(Minghui.org) Po siedmiu latach praktykowania Falun Dafa stanąłem przed poważną próbą xinxing, która przez wiele lat nie dawała mi spokoju. Dzięki kultywowaniu i podnoszeniu swojego poziomu w Fa stopniowo, krok po kroku, udało mi się przez nią przejść.

Zakup magazynu i wykorzystanie mojej sytuacji

Ze względu na potrzeby mojej działalności gospodarczej postanowiłem kupić magazyn o powierzchni ponad 600 metrów kwadratowych. Właściciel, Kai, zażądał 2,6 miliona juanów. Zapytałem: „Czy ma pan dokument potwierdzający prawo do użytkowania gruntu?”. Odpowiedział: „Nie, ale mogę go dla pana załatwić”. Zapytałem: „Czy naprawdę jest pan w stanie go zdobyć?”. Odparł: „Mógłbym nawet ujść bezkarnie po morderstwie. Jak trudne może być załatwienie takiego dokumentu?”.

Wiedziałem, że nie są to jedynie przechwałki. Jego kuzyn był wicegubernatorem prowincji, a wielu członków jego rodziny zajmowało stanowiska w administracji państwowej. Kai budował drogi, realizował projekty budowlane i prowadził duże przedsięwzięcia biznesowe. Ten magazyn został wystawiony na „aukcję” przy pomocy jego kuzyna, a ja kupowałem tylko jego część.

Jednak 2,6 miliona juanów było dla mnie astronomiczną sumą i nie dysponowałem takimi pieniędzmi. Próbowałem negocjować cenę. Powiedział: „Za kilka lat powstaną tu wieżowce. Kiedy nieruchomość zostanie wyburzona, możesz otrzymać 20 milionów juanów odszkodowania. Dlaczego tak targujesz się o cenę?”. Jego słowa mocno mną wstrząsnęły. Widząc możliwość osiągnięcia ogromnego zysku, postanowiłem kupić magazyn.

Kiedy podpisywaliśmy umowę, jeden z jej punktów brzmiał: „Najpierw należy wpłacić zadatek w wysokości 500 000 juanów, a pozostała kwota zostanie uregulowana w całości po uzyskaniu dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania gruntu. Jeżeli nie uda się uzyskać tego dokumentu, obie strony udadzą się do kancelarii notarialnej w celu poświadczenia umowy”.

Myślałem, że umowa zapewnia mi ochronę prawną i że nic złego nie powinno się wydarzyć. Po wpłaceniu zadatku Kai powiedział mi, żebym od razu się wprowadził. Wydałem kolejne ponad sto tysięcy juanów na remont i przebudowę magazynu.

Dwa miesiące później Kai zaczął nalegać, żebym zapłacił pozostałą kwotę. Powiedziałem: „Czy w naszej umowie nie zapisaliśmy, że zapłacę resztę po otrzymaniu dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania gruntu?”. Spojrzał na mnie gniewnie i powiedział: „Nie opowiadaj mi takich rzeczy. Po prostu płać!”. Przeczuwałem, że coś jest nie w porządku, i powołałem się na zapisy umowy. Powiedział: „Jeśli nie chcesz płacić, to dobrze. Przywróć wszystko do pierwotnego stanu, a natychmiast zwrócę ci pieniądze”. Pomyślałem: „Przecież cały układ pomieszczeń został zmieniony. Jak niby mam przywrócić wszystko do poprzedniego stanu? Czy on celowo nie utrudnia mi życia?”.

Spokojnie powiedziałem: „Obaj podpisaliśmy umowę. Nie może pan tak po prostu wycofać się z tego, na co się pan zgodził, prawda?”. Odpowiedział: „To ty napisałeś tę umowę, a nie ja”. Powiedziałem: „Pański podpis sprawia, że jest ona prawnie wiążąca”. Machnął lekceważąco ręką. „Nie opowiadaj mi takich rzeczy. Spróbuj mi nie zapłacić, a zobaczysz, co się stanie!”. Nie mogłem tego zrozumieć. Wcześniej był wobec mnie taki przyjazny. Dlaczego nagle stał się tak wrogo nastawiony?

