(Minghui.org) W wieku 30 lat, po ukończeniu studiów medycznych, rozpoczęłam pracę jako lekarka. Moja praca nie była zbyt absorbująca. Mój mąż dobrze zarabiał, a nasze dziecko, bystre i dobrze wychowane, uczęszczało do przedszkola. Mieliśmy własny dom i wszystko, czego można oczekiwać na tym etapie życia. Mimo to czułam, że straciłam poczucie celu. W głębi duszy poszukiwałam czegoś. Przeczuwałam, że ludzkie życie nie może polegać wyłącznie na chodzeniu do szkoły, pracy, zarabianiu pieniędzy, zawieraniu małżeństwa i wychowywaniu dzieci. Musi istnieć jakiś wyższy, duchowy cel, do którego warto dążyć. Nie potrafiłam jednak go odnaleźć. Lubiłam czytać, ale nigdy nie mogłam znaleźć książek, których naprawdę szukałam. W rezultacie, zagubiona w tym mętnym i chaotycznym świecie, podążałam za jego nurtem, aż w końcu uczyniłam dążenie do bogactwa celem swojego życia.

Na szczęście trafiłam na książkę Zhuan Falun. Jej treść była zupełnie inna niż wszystko, co kiedykolwiek czytałam. Dzięki lekturze dowiedziałam się, skąd pochodzą ludzie i dokąd zmierzają, dlaczego istniejemy, dlaczego musimy doświadczać starości, chorób i śmierci, dlaczego ludzie chorują oraz dlaczego jedni są biedni, a inni bogaci. Zrozumiałam znaczenie i cel życia. Wreszcie odnalazłam Fa, które mogło poprowadzić mnie poza ograniczenia zwyczajnego świata. Moje serce przepełniła radość. Stałam się pogodna, otwarta, odporna na przeciwności i wyrozumiała.

Praktykowanie Falun Dafa pomogło mi zdystansować się od sławy i korzyści materialnych

Przyjmowanie łapówek przez lekarzy jest powszechną praktyką. Przedstawiciele firm farmaceutycznych sami proponują mi pieniądze w zamian za przepisywanie leków. Kiedy odrzucałam ich oferty, byli naprawdę zaskoczeni. Moi współpracownicy przyjmowali te pieniądze. Uważali, że szkoda byłoby ich nie brać, a skoro cena leku dla pacjenta pozostawała taka sama, nikomu nie działa się krzywda. Była to po prostu metoda marketingowa stosowana przez producentów. Zanim zaczęłam praktykować Falun Dafa, myślałam podobnie. Dzięki praktykowaniu zrozumiałam zasadę, że nie można niczego zyskać bez poniesienia straty. Uświadomiłam sobie, że przyjmowanie takich rzeczy jest niewłaściwe, dlatego odmawiałam przyjmowania wszelkich pieniędzy i prezentów od przedstawicieli firm farmaceutycznych. Zawsze stawiałam dobro pacjentów na pierwszym miejscu, sumiennie pracowałam i nie narzekałam. Nigdy też nie zgłaszałam żadnych żądań dotyczących premii, wynagrodzenia ani innych osobistych korzyści. Nauczyłam się podchodzić z dystansem do sławy i korzyści materialnych. Wolałam ponieść osobistą stratę, niż wywoływać konflikty. Po cichu sprzątałam pokój socjalny, w tym prałam prześcieradła i poszewki na poduszki. Zawsze dbałam o harmonijne relacje ze współpracownikami i życzliwie traktowałam wszystkich.

Mój przełożony powierzył mi nadzór nad zwolnieniami lekarskimi dla całej fabryki. Pracownicy, chcąc uzyskać zwolnienie lekarskie, przynosili mi prezenty lub karty podarunkowe na zakupy. Czasami czekali nawet na mnie w drodze do domu po pracy. Dokładałam wszelkich starań, aby odmawiać przyjmowania tych podarunków. Kiedy je odrzucałam, niektórzy obawiali się, że nie rozpatrzę pozytywnie ich wniosków o zwolnienie. Uspokajałam ich, wyjaśniając, że praktykuję Falun Dafa i że zatwierdzę każdy uzasadniony wniosek o zwolnienie lekarskie, niezależnie od tego, czy ktoś przyniesie mi prezent. W przypadkach, gdy absolutnie nie mogłam odmówić przyjęcia podarunku, przekazywałam równowartość jego wartości jako darowiznę pieniężną. Pozostali współpracownicy zajmujący się zwolnieniami lekarskimi nie tylko przyjmowali takie prezenty, ale nawet sami aktywnie się ich domagali.

