(Minghui.org) Zanim w 1996 roku zaczęłam praktykować Falun Dafa, cierpiałam na śmiertelną chorobę. Miałam zaledwie trzydzieści kilka lat, ale lekarze powiedzieli, że umrę w ciągu pięciu lat.

Miłosierny Mistrz Li (założyciel Falun Dafa) dał mi nowe życie. Jestem Mu bardzo wdzięczna i chciałabym opowiedzieć o swojej drodze kultywacji.

Drugie życie

W 1995 roku miałam 36 lat. Pewnego dnia zauważyłam na stopach czerwone plamy, które powoli stawały się coraz większe. Następnie dostałam gorączki. Czułam się osłabiona i nie byłam w stanie nic robić. Wkrótce zaczęły mi wypadać całe kępki włosów. Było to przerażające, ponieważ słyszałam, że tylko śmiertelna choroba może powodować tak gwałtowne wypadanie włosów. Kiedy wsiadałam do autobusu, musiałam obiema rękami chwytać się drzwi, a wejście do niego wymagało ode mnie całej siły. Dzieci, widząc, jak się zmagam, często nazywały mnie „babcią”. Tamte dni wydawały się wiecznością, a ja czułam się bezradna. Moje serce przepełniał ogromny ból i kiedy byłam sama, płakałam.

Później trafiłam do szpitala, gdzie zdiagnozowano u mnie guzkowe zapalenie tętnic. Moja rodzina nie rozumiała tego określenia, ponieważ nigdy wcześniej o nim nie słyszeliśmy. Lekarz powiedział, że tej choroby nie da się wyleczyć. Można ją było jedynie kontrolować za pomocą hormonów oraz leków chroniących wątrobę, mózg i serce. Co więcej, dawkę hormonów można było tylko zwiększać, a nie zmniejszać. Gdyby mój stan się pogorszył, mogłoby dojść do niedokrwienia narządów, upośledzenia ich funkcjonowania, a nawet zagrożenia życia. Lekarz powiedział, że zostało mi najwyżej pięć lat życia – jednak moja matka nie odważyła się wtedy mi tego powiedzieć.

Z powodu przyjmowania dużych ilości hormonów moja twarz stopniowo stawała się bardzo opuchnięta, a ciało sztywniało niczym metalowa blacha. Nadal traciłam włosy. Kiedy niemal wszystkie mi wypadły, dzieci na mój widok krzyczały ze strachu. Cierpiałam nieznośnie i czułam, że życie jest gorsze od śmierci. Chciałam umrzeć.

W stanie skrajnej rozpaczy i bezradności miałam szczęście zetknąć się z Falun Dafa. Otrzymałam cenną książkę Zhuan Falun i codziennie ją czytałam. Każdego ranka pilnie wykonywałam również pięć zestawów ćwiczeń.

Początkowo medytacja sprawiała mi trudności. Hormony, które przyjmowałam, spowodowały, że moje ciało, stopy i nogi były sztywne. Podczas medytacji nie mogłam unieść nóg. Nawet jeśli udało mi się je podnieść, po niespełna sekundzie opadały z hukiem, niczym kawałek drewna spadający na beton, a ból był ogromny. Nie poddawałam się jednak i wciąż podciągałam nogi. Stopniowo potrafiłam siedzieć ze skrzyżowanymi nogami przez pięć minut, potem dziesięć, a następnie piętnaście minut. Wytrwałam i możliwość siedzenia ze skrzyżowanymi nogami przez 30 minut była dla mnie ogromnym przełomem. Każdego dnia nadal pokonywałam te trudności, nieustannie stawiając sobie kolejne wyzwania.

Po zakończeniu medytacji na podłodze zawsze znajdowała się kałuża wody. Zimą poduszka do medytacji była całkowicie przemoczona, a spływająca z niej woda miała okropny zapach, przypominający woń chińskich ziół leczniczych. Cały pokój wypełniał się tym zapachem. Zastanawiałam się, dlaczego tak się dzieje. Wtedy nagle zrozumiałam: Mistrz oczyszczał i uzdrawiał moje ciało! Wybuchnęłam płaczem, nie wiedząc, ile Mistrz dla mnie wycierpiał i jak wiele karmy dla mnie wyeliminował.

Sześć miesięcy po rozpoczęciu praktykowania Falun Dafa moje włosy odrosły – były kruczoczarne i lśniące. Moja cera nabrała rumieńców, a ciało było nawet zdrowsze niż w młodości. To miłosierne ocalenie przez Mistrza sprawiło, że znalazłam się w miejscu, w którym jestem dzisiaj. Mistrz dał mi drugie życie. Wielu moich współpracowników z fabryki było zdumionych moim stanem i zaczęło praktykować Falun Dafa. Praktykę rozpoczęło również kilku członków mojej rodziny.

