(Minghui.org) Witaj, pełen współczucia i czcigodny Mistrzu! Witajcie współpraktykujący!

Zauważyłam, że doświadczenia z mojego codziennego życia i kultywacji ujawniły wiele moich problemów i niedociągnięć.

Ochlapanie kobiety na rowerze elektrycznym

Pewnego wieczoru jechałam na grupowe studiowanie Fa, a drogi były pełne kałuż po ulewnym deszczu. Nagle młoda kobieta na rowerze elektrycznym zjechała na pas dla samochodów, bezpośrednio przede mną, blokując mi drogę, więc zwolniłam za nią. Gdy było już bezpiecznie, przyspieszyłam i ją wyprzedziłam.

Na światłach kobieta dogoniła mnie i oskarżyła o ochlapanie. Szybko otworzyłam szybę i przeprosiłam, co jej nie uspokoiło. Nadal była wściekła i ponownie mnie dogoniła, żeby mnie zbesztać. Chociaż wciąż ją przepraszałam, w głębi duszy byłam zła, bo źle zrobiła, wjeżdżając na pas ruchu. Jej wulgaryzmy były niezwykle obraźliwe i mnie zdenerwowały. Przepraszając, pomyślałam po cichu: „Zasłużyła na to”. Nawet skrywałam złośliwą myśl: „Jeśli będzie tak nieostrożnie jeździć, prędzej czy później wpadnie pod samochód”.

Gdy tylko dotarłam na miejsce grupowego studiowania Fa, poczułam suchość i ból w gardle, który stopniowo narastał. Tej nocy czułam, jakbym miała w gardle ogień i odkrztusiłam mnóstwo lepkiej flegmy. Do południa następnego dnia zaczęło mnie boleć ciało i dostałam gorączki. Kiedy moje dziecko zapytało mnie, co się dzieje, mój mąż, który również praktykuje, powiedział: „Twoja matka nie przestrzegała wczoraj standardów Fa”. Byłam zaskoczona, słysząc to i dopiero wtedy przypomniałam sobie, co wydarzyło się poprzedniego wieczoru. Zgadza się! Jak mogłam nie zauważyć przyczyny? To było takie oczywiste.

Spojrzałam do wewnątrz siebie i zidentyfikowałam moje długotrwałe nastawienie nastawione na rywalizację i urazę, które zrodziło wiele złośliwych i karmicznych myśli. Trzymałam się również kultury Partii Komunistycznej. Lubiłam odwlekać realizację zadań i czekać do ostatniej chwili, czasami pędząc jak szaleni, a czasami spóźniając się. Nie kultywowałam dobrze i jestem daleka od spełnienia standardów praktykującej Dafa.

To zdarzenie dało mi cenną lekcję i ujawniło moje przywiązania. Wyczuwałam je, dostrzegałam i odpychałam, ale nie potrafiłam się z nimi prawdziwie i poważnie zmierzyć, ani szczerze zastanowić, jak je wyeliminować lub podjąć jakiekolwiek działania. Innymi słowy, nie kultywowałam siebie w sposób uczciwy. Postanowiłam więc się zmienić.

Zaczęłam zwracać szczególną uwagę na swoje myśli i natychmiast wyeliminowałam te, które nie były zgodne z Fa. Jak dotąd, różne przywiązania, które mnie dręczyły, zwłaszcza te uporczywe, wydają się łatwiejsze do porzucenia, a mój umysł jest znacznie jaśniejszy niż wcześniej. Duch rywalizacji i uraza, które często we mnie płonęły, znacznie osłabły i stały się łatwiejsze do opanowania.

Eliminacja mojego egoizmu podczas opieki nad innym praktykującym

Praktykujący Bin zwrócił się do mnie pewnego dnia, aby omówić sytuację praktykującego Wei. Wei, który opuścił dom, aby uniknąć prześladowań, mieszkał teraz w naszej okolicy, ale od dawna nie uczęszczał do żadnej grupy studiującej Fa. Dopadły go poważne problemy zdrowotne. Odwiedziliśmy go i zasugerowaliśmy, aby wyprowadził się z lokalu fabrycznego, aby praktykujący mogli go odwiedzać i studiować z nim Fa. Zgodził się.

Poprosiliśmy praktykującego Hang, aby pomógł mu znaleźć tani pokój do wynajęcia w wiosce Hang, aby mógł również uczestniczyć w zajęciach grupy studiującej Fa w tej wiosce.

Po pewnym czasie Hang powiedział nam, że stan Wei jest zły i zasugerował, abyśmy odwiedzali go regularnie, aby studiować Fa i dzielić się z nim wiedzą. Hang skarżył się, że po prostu przekazaliśmy mu Wei i nie opiekowaliśmy się nim. Hang był pod dużą presją z powodu sytuacji Wei.