Przypomniało mi to pewne wcześniejsze wydarzenie. Kiedyś kupowałem lokal użytkowy. Gdy wpłacałem zadatek, deweloper powiedział, że nie ma potrzeby podpisywania umowy. W tamtym czasie ludzie na ogół nie podpisywali umów przy zakupie nieruchomości. Nalegałem jednak, mówiąc: „Musimy podpisać umowę. Niezależnie od tego, czy ceny rynkowe wzrosną, czy spadną, cena nie może ulec zmianie”.

Po prostu zachowywałem ostrożność, ponieważ obawiałem się, że cena wzrośnie po ukończeniu budynku. Dwa lata później, kiedy budowa została zakończona, cena wzrosła o ponad 1000 juanów za metr kwadratowy. Wszyscy pozostali musieli dopłacić różnicę. Powołałem się na umowę i przedstawiłem swoje argumenty, a deweloper nie miał innego wyjścia, jak tylko ustąpić. Dzięki temu zaoszczędziłem ponad 60 000 juanów.

Po rozpoczęciu prześladowań Falun Dafa zostałem zatrzymany w areszcie. W dniu mojego zwolnienia dyrektor powiedział mi: „Ktoś poprosił mnie, żebym miał na ciebie oko”. Zapytałem go, kto to był. Odpowiedział: „Pewien deweloper nieruchomości. To mój ojciec”. Byłem zdumiony, a jednocześnie poczułem się winny. Gdyby ten deweloper był małostkowy i poprosił syna, żeby sprawił mi kłopoty, bardzo łatwo mógłby to zrobić.

Jednak po doświadczeniu korzyści wynikających z posiadania umowy, kiedy podpisywałem porozumienie z Kaiem, bardzo skrupulatnie dobierałem jego sformułowania. Chciałem uzyskać przewagę i mieć pewność, że nie poniosę straty. Był to przejaw egoizmu. Stare siły wykorzystały tę lukę i zaaranżowały sytuację, w której Kai zaczął utrudniać mi życie. Wyglądało to tak, jakby pytały mnie: „Tak bardzo ufałeś umowom, prawda? Czy ta sztuczka zadziała w przypadku Kaia?”.

To wydarzenie stanowiło część przygotowań do tego, co nastąpiło później. Było również przypomnieniem od Mistrza, że nie powinienem spierać się z Kaiem o każdą drobnostkę. Cierpliwość, ustępowanie i wyrozumiałość to wyższe standardy doskonalenia się. W tamtym czasie wciąż miałem wiele zwykłych ludzkich przywiązań. W moim wnętrzu nieustannie pojawiały się negatywne myśli, a nawet podczas medytacji mój umysł był niespokojny.

Kiedy znajdowałem się pod ogromną presją, Mistrz dał mi wskazówkę we śnie: podarowałem dużą ilość liści herbaty osobie stojącej przede mną, której twarzy nie potrafiłem wyraźnie zobaczyć. W moich dłoniach pozostało tylko kilka liści herbaty.

Zrozumiałem, że być może w poprzednim życiu bardzo skrzywdziłem Kaia i że spotkaliśmy się ponownie w tym życiu, ponieważ przyszedł odebrać ode mnie dług. Ogromny dług karmiczny, który byłem mu winien, wziął na siebie Mistrz, a ja musiałem spłacić jedynie niewielką jego część.

Po otrzymaniu tej wskazówki od Mistrza poczułem znacznie większy spokój. Powiedziałem żonie: „Dajmy mu te pieniądze”. Moja żona zaczęła płakać. „Dużą część tych pieniędzy pożyczyliśmy. Jeśli nas oszuka, stracimy wszystko”. Odpowiedziałem: „Mistrz się nami opiekuje. Wszystko będzie dobrze”. Doskonale wiedziałem, że jeśli odmówię zapłaty, problemy tylko się pogłębią. Jako praktykujący Dafa mogłem ustąpić. Byłem gotów najpierw przekazać mu pieniądze, ale nadal musiałem wyjaśnić jedną kwestię: czy rzeczywiście można uzyskać dokument potwierdzający prawo do użytkowania gruntu?

Po moich wielokrotnych naleganiach Kai w końcu poszedł ze mną do urzędu ds. gruntów. Otrzymaliśmy następującą odpowiedź: „Kilka lat temu być może byłoby to możliwe, ale przy obecnej, surowej kampanii antykorupcyjnej żaden dyrektor urzędu nie odważyłby się wydać takiego dokumentu”. Kai powiedział mi: „Sam widziałeś. Nie wydadzą tego dokumentu”. Poprosiłem go, żeby poszedł ze mną do kancelarii notarialnej i poświadczył umowę. Odpowiedział: „Przestań mi zawracać głowę. Nigdzie nie idę”. Spróbowałem ponownie: „W takim razie proszę obniżyć cenę. Nieruchomość bez dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania gruntu powinna mieć inną wartość”. Machnął ręką i powiedział: „Nie ma mowy!”.

