(Minghui.org) Komunistyczna Partia Chin (KPCh) niedawno rozpoczęła szeroko zakrojone prześladowania i aresztowania praktykujących Falun Dafa w prowincji Hebei. Policja również kilkakrotnie nękała mnie telefonami i pukaniem do moich drzwi. Ja, dziewczyna, odmawiałam odbierania telefonów i otwierania im drzwi. Jeśli odbierałam telefon, rozmawiałam z dzwoniącymi o Falun Dafa i niesprawiedliwym charakterze prześladowań.
Wcześniej zaprzestali nękania, po tym jak kilka razy mnie zignorowano, ale tym razem wydawali się zdeterminowani, aby spotkać się ze mną osobiście. Nękali również moją rodzinę telefonami i polecili personelowi zarządzającemu nieruchomością, aby mnie monitorowali, pod pretekstem konieczności sprawdzenia systemu kanalizacyjnego.
Przyszła mi do głowy myśl: „Czy powinienem nadal biernie reagować na nękanie? Dlaczego nie podjąć inicjatywy i z nimi porozmawiać?”. Myśląc o tym, poczułam, że ci policjanci, wykorzystywani przez złą partię do prześladowania praktykujących Falun Dafa, są żałośni.
W normalnym społeczeństwie bycie policjantem to szanowany zawód. Ponoszą oni odpowiedzialność za karanie zła i promowanie dobra, a wykonując swoje obowiązki, naturalnie wykazują pewien stopień autorytetu. Wszyscy policjanci powinni wykonywać swoje obowiązki uczciwie. Jednak ten zawód w Chinach został włączony do systemu prześladowań Falun Dafa stosowanego przez KPCh.
Prześladowania Falun Dafa są niekonstytucyjne i nielegalne. Reżim nie zapewnia „podstaw prawnych” dla funkcjonariuszy organów ścigania. Większość funkcjonariuszy biernie uczestniczy w ich działaniach i jedynie załatwia formalności. Wyjątkiem są nieliczni o niskim poziomie moralnym, którzy próbują czerpać korzyści i piąć się po szczeblach kariery, prześladując praktykujących.
Kiedy praktykujący Falun Dafa zwracają uwagę funkcjonariuszom na ich bezprawność, niektórzy wyglądają na zawstydzonych, mówiąc, że po prostu wykonywali polecenia z „góry”, lub milczą. Inni funkcjonariusze działają bezwstydnie, zastraszając i grożąc praktykującym. Nie tylko godność zawodu policjanta w Chinach została utracona, ale także ludzka godność tych funkcjonariuszy! Dlatego funkcjonariusze, którzy wciąż mają jakieś sumienie, muszą odczuwać ogromną gorycz i bezradność.
Z perspektywy kultywacji, ci policjanci również przybyli na ten świat po zbawienie i byli kiedyś krewnymi Mistrza w różnych okresach historycznych. Jednak zostali oni przez los (stare siły) skazani na prześladowanie Dafa w tym życiu. Popełnili ogromne grzechy, a ich życie stoi w obliczu całkowitego unicestwienia. Czyż nie są pod tym względem żałośni? Czy nie powinniśmy podjąć inicjatywy, aby ich uratować?
Wiele lat temu wielu Chińczyków podróżowało za granicę. Mistrz nauczał zagranicznych praktykujących Dafa:
„Tak jak już wspomniałem na poprzedniej konferencji [nasza grupa, jako całość] nie może sobie odpuścić odnośnie wyjaśniania prawdy w miejscach turystycznych. W szczególności odnośnie turystów z Chin kontynentalnych, naprawdę powinniście na nich skupić swoje wyjaśnianie faktów”. (Nauczanie Fa na Światowym Dniu Falun Dafa 2014, Nauczanie Fa na konferencjach XII)
Mistrz zorganizował wyjazd za granicę osób, które nie miały możliwości poznania prawdy o Falun Dafa. To powszechne prześladowanie ma miejsce nawet teraz, gdy rektyfikacja Fa zbliża się do końca. Czyż nie służy to jako przypomnienie o konieczności wyjaśniania prawdy policjantom, którzy nie mieli zbyt wielu okazji, by ją poznać?