Bin i ja ponownie odwiedziliśmy Weia i próbowaliśmy podzielić się naszą wiedzą na temat zasad Fa. Nie poszło to jednak gładko, ponieważ żywił głęboką urazę. Bardzo się o niego martwiliśmy.

Czułam ogromną presję i towarzyszyło mi wiele negatywnych myśli: „Co, jeśli stan Wei się pogorszy i coś mu się stanie? Co mogę zrobić? On nawet nie ma rodziny. Jako kobieta, gdyby coś mu się stało, nie wiedziałabym, jak sobie z tym poradzić. Co ja mam zrobić?”. Im więcej o tym myślałam, tym większa stawała się presja. Byłam bliska załamania.

Teraz doskonale rozumiałam uczucia Hang i powód jego stresu, i było mi go żal. Jednocześnie zaczęłam mieć presję na Bin: „Dlaczego mnie w to wciągnął? To stało się dla mnie teraz tak ogromnym ciężarem. Gdybym znała sytuację Wei, w ogóle bym się w to nie angażowała”.

Gdy narastały we mnie wszelkiego rodzaju negatywne myśli, nagle zdałam sobie sprawę, że coś jest nie tak. Zadałam sobie pytanie: „Czy chcę tylko stosować proste rozwiązania? Czy po prostu chcę, żeby moja kultywacja przebiegała gładko i bezproblemowo? Gdyby Wei przyszedł do mnie i poprosił o pomoc w jego sytuacji, czy naprawdę przymknęłabym oko? Odpowiedź brzmiała: nie, z pewnością. Zdecydowanie wkroczyłabym, by pomóc każdemu innemu praktykującemu. Dlaczego więc czułam się tak nieswojo? Dlaczego czułam taką presję? To dlatego, że boję się kłopotów i strat. Czy to nie egoizm?”. Oświeciło mnie, że ten problem miał mi pomóc rozpoznać mój egoizm i dać szansę na jego wyeliminowanie.

Mistrz powiedział:

„Prawdziwe oświecenie, o którym mówimy, jest kwestią tego, czy w czasie procesu praktykowania można oświecić się i przyjąć Fa omawiane przez mistrza lub Tao omawiane przez mistrza ze szkoły tao. Jest także kwestią tego, czy gdy w procesie kultywacji i praktykowania napotkamy nieszczęście, możemy oświecić się do tego, że jesteśmy kultywującymi, oraz czy w procesie kultywacji i praktykowania potrafimy postępować zgodnie z Fa”. (Wykład dziewiąty, Zhuan Falun)

Kiedy rozmyślałam o swoim doświadczeniu w pomaganiu Wei, uświadomiłam sobie, że moje myśli, takie jak: „Nie rozumiem go” i „Nie mogę przyjąć tej odpowiedzialności”, a także moja uraza, ujawniały mój brak wiary w Mistrza i Fa. Jak mogłam zapomnieć, że dla kultywującego nic nie dzieje się przypadkiem, a wszystko jest zorganizowane przez Mistrza, aby pomóc mi w kultywacji? Kiedy to zrozumiałam, poczułam, jak presja ustępuje.

Cudownie, kiedy później odwiedziliśmy Wei, wyglądał na wypoczętego i promiennego, z uśmiechem na twarzy. Jego stan chorobowy zniknął i cieszył się doskonałym zdrowiem. Powiedział nam, że zwracał szczególną uwagę na swoją urazę, po tym, jak mu ją zwróciliśmy, i że każdego dnia pilnie studiował Fa, aby ją wyeliminować. Jego transformacja naprawdę pokazała, że ja sama muszę się poprawić.

Odkryłam również, że lekceważyłam praktykujących – nieżyczliwe przywiązanie, które jest sprzeczne z charakterem wszechświata. To przywiązanie sprawiło, że nie byłam w stanie odpowiednio się ustawić, podświadomie myśląc o sobie z góry – to niebezpieczny stan. Muszę zachować czujność.

Kultywacja na błędach innych

Pewnej nocy pewien praktykujący przyszedł do mnie do domu i wręczył mi notatki z prośbą do lokalnych praktykujących o wysyłanie prawych myśli. Jedno zdanie wywołało u mnie niepokój. Wierzyłam, że napisał je koordynator praktykujący w celu wywołania konfliktu. Wiedziałam o wcześniejszym zachowaniu tego koordynatora i bardzo mi się to nie podobało.

Następnego dnia mąż przypomniał mi, żebym przekazała notatki innym praktykującym. Odpowiedziałam: „Gdyby to powiadomienie pochodziło ze strony internetowej Minghui, przekazałabym je od razu. Ale z takim językiem, takie powiadomienie wywołałoby konflikty. Nie będę go przekazywać. Jeśli jakiś praktykujący się pojawi, przekażę mu kopię, ale jeśli nie, to trudno”. Mąż powiedział: „Nie martw się. Skup się na swojej własnej kultywacji”. Powiedziałam niecierpliwie: „W takim razie idź i to dostarcz – nie zmuszaj mnie do tego”.