Czując się bezradny i osamotniony, sam udałem się do kancelarii notarialnej. Znałem jej dyrektora, więc pokazałem mu umowę. Powiedział: „Ten magazyn został wybudowany na gruncie przydzielonym, dlatego nie spełnia wymogów umożliwiających poświadczenie notarialne”. Kiedy to usłyszałem, serce mi zamarło.

Zapytałem: „Kai powiedział, że powstaną tu wieżowce i że mogę otrzymać 20 milionów juanów odszkodowania. Czy to możliwe?”.

Dyrektor odpowiedział: „On po prostu wabi cię wielką marchewką. Kto ma dziś pieniądze na budowę wieżowców?”.

Zapytałem: „A co, jeśli pozwę go do sądu?”. Odpowiedział: „W najlepszym razie odzyskasz swoje pieniądze, ale nie pozywaj go”. Miał na myśli to, że nie miałbym z Kaiem żadnych szans.

Przeszkody na każdym kroku

Dużo studiowałem Fa i wysyłałem prawe myśli. Początkowo odczuwałem bardzo silną urazę i miałem wrażenie, że ta udręka jest tak przytłaczająca, że niemal mnie miażdży. Wiedziałem jednak, że nie mogę się zatrzymać i muszę iść naprzód. Powiedziałem Mistrzowi: „Mistrzu, nawet jeśli zostanę zmiażdżony i upadnę na ziemię, i tak będę się czołgał z Tobą z powrotem do domu”.

Dafa wskazało mi kierunek i nie mogłem pozwolić, bym utknął w tym miejscu. Wiele razy waliłem się pięścią w głowę i pytałem samego siebie: „Czy naprawdę nie mogę żyć bez tego dokumentu? Dlaczego nie potrafię odpuścić?”.

W miarę jak kontynuowałem studiowanie Fa i kultywowanie swojego xinxing, moje negatywne myśli stopniowo słabły. Odzyskałem znacznie większy spokój i potrafiłem się uśmiechać oraz spokojnie rozmawiać za każdym razem, gdy spotykałem Kaia.

Jednak Kai nie tylko odmawiał uzyskania dokumentu, ale także wielokrotnie wszczynał ze mną kłótnie.

Pewnego dnia przechodziłem obok jego drzwi. Kiedy mnie zobaczył, zaczął głośno przeklinać: „Spójrz tylko na siebie! Ciągle chodzisz z uśmiechem na twarzy i udajesz porządnego człowieka, a robisz takie podłe rzeczy!”. Zrozumiałem, co się stało. Ktoś zgłosił go do służb zarządzania urbanistycznego, ponieważ dobudował dodatkowy fragment ogrodzenia wokół zewnętrznej ściany swojego magazynu. Władze nakazały mu go usunąć. Podejrzewał, że to ja go zgłosiłem. Nie zrobiłem tego, ale wcześniej myślałem o zgłoszeniu go. Często zastanawiałem się: „Dlaczego nikt go nie zgłasza? Ktoś powinien dać mu nauczkę”.

Myśli praktykującego niosą ze sobą energię, a Kai potrafił wyczuć moje nieżyczliwe myśli. Skorygowałem swoje nastawienie i w duchu go przeprosiłem. Za każdym razem, gdy się spotykaliśmy, sam pierwszy go pozdrawiałem. Myślałem: uzyskanie dokumentu to drobnostka, najważniejsze jest uratowanie go. Nie mogę z powodu tego dokumentu zniszczyć jego przyszłości.

Kilka razy próbowałem wyjaśnić mu prawdę o Dafa, ale nie chciał słuchać. Pewnego razu powiedział złośliwie: „Gdybym był urzędnikiem państwowym, kazałbym rozstrzelać każdego, kto rozdaje materiały o Falun Dafa!”.

