
Proces kultywowania mowy
Nigdy nie byłem zbyt dobry w kontrolowaniu tego, co mówię. Ponieważ jestem osobą dość otwartą, szczególnie gdy już poznam współpracowników, czasami po prostu mówię bez zastanowienia wszystko, co przychodzi mi do głowy. Zawsze uważałem się za osobę bezpośrednią, ale w rzeczywistości kryje się za tym silne pragnienie wyrażania siebie oraz przedstawiania własnych opinii i upodobań. Dopiero pewne zdarzenie uświadomiło mi, że muszę poważnie potraktować kwestię „kultywowania mowy”.
Pewnego dnia udałem się na miejsce pracy, aby zająć się sprawą dotyczącą organizacji partnerskiej. Kiedy wróciłem, opowiedziałem kierownikowi naszego zespołu, jak źle wywiązała się ze swoich obowiązków organizacja partnerska i jak dobrze ja sam sobie poradziłem. Wyraźnie wyraziłem swoją pogardę dla ich postępowania i nawet nie zdając sobie z tego sprawy, wywoływałem niepotrzebne zamieszanie.
Dla zwykłego człowieka takie uwagi mogłyby wydawać się zupełnie normalne. Jednak w przypadku praktykującego wypowiadanie takich słów wskazuje na poważny problem z jego xinxing (charakterem moralnym). Gdy tylko skończyłem mówić, nagle uświadomiłem sobie: „Co ja wygaduję?! Czyż nie wywołuję niepotrzebnego zamieszania?”. W chwili, gdy zdałem sobie sprawę, że nie kultywowałem swojej mowy, natychmiast zaczęły boleć mnie zęby. Byłem sfrustrowany własnym brakiem samodyscypliny. Jak praktykujący może tak postępować?
Tego wieczoru, podczas zapamiętywania Fa, akurat dotarłem do fragmentu poświęconego „Kultywowaniu mowy”. Powiedziałem do swoich zębów: „Niech bolą! Niech będzie to dla mnie nauczką! Dlaczego nigdy nie potrafię zapanować nad własnymi ustami?”.
Przez kilka dni zapamiętywałem trzy akapity dotyczące „Kultywowania mowy” i zadbałem o to, aby każdego ranka recytować je jako pierwszą rzecz po przebudzeniu. Stopniowo zauważyłem, że przestałem odczuwać potrzebę wdawania się w bezcelowe rozmowy.
Za każdym razem, gdy miałem coś powiedzieć – nawet jeśli słowa były już na końcu języka – zatrzymywałem się na chwilę i zastanawiałem: „Czy to, co chcę powiedzieć, wpłynie negatywnie na innych? A może wynika z jakiegoś mojego przywiązania?”. Jeśli uświadamiałem sobie, że to, co zamierzam powiedzieć, ma negatywną intencję, powstrzymywałem się od wypowiedzenia tych słów. Przekonałem się, że takie podejście jest bardzo skuteczne.
Jednak pewnego dnia, rozmawiając z kierownikiem zespołu o kontroli przeprowadzanej u klienta, wspomniałem, że organizacja partnerska nie zrobiła ani jednego zdjęcia, a mimo to prosiła mnie o zdjęcia. Powiedziałem wtedy: „Nie dam im żadnych”. Chociaż żartowałem, mówiąc, że niczego im nie dam, uświadomiłem sobie, że za tym żartem kryła się właśnie moja postawa „niedawania”.
Po rozmowie z kierownikiem zespołu nagle zrozumiałem: czyż nie próbowałem w ten sposób udowodnić swojej wartości i zdobyć uznania? Patrzyłem na innych z góry. Kiedy ktoś prosił mnie o coś, moją pierwszą reakcją było: „Nie dali mi żadnych korzyści, nawet dobrego słowa, a teraz proszą mnie o zdjęcia”. Czyż nie jest to silne przywiązanie do własnego interesu? Uświadomienie sobie, jak wiele takich myśli się we mnie pojawiło, naprawdę mną wstrząsnęło. Nie mogę pozwolić sobie na chwilę nieuwagi.
Jestem głęboko świadomy tego, że Dafa jest tak ogromne, iż z największą łatwością może rozpuścić nawet tak mały kawałek drzazgi z drewna jak ja. Mogę nie mieć pewności siebie, ale nie mogę i nigdy nie stracę wiary w Dafa. Wiem, że jeśli tylko wypełnię swój umysł Fa, samo Dafa pomoże mi usunąć wszystko, co nie jest z nim zgodne.
Zakończenie
Zapamiętywanie Fa naprawdę wzmocniło moją główną świadomość. Teraz wyraźnie zdaję sobie sprawę z tego, co myślę i co robię. Są to moje własne, autentyczne myśli i działania, a nie rzeczy kierowane przez upodobania i wyobrażenia, które nagromadziłem z biegiem czasu.
Wyraźnie odczuwam, że staję się coraz bardziej racjonalny, a moje postępowanie i sposób myślenia są w coraz mniejszym stopniu zależne od emocji. Kiedy pojawia się niewłaściwa myśl, mogę natychmiast przypomnieć sobie Fa i posłużyć się nim, aby ocenić, czy coś jest właściwe, czy niewłaściwe. Właśnie to przyniosło mi zapamiętywanie Fa.
Szczególnie po pierwszym zapamiętaniu całej książki Zhuan Falun poczułem się tak, jakbym zrzucił z siebie warstwę ludzkiej powłoki.
Mistrz zachęcał wszystkich do zapamiętywania Fa już dawno temu, kiedy po raz pierwszy zaczął nauczać Dafa. Dlatego zapamiętywanie Fa oznacza podążanie za słowami Mistrza, a to z pewnością przyspieszy kultywację.
W ciągu dwóch i pół roku praktykowania czuję, jakbym przeszedł całkowitą przemianę, zarówno pod względem fizycznym, jak i w zakresie xinxing.
Chociaż zdaję sobie sprawę, że jest to jedynie porównanie z tym, jaki byłem wcześniej, i że nadal jestem daleki od spełnienia standardów stawianych praktykującemu oraz wymagań Fa określonych przez Mistrza, wiem, że praktykując Dafa, z pewnością osiągnę ten cel. Ta pewność nie wynika z wiary we własne siły, lecz z wiary w Dafa.
Po ponownym ukończeniu zapamiętywania książki Zhuan Falun w ciągu ostatnich kilku dni natychmiast rozpocząłem zapamiętywanie tekstu „Ku Doskonałości”. Im więcej zapamiętuję Fa, tym bardziej uświadamiam sobie, jak ogromne i głębokie są nauki przekazywane przez Mistrza.
Dziękuję Mistrzu za Twoje pełne życzliwości zbawienie! Ten uczeń wyraża najgłębszą wdzięczność za Twoją łaskawą dobroć!
(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 18 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.