Chwilę później odwiedziła mnie praktykująca Jan. Nie lubiłam jej i rzadko bywała w moim domu. Jednak gdy tylko ją zobaczyłam, nagle skojarzyłam jej wizytę z notatkami – wydarzyły się w ciągu dwóch dni i nie mogły być zbiegiem okoliczności. Musiałam się mylić. Musiałam odbudować relację z Jan.

Następnego wieczoru poszłam na grupowe zajęcia Fa. Praktykujący wyjaśnił mi, że notatki od koordynatora miały na celu wysłanie prawych myśli, które miałyby rozwiać planowaną przez władze miasta sesję prania mózgu. Byłam wściekła i miałam pretensje do koordynatora o pominięcie tak ważnych informacji w notatce, a zamiast tego umieściłam w niej nieistotne uwagi.

Znów poczułam złość, medytując późno w nocy. Zadałam sobie jednak pytanie: „Dlaczego jestem zła? Czy kultywujący powinien się złościć? Koordynator ewidentnie był w błędzie. Czy jego przewinienie oznacza, że nie muszę kultywować? Co więc właściwie mam kultywować?”.

Przypomniałam sobie wtedy słowa Mistrza:

„Jeśli czujesz, że coś nie jest idealne w pewnym zakresie, i ty robisz co możesz, aby było lepsze, to jest to niezwykłe, jest to coś, co boskie istoty chcą widzieć, i tym co praktykujący powinien robić”. (Nauczanie Fa na Konferencji Fa Aglomeracji Nowego Jorku 2013, Nauczanie Fa na konferencjach XII)

Powinnam była po cichu pomóc w poprawie sytuacji. Szybko przekazałam notatki innym praktykującym i poinformowałam ich o planowanych sesjach prania mózgu.

Nie tylko nie rozwijałam się w tym zakresie przez te wszystkie lata, ale wręcz pielęgnowałam w sobie zazdrość. Dzięki tym dwóm współpraktykującym, Mistrz pozwolił mi dostrzec moje własne wady i je wyeliminować.

Strach przed trudnościami i utratą wolności

Naprawdę chciałam wyjść i porozmawiać z ludźmi twarzą w twarz o faktach związanych z Dafa i prześladowaniami. Jednak żywiłam silny strach, zwłaszcza strach przed prześladowaniami. Chociaż zdawałam sobie sprawę, że to nie w porządku, nie potrafiłam się z nim przełamać.

Zostałam kiedyś aresztowana, gdy wyszłam z innym praktykującym, aby ludziom wyjaśnić prawdę. Bałam się, że moje zatrzymanie może wpłynąć na przyszłość mojego męża, więc współpracowałam z policją. Później głęboko tego żałowałam i czułam się fatalnie. To doświadczenie rzuciło na mnie ciężki cień i nasiliło mój strach. Czułam się też gorsza i winna, i zawiodłam Mistrza i moich współpraktykujących.

Długo nie mogłam się zmusić, by wyjść i wyjaśnić prawdę, co sprawiało mi wielką udrękę. Recytowałam Fa i czytałam artykuły innych praktykujących, którymi się dzielili. Dzięki zasadom Fa zrozumiałam jasno, że Mistrz jest nade mną. Wielu praktykujących wokół mnie wyjaśniało prawdę ludziom przez wiele lat i głęboko podziwiam ich wytrwałość. W szczególności jeden z praktykujących, który został pobity przez wiejskiego sekretarza partii, wciąż uparcie wracał do tej wioski, by ratować ludzi.

Dlaczego nie miałam tak prawej wiary? To z powodu mojego strachu przed utratą wolności i strachu przed trudnościami – być może te lęki były moimi fundamentalnymi przywiązaniami. W końcu moje myśli stały się jasne. Mistrz jest odpowiedzialny za moją kultywację. Kroczę ścieżką, którą Mistrz dla mnie wyznaczył i powinnam postępować zgodnie z jego wymaganiami. To zrozumienie dało mi poczucie bezpieczeństwa, że niczego się nie boję.

W końcu podjęłam ten krok i wyszłam. Dzieląc się z ludźmi faktami o Dafa, czułam się trochę przygnębiona, gdy nie byli otwarci, ale zajrzałam do wewnątrz siebie i zdałam sobie sprawę, że byłam przywiązana do własnych uczuć i preferencji. Byłam samolubna. Mam nadzieję, że w przyszłości uda mi się wyeliminować więcej przywiązań, stale się oczyszczać i ocalić więcej czujących istot.

Dziękuję, Mistrzu!

(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)

Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 17 listopada 2026 roku