Było mi bardzo smutno. Tak właśnie myślą istoty w starym wszechświecie: wszystkie mówią, że chcą zostać uratowane, ale uważają, że jeśli ktoś chce je uratować, musi spełniać ich wymagania. W przeciwnym razie nie zasługuje na to, by je ratować. Kai był manipulowany przez ukryte czynniki, a na mojej drodze do uratowania go nieustannie pojawiały się kolejne przeszkody.

Pewnego dnia zauważyłem, że jest w dość dobrym nastroju, więc wykorzystałem okazję, aby wyjaśnić mu prawdę o Dafa. Niemal ze łzami w oczach powiedziałem: „Nie mam żadnych innych intencji. Chcę tylko twojego dobra. Mogę zrezygnować z domagania się dokumentu potwierdzającego prawo do użytkowania gruntu. Mam tylko nadzieję, że będziesz miał dobrą przyszłość”. Wydawał się nieco poruszony i powiedział: „Nie sprzeciwiam się temu. Nie sprzeciwiam się”. Jednak kiedy poruszyłem temat wystąpienia z Komunistycznej Partii Chin (KPCh) i jej organizacji powiązanych, odmówił.

Później zastanowiłem się nad tym. Korzystał z przywilejów wynikających z korupcyjnego systemu KPCh, więc był jej wdzięczny. Jak mógłby tak łatwo zgodzić się z niej wystąpić?

Inne wydarzenie również głęboko zapadło mi w pamięć. Pewnego razu wykonywałem otwór drzwiowy w bocznej ścianie magazynu. Kiedy Kai mnie zobaczył, powiedział: „Nie możesz tutaj robić drzwi. Natychmiast zamurować ten otwór!”. Zapytałem go, co jest złego w wykonaniu drzwi we własnym magazynie. Odpowiedział: „To nie ma znaczenia, nie możesz tego zrobić. Musisz przywrócić wszystko do pierwotnego stanu”. Następnie odszedł.

Pomyślałem: przecież nie zrobiłem nic złego. Dlaczego miałbym zamurowywać ten otwór? Kontynuowałem pracę. Chwilę później wrócił i wskazał na mnie palcem. „Dlaczego nadal to robisz? Jeśli nie zamurowałeś tego otworu, natychmiast zadzwonię do służb zarządzania urbanistycznego!”. Mówiąc to, wyjął telefon.

Kiedy wspomniał o służbach zarządzania urbanistycznego, przestraszyłem się. Nie tylko kazaliby mi przywrócić ścianę do pierwotnego stanu, ale również nałożyliby na mnie grzywnę. Powiedziałem: „Kupiłem tę nieruchomość od pana. Powinien mi pan pomagać, a nie utrudniać mi życie. Jeśli zrobiłem coś niewłaściwego, proszę mi powiedzieć co, a ja to poprawię”.

Powiedział: „Potajemnie działałeś na moją szkodę, nakłaniając ludzi wynajmujących mój magazyn, żeby zamiast niego wynajmowali twój. Czy tak właśnie zrobiłeś?”.

Kiedy to powiedział, przypomniałem sobie, co się wydarzyło. Miałem w swoim magazynie pomieszczenie, które wynajmowałem. Pewnego dnia ktoś, kto wynajmował powierzchnię w magazynie Kaia, zapytał mnie, ile pobieram za wynajem. Odpowiedziałem: „Praktykuję Falun Dafa, dlatego nie pobieram wygórowanego czynszu”, po czym podałem mu swoją cenę. Ten człowiek natychmiast zaczął negocjować z Kaiem. Kai uznał, że celowo próbowałem zaszkodzić jego interesom, i szukał pretekstu, żeby sprawić mi kłopoty.

W rzeczywistości nie byłem całkowicie bez winy. Głęboko w sercu naprawdę chciałem przejąć jego klienta, chociaż nie powiedziałem tego otwarcie. W obecności wszystkich ponownie zamurowałem otwór drzwiowy, znosząc kolejne upokorzenie ze strony Kaia.

W tamtej chwili mój umysł był wypełniony prawymi myślami. Powiedziałem sobie: „To dobra okazja, by przejść próbę. Muszę przejść ją właściwie, bez urazy i nienawiści”. Po tym wydarzeniu moje serce stało się jeszcze bardziej otwarte i wielkoduszne.

