(Minghui.org) W lipcu 2026 r. mija 27 lat od momentu, gdy Komunistyczna Partia Chin (KPCh) rozpoczęła w 1999 r. represje wobec praktyki medytacyjnej Falun Gong.
Od momentu zaprezentowania jej szerokiej publiczności w maju 1992 roku Falun Gong przyniosło korzyści praktykującym w ponad 100 krajach, dlaczego więc Komunistyczna Partia Chin (KPCh) ją prześladuje?
Czym jest KPCh
Przyjrzyjmy się początkom KPCh. Partia Komunistyczna wywodzi się z lumpenproletariatu Komuny Paryskiej we Francji. Po przeniesieniu jej do Rosji w 1917 roku powstała Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR); wkrótce utworzono Międzynarodówkę Komunistyczną (Trzecią Międzynarodówkę), która rozprzestrzeniła się na cały świat.
Założona w Szanghaju 23 lipca 1921 r. KPCh była dalekowschodnim oddziałem Stalina w Chinach. Od momentu formalnego powstania aż po najwcześniejsze działania KPCh była bezpośrednio kierowana, organizowana i wspierana przez Biuro Dalekowschodnie Kominternu. Tak zwana Chińska Republika Ludowa miała w rzeczywistości poprzedniczkę o nazwie Chińska Republika Radziecka, która była państwem marionetkowym Stalina: Trzecią Międzynarodówką w Chinach.
KPCh jest organizacją radziecką, ale wmawia Chińczykom, że są spadkobiercami marksizmu-leninizmu. Stanowi to zniewagę wobec ich przodków, podważa tysiącletnią tradycję ich kultury i doprowadziło do śmierci 80 milionów Chińczyków. KPCh jest obca Chinom i nie reprezentuje narodu chińskiego: KPCh to nie Chiny.
W ciągu dziesięcioleci, które upłynęły od momentu, gdy KPCh przejęła władzę w Chinach, historia pokazała, że jej istotą jest oszustwo, zło i walka. W trakcie licznych kampanii politycznych wykorzystuje kłamstwa i walkę, aby systematycznie podważać tradycyjną moralność, kulturę, idee, zachowania i relacje międzyludzkie w Chinach. Jest to główna przyczyna znacznej części chaosu społecznego panującego obecnie w Chinach.
Falun Gong propaguje Prawdę, Życzliwość i Cierpliwość
Falun Gong, znany również jako Falun Dafa, został zapoczątkowany przez pana Li Hongzhi 13 maja 1992 roku. W społeczeństwie, w którym moralność gwałtownie upada, Falun Gong prowadzi ludzi do samodoskonalenia w oparciu o zasady Prawdy, Życzliwości i Cierpliwości. Praktyka ta obejmuje również pięć łagodnych ćwiczeń i umożliwia ludziom rozwój zarówno moralny, jak i fizyczny.
W pierwszych latach po wprowadzeniu w 1992 roku Falun Gong spotkał się z szerokim uznaniem zarówno ze strony władz, jak i organizacji społecznych. Podczas Pekińskiej Wystawy Zdrowia Orientalnego w 1993 roku pan Li Hongzhi otrzymał najwyższą nagrodę – „Nagrodę za Postęp w Naukach Pionierskich” – a także „Specjalną Złotą Nagrodę” oraz tytuł „Najpopularniejszego Mistrza Qigong”. W 1996 roku książka „Zhuan Falun” wielokrotnie znajdowała się na listach bestsellerów publikowanych przez „Beijing Youth Daily”, „Beijing Evening News” i „Beijing Daily”.
W 1998 roku lokalne środowiska medyczne w Pekinie, Wuhan, Dalianie i prowincji Guangdong przeprowadziły pięć badań medycznych, w których wzięło udział prawie 35 000 osób. Było to najbardziej systematyczne i kompleksowe badanie medyczne przeprowadzone do tej pory. Wyniki wykazały, że ogólna skuteczność praktykowania Falun Gong w poprawie zdrowia i kondycji fizycznej wyniosła ponad 98%; znacznie poprawił się również stan psychiczny i emocjonalny uczestników.
W drugiej połowie 1998 roku grupa doświadczonych członków Narodowego Kongresu Ludowego, na czele z Qiao Shi, przeprowadziła szczegółowe dochodzenie i doszła do wniosku, że „Falun Gong jest całkowicie korzystny dla kraju i społeczeństwa”. Pod koniec roku przedłożyli oni raport Biuru Politycznemu Komunistycznej Partii Chin.
Ze względu na niezwykłą skuteczność Falun Gong w leczeniu chorób, poprawie zdrowia i podnoszeniu poziomu moralnego, praktykujący rozpowszechniali informacje o tej praktyce, a ich przyjaciele i rodziny zaczęli ją uprawiać. Według badań przeprowadzonych przez chińskie Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, w ciągu zaledwie siedmiu lat liczba osób praktykujących Falun Gong osiągnęła od 70 do 100 milionów.
Jiang Zemin prześladował Falun Gong z zazdrości i nienawiści
Popularność Falun Gong stanowiła ostry kontrast w stosunku do ówczesnego przywódcy KPCh, Jiang Zemina, którego teoria polityczna „Trzech Reprezentacji” nie wzbudzała większego zainteresowania. Kierowany zazdrością i nienawiścią Jiang ogłosił, że „Partia Komunistyczna z pewnością pokona Falun Gong”. W lipcu 1999 roku zmusił innych czołowych przywódców KPCh do rozpoczęcia szaleńczych prześladowań Falun Gong.