Minęło prawie 30 lat od rozpoczęcia prześladowań w 1999 roku. Wielu młodych policjantów było bardzo młodych lub jeszcze nie narodzonych, gdy rozpoczęły się prześladowania; nie mają pojęcia, dlaczego się rozpoczęły. A gdy dorastali, KPCh nigdy nie przestała prać im mózgów kłamstwami i blokować dostępu do prawdy o Dafa. Większość praktykujących, ze względów bezpieczeństwa, unikała ich również, gdy publicznie wyjaśniali prawdę.
Ich przełożeni teraz zmuszają ich do przychodzenia do nas. Czyż to nie jest dla nas okazja, by powiedzieć im prawdę o Falun Dafa twarzą w twarz? Dlaczego musimy traktować ich jak „złych ludzi” i odmawiać im szansy?
Niedawno przeprowadziłam się do tej społeczności i zaprosiłam do domu miejscowego policjanta. Chętnie się zgodził. Aby mógł usłyszeć prawdę bez obaw, zasugerowałam, żeby przyszedł sam. Powiedział: „Skonsultuję to z przełożonymi”. Postanowiłam wtedy, że będę rozmawiać o Falun Dafa z każdym, niezależnie od tego, ilu przyjdzie.
Posprzątałam salon, zaparzyłam herbatę i czekałam na niego. Usłyszawszy pukanie, otworzyłam drzwi. Witając go, zobaczyłam inną osobę chowającą się za rogiem, która robiła nam zdjęcia. Zrozumiałam, że chcieli dowodu spotkania ze mną do zgłoszenia. Udawałam, że go nie widzę.
Przeprosili od razu po wejściu; powiedzieli, że komisariat policji wymaga obecności dwóch osób, a ich przybycie wynikało jedynie z protokołu; nie mieli innych zamiarów. Powiedziałam: „To, że twoi przełożeni cię wysłali, wygląda na legalne, ale to, do czego cię zlecili, jest nielegalne”.
Od razu powiedzieli, że nie chcą mnie już więcej niepokoić i chcą wyjść.
Uśmiechnęłam się: „Dzwoniłeś do mnie kilka razy, pukałeś do moich drzwi, a nawet dzwoniłeś do mojej rodziny. Skoro w końcu się poznaliśmy, chcesz natychmiast wyjść. Jeśli tak, to nie spotykajmy się więcej. Słuchaj, już zrobiłam herbatę”. Wyglądali na zawstydzonych i usiedli.
Skomentowali moją cerę i dobry stan psychiczny. Powiedziałam: „Oczywiście, przez prawie 30 lat nie wzięłam ani jednej tabletki ani zastrzyku, z wyjątkiem momentu, gdy byłam zmuszona do szczepienia”. Przedstawili się, a następnie wyjęli formularz dochodzenia. Natychmiast ich powstrzymałam: „Zaprosiłam was tutaj dzisiaj, żebyśmy mogli się poznać. Wierzę, że spotkaliśmy się przez przypadek. Ale nie będę współpracować w żadnym z waszych śledztw ani nie będę podpisywać żadnych dokumentów”. Pospiesznie odpowiedzieli: „Dobrze, nie trzeba podpisywać, nie trzeba podpisywać” i schowali formularz.
Powiedziałam im: „Jak powiedziałam wcześniej, praca, którą zlecił wam wasz przełożony, nie ma podstaw prawnych. Czy możecie mi powiedzieć, który przepis prawny w chińskiej konstytucji możecie wykorzystać do prześladowania Falun Dafa?”. Milczeli. Kontynuowałam: „Artykuł 36 Konstytucji wyraźnie stanowi, że obywatele cieszą się wolnością wyznania na mocy prawa.
„Jeśli ktoś nie szkodzi innym ani społeczeństwu, a nawet jeśli czci duchy, nikt nie ma prawa go aresztować i zmuszać do wiary w coś innego. Jako policjanci wiecie, że prawo karze za czyny, a nie za myśli. Praktykujący Falun Dafa wierzą w Prawdę-Życzliwość-Cierpliwość; są dobrymi ludźmi, którzy nigdy nie robią nic, by skrzywdzić innych”. Wtórowali: „Masz absolutną rację!”.