Ogrzewanie i doprowadzenie wody do mojego magazynu były podłączone do magazynu Kaia. Nasza umowa zawierała punkt mówiący, że te instalacje muszą być utrzymywane w sprawności. Kai jednak zignorował to porozumienie. Odciął ogrzewanie, rozłączył rurę doprowadzającą wodę i nie pozwolił mi korzystać z rury kanalizacyjnej. Kiedy próbowałem z nim rozmawiać i wyjaśnić sytuację, powiedział: „Sam sobie z tym poradź”.

Nie miałem innego wyjścia, jak znaleźć własne rozwiązania. Wysyłałem prawe myśli, aby wyeliminować ukryte czynniki, które nim manipulowały, mając nadzieję, że nie utraci cnoty ani nie stworzy karmy. Całkowicie uwolniłem się od urazy. Myślałem: „Bez względu na to, jak mnie traktujesz, nie będę się tobie sprzeciwiał. Muszę kultywować współczucie”.

Kiedy zobaczyłem, że przenosi piasek i tynkuje ścianę, podszedłem, żeby mu pomóc. Powiedziałem: „W przeszłości nie doskonaliłem się wystarczająco dobrze. Proszę, nie gniewaj się na mnie. Będę się bardziej starał”. Odpowiedział: „Nie sądzę, żebyś odważył się postąpić inaczej”. Powiedziałem: „Jest pan moim dobroczyńcą. Powinienem panu podziękować”. Uważałem każdego, kto sprowadzał na mnie trudności, za dobroczyńcę i za stopień, który pomagał mi podnosić swój poziom w doskonaleniu się.

Innym razem naprawiał studzienkę kanalizacyjną i powiedział do mnie: „Twoja studzienka kanalizacyjna znajduje się niedaleko. Jeśli jej nie naprawię, będzie to miało wpływ również na ciebie, więc musisz zapłacić 100 juanów”. Próbował mnie upokorzyć, ale nie wziąłem sobie tego do serca. Uśmiechnąłem się i dałem mu pieniądze. Być może nadal byłem mu winien tę niewielką kwotę. Sąsiad, który był świadkiem tej sytuacji, powiedział: „On nawet o 100 juanów się upomina. Co to za człowiek?”.

Niestety, mimo że przez lata starałem się wyjaśniać prawdę dla niego, nadal nie wystąpił z KPCh. Pewnego razu przekazałem kalendarz wyjaśniający prawdę praktykującemu, który mieszkał niedaleko Kaia, i poprosiłem go, aby pomógł go uratować. Później praktykujący powiedział mi: „Nie chciał go przyjąć”. Mistrz powiedział: „[…] musicie załamać przestrzeń poprzez moc waszych prawych myśli, dobrze?” (Wykład Fa w San Francisco).

Chociaż nie udało mi się „wywalczyć przestrzeni” w przypadku Kaia, w trakcie tego procesu wyeliminowałem wiele ludzkich przywiązań. W rzeczywistości pomagał mi on i umożliwiał mi wypełnianie mojego zadania w doskonaleniu się.

Zrezygnowałem z możliwości osiągnięcia osobistej korzyści

Trzy lata temu kuzyn Kaia został objęty dochodzeniem Komisji ds. Kontroli Dyscypliny w związku z korupcją i skazano go na dożywotnie więzienie. Aresztowano również kilku innych członków jego rodziny, a rodzina stała się znana z powodu swojej złej reputacji. Kai nie odważał się już wychodzić na zewnątrz z podniesioną głową. Mocno nasuwał daszek czapki na czoło.

Przez kilka pierwszych dni potajemnie odczuwałem zadowolenie. Jednak natychmiast zwróciłem uwagę na swoje myśli: była to nieżyczliwa myśl. Jak mogłem tak myśleć? Było mi go żal i powinienem traktować go życzliwie oraz okazywać mu współczucie. Chociaż uważał mnie za głupca, miałem szczęście, że mogłem praktykować Dafa. Co więcej, to ja jako pierwszy zawiniłem w naszej złej relacji karmicznej. W przeciwnym razie nie traktowałby mnie w ten sposób w tym życiu. To Dafa umożliwiło mi rozwinięcie życzliwego serca i rozwiązanie dawnych urazów poprzez życzliwość.

Warto wspomnieć, że w latach, kiedy Kai bardzo utrudniał mi życie, moja działalność gospodarcza w rzeczywistości dobrze prosperowała. W ciągu jednego roku zarobiłem ponad milion juanów. Nie ma zysku bez straty ani straty bez zysku.