Każdego dnia byłam szczęśliwa i beztroska niczym jaskółka, a wszystkim napotkanym osobom opowiadałam o Dafa. Falun Dafa bardzo szybko rozprzestrzeniało się w naszej niewielkiej okolicy. Stopniowo zaczęły praktykować dziesiątki, setki, a nawet tysiące osób. Pewnego razu, gdy wykonywaliśmy ćwiczenia na placu, przybyło wiele osób z różnych miast i powiatów. Widok był niezwykły. Na niebie pojawiło się koło Falun, a niektórzy praktykujący zostali otoczeni słupami światła. Pojawiło się wiele cudownych zjawisk.

Pojechaliśmy na wieś, aby szerzyć Fa. Po śniadaniu niektórzy praktykujący opowiadali o swoich doświadczeniach z kultywacji, a wszyscy z entuzjazmem dzielili się niezwykłymi wydarzeniami, których doświadczyli po rozpoczęciu praktykowania. Niektórzy mieszkańcy wsi chcieli podjąć praktykę, więc nauczyliśmy ich ćwiczeń i przekazaliśmy im egzemplarze cennej książki Zhuan Falun. Wiele osób rozpoczęło kultywację.

Mój mąż ma brata, a ich starsi krewni pozostawili im po śmierci domy i pieniądze w swojej rodzinnej miejscowości. Początkowo chciałam otrzymać swoją część spadku. Później, dzięki studiowaniu Fa, poprawiłam swój charakter i odkryłam, że przywiązanie do własnych korzyści oraz zazdrość wciąż były we mnie obecne. Zrozumiałam, że osoby kultywujące powinny oceniać siebie według Fa i postępować dobrze zgodnie z jego zasadami. Nie powinnam rywalizować ze zwykłymi ludźmi o osobiste korzyści. Dlatego porzuciłam przywiązanie do własnych korzyści. Potem poczułam ogromną lekkość w sercu.

Zanim zaczęłam praktykować Falun Dafa, moje relacje z teściową nie układały się dobrze. Po rozpoczęciu praktyki porzuciłam urazę i wybaczyłam dawne krzywdy. Kiedy mąż wyjeżdżał, często kupowałam różne rzeczy i odwiedzałam teściową. Była tym wzruszona i powiedziała: „Naprawdę jesteś dla mnie dobra”. Odpowiedziałam: „To mój Mistrz nauczył mnie tak postępować”.

Wychodzenie do ludzi i wyjaśnianie prawdy

Po tym, jak w lipcu 1999 roku Komunistyczna Partia Chin (KPCh) rozpoczęła prześladowania Falun Dafa, wielu praktykujących zostało bezprawnie aresztowanych. Do mojego domu przyszło siedem osób. Domagały się, abym przestała praktykować, ponieważ twierdziły, że rząd tego zabrania. Opowiedziałam im o własnych doświadczeniach. Moja matka również opowiedziała im o moim stanie zdrowia przed rozpoczęciem praktykowania i po nim. Podczas rozmowy wyjawiła, że lekarz powiedział, iż zostało mi tylko pięć lat życia – o czym wcześniej nigdy mi nie wspomniała. Osoby, które przyszły, aby poddać mnie „reedukacji”, zmieniły swoje nastawienie. Widząc, jak dobrze wyglądam i w jak doskonałym jestem stanie fizycznym, odeszły. Jedna z nich zauważyła: „Niewiele brakowało, a to my zostalibyśmy przez ciebie przekonani [do praktykowania Dafa]!”.

W obliczu tej nagłej zmiany sytuacji nie wiedziałam, co robić. W tym czasie Mistrz opublikował wiersz „Serce, które wie” (Istota Dalszych Postępów II), a my, praktykujący, odzyskaliśmy prawe myśli. Wyszliśmy, aby rozdawać materiały wyjaśniające prawdę, demaskować kłamstwa KPCh i opowiadać ludziom, czym jest Dafa. W tamtym czasie w naszej okolicy nie było jeszcze punktów produkcji materiałów, a artykuły Mistrza i materiały wyjaśniające prawdę sprowadzano z innych regionów. Wykonywaliśmy ich kserokopie i rozdawaliśmy je ludziom.