Ja, dziewczyna, kontynuowałam: „Jednak te ośrodki prania mózgu, które nazywacie sesjami transformacji lub ośrodkami edukacji prawnej, to miejsca bandytyzmu i przestępstw! Pozbawiają praktykujących wolności i próbują zmusić ich do porzucenia wiary, używając wszelkich nikczemnych środków; to prawdziwi przestępcy! Każdy urzędnik państwowy zamieszany w to może potencjalnie zostać skazany na karę więzienia zgodnie z obowiązującym prawem karnym.
„W maju 2000 roku Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wydało dokument nr 39, który wymienia czternaście uznanych sekt; nie obejmuje on Falun Dafa. Co więcej, dokument został wydany po rozpoczęciu prześladowań Falun Dafa przez KPCh 20 lipca 1999 roku. Wielu prawników broniących praw człowieka praktykujących Falun Dafa poruszało tę kwestię w sądzie, ale sędziowie i prokuratorzy spuścili głowy.
„1 marca 2011 roku Generalna Administracja Prasy i Publikacji Chińskiej Republiki Ludowej wydała dokument nr 50, „Decyzję o zniesieniu piątej partii dokumentów normatywnych”, i uchyliła poprzednią decyzję, która uznała książki Falun Dafa za nielegalne publikacje. To dowodzi, że praktykowanie Falun Dafa jest w Chinach całkowicie legalne”. Funkcjonariusze milczeli.
Krótko opowiedziałam im o moich doświadczeniach z prześladowaniami ze strony KPCh od 20 lipca 1999 roku i o tym, że konkretni funkcjonariusze Biura 610 torturowali mnie w moim rodzinnym mieście. Zwróciłam również uwagę na traumę psychologiczną, jaką prześladowania wyrządziły mojej rodzinie. Następnie powiedziałam, że pukanie do drzwi praktykujących Falun Dafa z kamerami nasobnymi i robienie im zdjęć bez ich zgody jest nielegalne; stanowi to nękanie, naruszenie naszych praw i znęcanie się psychiczne. Funkcjonariusze odpowiedzieli: „Nie będziemy już was niepokoić w domu. Jeśli nie chcecie się z nami widzieć, możecie po prostu odebrać telefon”.
Kontynuowałam: „Niedawno młoda blogerka o imieniu Jiang zginęła w wypadku samochodowym, co wywołało ogromne poruszenie w Internecie. Przed śmiercią nagrała liczne filmy, w których zniesławiała Bogów i Buddów oraz wyśmiewała wiarę ludzi w boskość. Przysięgła nawet, że jeśli spotka ją zemsta, poczęstuje wszystkich wystawnym posiłkiem. Żartobliwie przeklęła samą siebie, mówiąc, że będzie miała wypadek samochodowy. W komentarzach wiele osób radziło jej, że nie musi wierzyć w Bogów i Buddów, ale powinna okazywać szacunek. Ona jednak nie posłuchała. Jej życzenie się spełniło i zmarła w wieku 24 lat.
Powiedziałam funkcjonariuszom, że w starożytności nawet bandyci nie zaczepiali tych, którzy wyrzekali się ziemskiego życia, by praktykować kultywację; wierzyli, że spotka ich za to kara. Powiedziałam: „Praktykujący Falun Dafa to prawdziwi kultywujący. Możecie uważać kultywację za przesąd, ale my wierzymy, że to wyższa nauka. Prześladowanie praktykujących Falun Dafa przyniesie zemstę sprawcom”.
Po tym jeden z nich pospiesznie wstał i grzecznie się pożegnał. Zdałam sobie sprawę, że wyjaśnienie prawa przyczyny i skutku miało na nich ogromny wpływ. Niestety, nie miałam wystarczająco dużo czasu, aby podać im więcej przykładów osób, które poniosły karę za prześladowanie Dafa.
Grzecznie im powiedziałam, że mogą przyjść i porozmawiać. Dałam im również kopie przepisów prawnych, które przygotowałam, potwierdzających legalność praktykowania Falun Dafa, a także kopię artykułu 54 Ustawy o urzędnikach państwowych. Poprosiłam ich o sprawdzenie tych dokumentów w Internecie. Poprosiłam ich również o przekazanie ich do przeczytania przełożonym. Uprzejmie przyjęli dokumenty.
Planuję znaleźć okazje, aby opowiedzieć im więcej i nadrobić to, o czym chciałam wspomnieć, ale nie miałam wystarczająco dużo czasu. Chcę pomóc im otrzymać zbawczą łaskę Dafa.
Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 15 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.