Po aresztowaniu kuzyna Kaia jego stosunek do mnie uległ zmianie. Pewnego dnia zadzwonił do mnie i powiedział: „Naprawiają dach budynku za twoim magazynem. Widziałem, jak kawałek papy spadł na twój magazyn. Idź sprawdzić, czy nie doszło do jakichś uszkodzeń”. Poszedłem sprawdzić, ale nic się nie stało. Jak kawałek papy mógł uszkodzić budynek? Po prostu próbował mi się przypodobać, ponieważ obawiał się, że mogę się na nim zemścić.

Tego lata emerytowany urzędnik państwowy z naszej okolicy powiedział mi: „Po aresztowaniu kuzyna Kaia aresztowano również samego Kaia. Słyszałem, że zapłacił pieniądze, żeby wyjść na wolność. Co zamierzasz zrobić w sprawie magazynu?”.

Zapytałem go, skąd zna moją sytuację. Odpowiedział: „Wiem o tym od dawna. To zły człowiek. Powinniśmy dać mu nauczkę”. Pokazałem mu umowę. Powiedział: „Zajmijmy się tym razem. Sprzedał ci nieruchomość na przydzielonym gruncie, przedstawiając ją tak, jakby miała ważny dokument potwierdzający prawo do użytkowania gruntu. To oszustwo. Z łatwością mógłby za to trafić do więzienia”.

Wiedziałem, że gdybym go pozwał, niemal na pewno wygrałbym sprawę. Jego wpływowe znajomości przestały istnieć. Kto odważyłby się go jeszcze chronić? Musiałby zwrócić mi 2,6 miliona juanów. Gdybym wpłacił te pieniądze na lokatę terminową na 20 lat, kapitał wraz z odsetkami wyniósłby około pięciu milionów juanów lub nawet więcej. Gdybym dochodził swoich praw, nikt nie mógłby powiedzieć, że postępuję niewłaściwie. Jednak Kai i cała jego rodzina zwróciliby się przeciwko Dafa i mnie. Czy nie oznaczałoby to zniszczenia ich przyszłości? Prawdziwa poprawa w kultywacji polega na odpuszczaniu, a nie na zdobywaniu czegoś.

Zanim zacząłem praktykować Falun Dafa, byłem bardzo bystrym i agresywnym człowiekiem. Nigdy przed nikim nie schylałem głowy, a wiele moich czynów powodowało utratę cnoty i gromadzenie karmy. Kiedy skończyłem trzydzieści lat, nieustannie chorowałem i byłem uzależniony od leków.

To Mistrz i Dafa mnie uratowali. Przez cały okres mojego doskonalenia się zachowywałem pilne i wytrwałe podejście, traktowałem trudności jako stopnie prowadzące do poprawy i stawiałem sobie wysokie, a następnie jeszcze wyższe wymagania.

Mistrz powiedział:

„Mówiłem wam dawno temu, że uczniowie Dafa albo kultywujący nie mają wrogów. Jedyna sprawa, w jakiej macie role do odegrania, to ocalanie ludzi i nic wam po używaniu ludzkich sposobów albo ludzkich zasad do karania oraz wydawania wyroków na ludzi. Jest to zasadniczą kwestią!!”. (Nauczanie Fa na konferencjach VII, Nauczanie Fa w mieście Chicago).

Powiedziałem emerytowanemu urzędnikowi: „Mistrz powiedział, że postawa, jaką istoty przyjmują wobec Dafa i uczniów Dafa, decyduje o ich przyszłości. Mogę go jedynie uratować, nie mogę go zniszczyć. Po prostu odpuśćmy tę sprawę i zostawmy ją za sobą”. Emerytowany urzędnik powiedział: „Naprawdę jesteś dobrym człowiekiem”.

Stojąc przed portretem Mistrza, powiedziałem: „Mistrzu, nie chcę już ani tych pieniędzy, ani dokumentu i nie będę go pozywał. Mam nadzieję, że Mistrz zdoła go uratować i zapewnić mu przyszłość. W moim sercu wciąż pozostało trochę niechęci i poczucia krzywdy, ale z pewnością będę je eliminował poprzez kultywowanie się”.

Opisuję to doświadczenie, aby dać świadectwo potężnej cnocie Dafa i mocy Mistrza.

Jestem niezmiernie wdzięczny Mistrzowi!

(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 16 listopada 2026 roku