Dafa pomogło mi uwolnić się od urazy do teściowej

Zanim zaczęłam praktykować Falun Dafa, żywiłam głęboką urazę do mojej teściowej z powodu ogromnego cierpienia, jakie mi zadała w okresie porodu. Poród był trudny i konieczne było wykonanie cesarskiego cięcia. W tym czasie moja mama przebywała w szpitalu i nie mogła się mną opiekować. Po operacji, kiedy lekarz powiedział, że mogę już wrócić do normalnego jedzenia, rodzina mojej teściowej zapewniała mi jedynie rzadki kleik ryżowy, zawierający zaledwie kilka ziaren ryżu, co zupełnie nie wystarczało, aby zaspokoić moje potrzeby żywieniowe. Byłam wściekła. Nie mogłam nawet dostać porządnej miski kleiku ryżowego, a mój stan zdrowia szybko się pogarszał. Cierpiałam, byłam osłabiona i straciłam pokarm. Dopiero kiedy przyjechała moja ciocia i przywiozła mi pożywne, sycące posiłki, wreszcie mogłam porządnie się najeść.

Jeśli chodzi o wychowywanie mojego dziecka, teściowa nie chciała mi pomagać. Czułam się tym głęboko zraniona. Dorastałam jako bystra, dobrze wychowana i rozsądna dziewczyna. Rodzice bardzo mnie kochali, a ja osiągałam znakomite wyniki w nauce, aż w końcu dostałam się na uniwersytet medyczny. Cieszyłam się uznaniem wśród przyjaciół, rodziny i rówieśników. Nigdy wcześniej nie doświadczyłam takich trudności ani nie czułam się tak głęboko skrzywdzona. Uważałam, że było to największe cierpienie, jakiego kiedykolwiek doznałam. Z natury byłam osobą ambitną i rywalizującą z innymi, dlatego postanowiłam, że nigdy więcej o nic jej nie poproszę. Kiedy natomiast ona potrzebowała mojej pomocy, ignorowałam ją.

Po rozpoczęciu praktykowania Dafa jego zasady pomogły mi rozplątać węzły w moim sercu i uwolnić się od urazy, którą żywiłam do teściowej. Zrozumiałam, że wszystko dzieje się z powodu karmicznych przyczyn i uwarunkowań. Złe traktowanie, którego doświadczyłam z jej strony, było w rzeczywistości spłatą karmicznego długu, jaki zaciągnęłam wobec niej w przeszłości. Zasady wszechświata są absolutnie sprawiedliwe. Trudności, cierpienia i niesprawiedliwości, których doświadczamy ze strony innych ludzi, są jedynie konsekwencjami naszych własnych złych uczynków z przeszłości. Być może w poprzednim życiu wyrządziłam jej jeszcze większą krzywdę. Jako osoba praktykująca staram się teraz korygować swoje myśli i postępowanie zgodnie z zasadami Falun Dafa.

Mistrz powiedział:

„Kiedy rozwiązujecie konflikty w ten sam sposób jak codzienni ludzie, jesteście wtedy na tym samym poziomie lub w tej samej sferze, co codzienni ludzie. Można zatem powiedzieć, że jesteście jednymi z codziennych ludzi. Tylko kiedy nie jesteście tacy jak oni, to nie jesteście jednymi z nich. Oczywiście wtedy tym, co ukażecie będzie tolerancja i bezmierna przestrzeń wybaczania. Codzienni ludzie zobaczą to w ten sposób, lecz faktycznie będzie to manifestacją waszego poziomu xinxing w kultywacji. Bez względu na splot okoliczności”. (Nauczanie Fa na konferencji w Australii)

Jako osoba praktykująca Falun Dafa powinnam kochać nawet swoich wrogów. Moja teściowa z pewnością nie była moim wrogiem. Była raczej osobą, z którą łączyła mnie głęboka więź karmiczna. Zaczęłam troszczyć się o nią i okazywać jej empatię. Uświadomiłam sobie, że wychowanie czworga dzieci nie było łatwe. Kiedy złamała nadgarstek, to ja towarzyszyłam jej w szpitalu, podczas gdy żadne z jej własnych dzieci nie było przy niej. Później, gdy w wieku 84 lat złamała nogę i trafiła do szpitala, wzięłam wolne w pracy, aby się nią opiekować. Pomagałam jej jeść, dbałam o jej higienę osobistą i codzienne potrzeby, a także przynosiłam jej posiłki i świeże owoce, które lubiła.

Przez kolejnych osiem lat, kiedy nie była już w stanie samodzielnie się sobą opiekować, to ja zajmowałam się jej potrzebami medycznymi, kupowałam jej leki i nadzorowałam przebieg leczenia. W jej ostatnich chwilach nie było przy niej córki. Wraz z mężem kupiliśmy dla niej ubranie do pochówku i ubraliśmy ją w nie, wypełniając w ten sposób nasz synowski obowiązek wobec niej.

Falun Dafa odmieniło mnie, oczyściło moje serce, zapewniło mi zdrowe ciało, przyniosło harmonię mojej rodzinie i pozwoliło mi stać się osobą, która wnosi pozytywny wkład w życie społeczeństwa i swojej rodziny. Mam nadzieję, że ludzie nie dadzą się zwieść kłamstwom złego reżimu komunistycznego, lecz zamiast tego zechcą poznać prawdę o Dafa i wybrać dla siebie świetlaną przyszłość.

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 17 listopada 2026 roku