Szacuje się, że Jiang i jego zwolennicy przeznaczyli jedną czwartą środków z budżetu państwa na przeprowadzenie tych prześladowań. Zmobilizowali cały aparat państwowy, w tym media, wojsko, służby bezpieczeństwa publicznego, wymiar sprawiedliwości i dyplomatów, aby wdrożyć kompleksową politykę ludobójczą wobec praktykujących, mającą na celu „zrujnowanie ich reputacji, doprowadzenie do bankructwa finansowego i fizyczną eliminację”.
Jiang wykorzystywał zarówno presję polityczną, jak i zachęty finansowe, aby zmusić całe społeczeństwo do udziału w prześladowaniach, w tym agencje rządowe, szkoły, przedsiębiorstwa i społeczności lokalne. Dotknęło to również miejsca pracy, rodziny i dzieci praktykujących Falun Gong. Stosowane metody były okrutne – od zainscenizowania samospalenia na placu Tiananmen w ramach propagandy nienawiści KPCh, poprzez porwania, więzienie i torturowanie praktykujących, aż po pobieranie ich narządów. Serwis Minghui.org udokumentował śmierć ponad pięciu tysięcy praktykujących Falun Gong w wyniku prześladowań.
KPCh zasadniczo przekształciła Chiny w jedno wielkie więzienie: ludziom poddaje się praniu mózgu i indoktrynacji nienawiścią, tłumi się ich wolność słowa, pozbawia podstawowych praw człowieka, blokuje dostęp do prawdziwych informacji i niszczy ich przekonania duchowe. W tej komunistycznej dyktaturze cała ludność jest przekształcana przez Partię w narzędzia polityczne, które gloryfikują dyktaturę, popierają korupcję i tuszują zbrodnie. Ludzie stają się albo elementami budowy socjalizmu, albo trybikami w komunistycznej machinie; nikomu nie pozwala się prowadzić normalnego życia.
Ponieważ mieszkańcy Chin żyją w środowisku, w którym poddawani są praniu mózgu i izolacji, są utrzymywani w niewiedzy i dopiero po wyjeździe za granicę dostrzegają problemy swojego kraju. W rezultacie Chińczycy nie mają odwagi korzystać ze swoich praw człowieka, nie mają odwagi mieć własnych poglądów i żyją z zasłoniętymi oczami, dając się prowadzić za nos przez KPCh.
Właśnie dlatego prześladowania Falun Gong przez KPCh trwają już 27 lat i nie ustają.
Międzynarodowe represje są ostatnim aktem KPCh i są skazane na porażkę
Obecnie Falun Gong jest praktykowany w ponad 100 krajach na całym świecie; jego główna książka „Zhuan Falun” została przetłumaczona na ponad 50 języków. Na całym świecie praktykujący otrzymali pochwały i uznanie od rządów, społeczności oraz osób publicznych w formie listów, oświadczeń i nagród.
Nie mogąc wyeliminować Falun Gong, a jednocześnie nie chcąc pogodzić się z porażką, KPCh rozszerzyła swoje działania na społeczność międzynarodową. Na przykład już w styczniu 2000 roku chiński konsulat w Chicago próbował wpłynąć na decyzję Rady Zarządzającej miasta Columbia City oraz Rady Zarządzającej hrabstwa Bonnie o ogłoszeniu Tygodnia Falun Dafa. Próba ta zakończyła się niepowodzeniem.
Od tamtej pory KPCh stosowała wszelkie środki, by uciszyć Falun Gong na arenie międzynarodowej, w tym:
* Przekupywanie międzynarodowych mediów w celu oczerniania Falun Gong;
* Podżeganie agentów do wysyłania gróźb bombowych, aby zakłócić występy Shen Yun;
* Wywieranie presji na zagranicznych urzędników państwowych, by nie oglądali Shen Yun, oraz traktowanie tych agencji rządowych jak podległych jednostek KPCh;
* Przekłuwanie opon pojazdów Shen Yun Arts, narażając w ten sposób artystów na niebezpieczeństwo;
* niszczenie stoisk i tablic informacyjnych praktykujących Falun Gong, zrywanie ich banerów oraz fizyczne ataki na praktykujących podczas rozmów z ludźmi;
* prowadzenie wojen prawnych w wolnych społeczeństwach w celu prześladowania praktykujących Falun Gong.
KPCh wielokrotnie pokazała światu swoją nikczemność, spotykając się z potępieniem ze strony przywódców politycznych i obrońców praw człowieka. Transgraniczne represje są ostatnią desperacką próbą KPCh, by zlikwidować Falun Gong, i zakończą się niepowodzeniem.
5 maja 2025 r. Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych jednogłośnie przyjęła ustawę o ochronie Falun Gong. 17 czerwca 2026 r. Komisja Spraw Zagranicznych Senatu Stanów Zjednoczonych przyjęła projekt ustawy S.4009, zatytułowany „Ustawa o ochronie Falun Gong i ofiar przymusowego pobierania narządów”.
Prześladowanie Falun Gong przez KPCh jest w istocie prześladowaniem zasad Prawdy, Życzliwości i Cierpliwości. Jak reżim polityczny może prześladować tak uniwersalne wartości i nie zostać wyeliminowany przez historię?
Tekst przetłumaczony z wersji anglojęzycznej, która ukazała się na stronie en.Minghui.org dnia 17 lipca 2026
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