W 2006 roku minęło dziewięć lat od upływu pięcioletniego okresu, który lekarz wyznaczył mi jako maksymalny czas życia, a ja zostałam zatrzymana przez funkcjonariuszy KPCh za praktykowanie Falun Dafa. Ponownie zatrzymano mnie w 2011 roku. Łączny czas trwania obu zatrzymań wyniósł ponad trzy lata. Kiedy wróciłam do domu, mój mąż pobił mnie i z całej siły uderzył moją głową o podłogę. Kiedy przestał, dotknął własnej głowy i wyczuł na niej guza.

Spojrzał na mnie zdezorientowany i powiedział: „Dlaczego ty nie masz na głowie guza, tak jak ja?”.

Odpowiedziałam: „Dobro zostaje nagrodzone, a złe uczynki spotykają się z karą”. Zamilkł.

Początkowo musiałam wymyślać wymówki, aby móc wychodzić z domu i wyjaśniać ludziom prawdę. Później zrozumiałam, że osoby kultywujące nie mogą kłamać i powinny otwarcie oraz uczciwie ratować czujące istoty. Poprosiłam jednego z praktykujących o zainstalowanie w moim domu anteny satelitarnej telewizji NTD. Mój mąż codziennie oglądał nadawane programy i stopniowo zrozumiał, czym jest Falun Dafa. Przestał mi zabraniać wychodzenia z domu w celu wyjaśniania prawdy.

Psy przestały szczekać

Inni praktykujący i ja codziennie wychodzimy, aby rozdawać materiały wyjaśniające prawdę. Czasami niesiemy duże torby pełne materiałów i rozdajemy je w miejscach, gdzie gromadzi się dużo ludzi. Nikt ich nie odrzuca. Chodziliśmy również do budynków mieszkalnych i zawieszaliśmy materiały na drzwiach mieszkańców. Rozdawaliśmy je we wszystkich osiedlach naszej dzielnicy, a także w niektórych pobliskich miejscowościach.

Kiedy zauważyliśmy, że wielu mieszkańców naszej okolicy poznało prawdę, postanowiliśmy dotrzeć również do pobliskich terenów wiejskich. Gdy Ping zaproponowała, abyśmy pojechały na wieś i wyjaśniały prawdę, natychmiast się zgodziłam. Z wyprzedzeniem przygotowałyśmy materiały, w tym płyty DVD wyjaśniające prawdę, naklejki i broszury.

Kiedy mąż Ping usłyszał, że planujemy pojechać na wieś, aby rozdawać materiały, powiedział: „Kiedy wysiądziecie tam z autobusu, będziecie musiały iść pieszo przez godzinę. Wieś kończy się nad jeziorem i nie ma stamtąd innej drogi ucieczki [gdyby ruszyła za wami policja]”. Odradzał nam wyjazd, twierdząc, że jest to zbyt niebezpieczne. Ja również trochę się bałam i zastanawiałam się: „Czy powinniśmy jechać?”. Pomyślałam, że strach jest ważną próbą w kultywacji, ale czy odczuwanie strachu nie oznacza również egoizmu? Szybko skorygowałam swoje myśli: chciałam słuchać słów Mistrza i ratować ludzi. Postanowiłyśmy wyruszyć, gdy tylko materiały wyjaśniające prawdę będą gotowe.

Kupiłam parę materiałowych butów, w których znacznie łatwiej było chodzić. Włożyłyśmy z Ping naklejki wyjaśniające prawdę, płyty DVD z występami Shen Yun, amulety, broszury i inne materiały do metalowej puszki po herbatnikach oraz kartonu po mleku, aby wyglądało, jakbyśmy jechały w odwiedziny do krewnych. Najpierw pojechałyśmy autobusem dalekobieżnym, następnie przesiadłyśmy się do innego autobusu, a potem szłyśmy pieszo przez ponad godzinę, zanim dotarłyśmy do wejścia do wsi.

O godzinie 14.00 dotarłyśmy do domu krewnych Ping i zjadłyśmy skromny posiłek. Opowiedziałyśmy jej krewnym prawdę o Falun Dafa, a następnie rozdałyśmy materiały informacyjne okolicznym mieszkańcom wsi. Ludzie na wsi są dość skromni i wszyscy chętnie przyjmowali broszury, płyty DVD oraz amulety. Ponieważ wiele osób na terenach wiejskich nie potrafi czytać ani pisać, tylko nieliczni z nich wystąpili z organizacji KPCh (Komunistycznej Partii Chin, Komunistycznego Związku Młodzieży i Młodych Pionierów).

Tego wieczoru Ping i ja roznosiłyśmy materiały do każdego domu. Gdy tylko dotarłam do jednego z nich, nagle wybiegł duży czarny pies i zaczął szczekać, przez co szczekać zaczęły wszystkie psy w całej wsi. Tak bardzo się przestraszyłam, że dłonie i stopy mi zlodowaciały, a całe ciało zaczęło drżeć. Kilka lat wcześniej pogryzł mnie pies, dlatego panicznie się ich bałam.

Nagle przypomniałam sobie artykuł praktykującego opublikowany na Minghui.org, w którym wspomniano o opowiadaniu psom o Falun Dafa. Powiedziałam do psa: „Nie szczekaj. Przyszłyśmy pomóc ocalić twojego właściciela. Proszę, zapamiętaj: Falun Dafa jest dobre. Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre i dzięki temu zostaniesz ocalony!”. Gdy tylko usłyszał moje słowa, natychmiast przestał szczekać i zaczął merdać ogonem, wskazując nam drogę. Pozostałe psy również przestały szczekać.

Inna praktykująca i ja pojechałyśmy na wieś, gdzie w ciągu dnia rozdawałyśmy materiały i po drodze wyjaśniałyśmy prawdę. Wieczorami rozdawałyśmy materiały wyjaśniające prawdę i naklejałyśmy naklejki. Uczyłyśmy również ćwiczeń krewnych tej praktykującej.

Następnego dnia, w drodze powrotnej, naklejałyśmy po drodze materiały wyjaśniające prawdę. Kiedy spotykałyśmy dzieci, opowiadałyśmy im historię kamiennego lwa o czerwonych oczach i wyjaśniałyśmy, że wystąpienie z KPCh i organizacji do niej należących może zapewnić im bezpieczeństwo. Wiele dzieci wystąpiło z organizacji Młodych Pionierów. Kiedy pomogłyśmy wystąpić z niej dwunastoletniemu chłopcu, zebrał on więcej dzieci, abyśmy mogły z nimi porozmawiać. Powiedziałam dzieciom: „Czerwona chustka jest barwiona krwią męczenników i przynosi pecha. Proszę, wystąpcie z organizacji KPCh i zapamiętajcie: Falun Dafa jest dobre. Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre”. Dziewięcioro dzieci wystąpiło z organizacji, a następnie radośnie odeszły, podskakując i podśpiewując: „Falun Dafa jest dobre! Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre”.

Kilka razy zdarzyło się, że samochód policyjny nadjeżdżał tuż po tym, jak skończyłyśmy rozdawać materiały wyjaśniające prawdę, ale nigdy nie znalazłyśmy się w niebezpieczeństwie. Pewnego razu, gdy naklejałyśmy materiały wyjaśniające prawdę, zauważył nas funkcjonariusz policji w cywilu. Wezwał kilku innych funkcjonariuszy, aby nas ścigali. Wysyłałyśmy prawe myśli, prosiłyśmy Mistrza o pomoc i bezpiecznie wróciłyśmy do domu. Dziękuję Mistrzowi za Jego miłosierną ochronę.

Pomaganie w ocalaniu większej liczby ludzi

W miarę jak coraz więcej robiłyśmy, aby ratować czujące istoty, nasz strach stopniowo malał. Początkowo nie ośmielałyśmy się rozmawiać z ludźmi ani osobiście przekonywać ich do wystąpienia z KPCh. Wraz z postępem rektyfikacji Fa i coraz większym przebudzeniem ludzi zaczęłyśmy z nimi rozmawiać.

Spotkałam elegancko ubraną kobietę. Pochwaliłam ją, mówiąc: „Jest pani bardzo atrakcyjna”. Odpowiedziała, że jest lekarką.

Kontynuowałam: „Chciałabym zadać pani jedno pytanie: czy człowiek po tracheotomii może śpiewać?”.

Odpowiedziała: „Jak to możliwe? To przecież sprzeczne z podstawową wiedzą medyczną!”.

Powiedziałam, że KPCh twierdziła, iż tak właśnie było w przypadku sfingowanego incydentu samospalenia na placu Tiananmen. Wyjaśniłam jej, dlaczego powinna zrezygnować z członkostwa w KPCh i organizacjach do niej należących oraz w jaki sposób może zapewnić sobie bezpieczeństwo. Opowiedziałam jej również, jak KPCh pobiera narządy od praktykujących Falun Dafa, gdy ci wciąż żyją. Zgodziła się wystąpić z KPCh i organizacji do niej należących.

Wielu miejscowych mieszkańców gromadzi się w parku i lubi rozmawiać o tym, jak skorumpowani urzędnicy przywłaszczają sobie setki milionów juanów. Mówią, że urzędnicy KPCh zmuszają ludzi do szczepień, które powodują udary i zawały serca, a także o tym, jak zatruta żywność i owoce szkodzą ludziom. W rezultacie wielu z nich wystąpiło z KPCh, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo.

Niektórzy jednak mówili: „Jecie żywność KPCh, pijecie wodę KPCh, a jednocześnie sprzeciwiacie się Partii?”. Często odpowiadam im: „KPCh nie uprawia roli, nie pracuje i nie prowadzi badań naukowych. Skąd więc bierze pieniądze? Nawet przy zakupie kostki mydła płaci się podatki. To my utrzymujemy Partię. Czyż nie tak?”. Zgadzają się ze mną.

Turyści przyjeżdżają do naszej okolicy na jedno-, dwu- i trzydniowe wycieczki, aby zwiedzać starożytne budowle, świątynie, pawilony, wieże i place. Każdego dnia panuje tu duży ruch, szczególnie podczas świąt. Wielu turystów przyjeżdża całymi rodzinami lub w grupach. Miejscowi praktykujący przemieszczają się wśród tłumów i wyjaśniają prawdę turystom. W przeszłości wyjaśnialiśmy prawdę pojedynczym osobom, ale teraz, gdy jest ich tak wiele, możemy rozmawiać z całymi grupami.

Pewnego razu przyjechała duża rodzina: dwóch synów, dwie córki, ich mężowie, siostrzeńcy i inni krewni. Pewien mężczyzna pchał wózek inwalidzki, na którym siedziała starsza kobieta. Podeszłam, aby z nimi porozmawiać, i dowiedziałam się, że mężczyzna pchający wózek był zięciem tej kobiety. Powiedziałam: „Wasza rodzina ma wielkie szczęście, a zięć jest wspaniały! W dzisiejszych czasach dochodzi do tak wielu katastrof, dlatego proszę, zadbajcie o swoje bezpieczeństwo”. Wyjaśniłam, dlaczego miliony Chińczyków wystąpiły już z KPCh. Wszystkich ośmioro członków rodziny wystąpiło z organizacji KPCh.

Pewnego dnia na dworcu kolejowym spotkałam czworo starszych ludzi. Jedna osoba grała na flecie, druga śpiewała operę, a trzecia tańczyła. Wszyscy byli bardzo elegancko ubrani. Natychmiast do nich podeszłam i powiedziałam: „Pięknie wyglądacie i widać, że świetnie się bawicie! Czy należycie do KPCh lub organizacji do niej należących?”. Odpowiedzieli, że tak. Opowiedziałam im, jak moje dawne problemy zdrowotne ustąpiły po rozpoczęciu praktykowania Falun Dafa. Byli zdumieni i zgodzili się wystąpić z KPCh oraz organizacji do niej należących.

Kiedy się odwróciłam, zobaczyłam cztery matki trzymające swoje dzieci. Dzieci podbiegły do mnie. Porozmawiałam z ich matkami i wszystkie cztery wystąpiły z KPCh oraz organizacji do niej należących.

Spotkałam pięć dziewcząt podróżujących razem. Powiedziałam: „To miejsce jest wspaniałe! Góry są zachwycające, rzeka piękna, jedzenie pyszne, napoje doskonałe, a krajobrazy cudowne. Jest jeszcze jedna wspaniała rzecz: wystąpienie z KPCh i organizacji do niej należących to coś naprawdę dobrego. Wielu ludzi w tym miejscu zostało ocalonych dzięki wystąpieniu z KPCh. Zaledwie kilka dni temu wiele osób z prowincji Hunan i miasta Chongqing wystąpiło z tych organizacji. Wy pięć jesteście niczym pięć złotych kwiatów, więc wykorzystajmy tę nazwę, aby symbolizowała wystąpienie waszej grupy. Zgadzacie się?”. Wszystkie się zgodziły i były bardzo szczęśliwe.

Często spotykamy grupy studentów podróżujących razem. Niektórzy robią zdjęcia, inni ustawiają się w kolejkach, aby kupić jedzenie lub potrawy z grilla. Zawsze podchodzimy do nich i nawiązujemy rozmowę. Czasami wskazujemy im drogę, a czasami pełnimy rolę przewodników turystycznych, pomagając im zrezygnować z członkostwa w KPCh i organizacjach do niej należących.

Oto moje doświadczenia. Na pozostałej drodze kultywacji z pewnością będę podążać za naukami Mistrza, wypełniać swoje ślubowania, pomagać Mistrzowi w rektyfikacji Fa, pomagać Mu ocalać jeszcze więcej ludzi i wypełnić swoją misję.

(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)