(Minghui.org) Pewnej zimy, wraz z innym praktykującym, udaliśmy się do wioski, aby wyjaśnić prawdę o Falun Dafa (Falun Gong) i prześladowaniach ze strony Komunistycznej Partii Chin (KPCh). Doniósł na nas urzędnik. Drugiemu praktykującemu udało się uciec, ale mnie zatrzymała policja. Czterech krzepkich młodych mężczyzn wepchnęło mnie do radiowozu, w którym znalazłam się między dwoma policjantami, nie mogąc się ruszyć.
Szybko się uspokoiłam i zdałam sobie sprawę, że to okazja, aby szczerze z nimi porozmawiać i pomóc uratować tych ludzi, tak żałośnie oszukanych kłamstwami KPCh.
Gdy radiowóz pędził, natknęliśmy się na dużą ciężarówkę, która przewróciła się na drodze. Widząc tę ponurą scenę, wyjaśniłam im zasady, że dobro dobrem jest nagradzane, a zło odpłacane tym samym, i że ani klęski żywiołowe, ani katastrofy spowodowane przez człowieka nie zdarzają się przypadkiem. Opowiedziałam im również, że Falun Dafa jest praktykowane na całym świecie, ale że z zazdrości były przywódca KPCh Jiang Zemin rozpoczął prześladowania. Wyjaśniłam również, że incydent „samospalenia na placu Tiananmen” był kłamstwem i został zainscenizowany przez KPCh.
Na początku policjanci śmiali się i żartowali, nie traktując mnie poważnie. Stopniowo jednak ucichli i uważnie słuchali.
Wyjaśnianie prawdy na komisariacie
Kiedy dotarliśmy na komisariat, zostałam skuta kajdankami i zaprowadzona do pokoju, w którym dyżurowało dwóch funkcjonariuszy. Jeden z nich zapytał mnie o imię i skąd pochodzę, ale nie odpowiedziałam. Wtedy powiedział: „Czy wy, Falun Gong, nie przestrzegacie Prawdy-Życzliwości-Cierpliwości? Dlaczego nawet nie chcecie nam powiedzieć, jak się nazywacie?”.
Odpowiedziałam: „Gdybyśmy teraz szli ulicą, mogłabym ci powiedzieć otwarcie swoje imię, ponieważ bylibyśmy na równi. Jednak przyprowadziłeś mnie na komisariat, więc traktujesz mnie jak wroga. W tych okolicznościach nie mogę z tobą współpracować i w zbrodniach, które popełniasz przeciwko praktykującym”.
Skinął głową i nie zadawał więcej pytań. Uspokoiłam umysł i poprosiłam Mistrza o pomoc. Następnie wysłałam prawe myśli: „Wyeliminuj wszystkie elementy na komisariacie, które prześladują praktykujących. Wyeliminuj wszystkie złe elementy, które uniemożliwiają tym policjantom zbawienie!”.
Wysyłając prawe myśli, przypomniałam sobie słowa Mistrza:
„[...] zła KPCh mogłaby oszczędzić sobie trochę kłopotu poprzez nie robienie nic; kiedykolwiek robi coś złego, a szczególnie uczniom Dafa, skutkuje to skandalem i fiaskiem dla niej, i kończy pomagając uczniom Dafa w tym co robią”. (Nauczanie Fa na konferencji w Nowym Jorku w 2008 r., Nauczanie Fa na konferencjach VIII)
Ponieważ policja aresztowała mnie nielegalnie, wywołali skandal i katastrofę, które ostatecznie miały mi pomóc. W międzyczasie zdałam sobie sprawę, że to był sygnał ostrzegawczy od Mistrza. Musiałam zajrzeć do wewnątrz siebie – dlaczego to się stało? Która z moich luk prawnych doprowadziła do tak złego czynu? Zrozumiałam, że odczuwam strach. Miałam też pewne pretensje do współpraktykujących i przywiązanie do komfortu, które przez długi czas starałam się wyeliminować.
Poprosiłam Mistrza o wzmocnienie moich prawych myśli. Pomyślałam: „Skoro tu jestem, wyjaśnię policji prawdę. Ratowanie ludzi jest moim obowiązkiem. Czy zostanę tutaj, czy odejdę, to Mistrz sam się tym zajmie”.
Wtedy rozegrała się dramatyczna scena. Policjanci zaczęli wchodzić do pokoju, jedna grupa po drugiej. Okazało się, że tego popołudnia musieli zdać test na komisariacie i wydrukować arkusze informacyjne, z których mogli skorzystać podczas testu.
Zrozumiałam, że to było miłosierne zarządzenie Mistrza, że przyszli i mnie wysłuchali. Za każdym razem, gdy przybywała grupa, rozmawiałam z nimi o Dafa. Niektórzy zadawali pytania o Dafa, co do których nie mieli pewności, a ja za każdym razem udzielałam wyczerpującej odpowiedzi. Jeden z policjantów powiedział, że jego krewny praktykował Falun Gong i cieszył się dobrym zdrowiem. Puścił mi nawet oko, dając do zrozumienia, że rozumie, że Dafa jest dobre.
Około godziny 11:00 przyszedł policjant, który wyglądał na przełożonego i zabrał mnie do swojego biura. Kiedy usiadłam, nie odpowiedziałam na żadne z jego pytań, lecz zamiast tego rozmawiałam z nim o Dafa. Byłam w pełni świadoma, że nagrywa mnie kamerą ze swojego biura. Opowiedziałam o tym, jak moje zdrowie i charakter poprawiły się dzięki praktykowaniu Dafa. Wyraziłam nadzieję, że nie będzie pomagał i podżegał złoczyńców. Powiedziałam mu, że Falun Dafa to Fa Buddy, że praktykujący Dafa to dobrzy ludzie, a każdy, kto bierze udział w prześladowaniach, zostanie pociągnięty do odpowiedzialności.
Opowiedziałam mu również historię upadku Muru Berlińskiego i „podniesienia lufy o jeden centymetr”. Był tym bardzo zainteresowany i powiedział, że słyszał o tym już wcześniej. Dodał, że właśnie zmienił numer telefonu, ale natychmiast został on odkryty przez praktykujących Dafa i teraz jego telefon jest bombardowany ich telefonami.
Powiedziałam mu: „To znaczy, że masz szczęście, bo tak wielu praktykujących Dafa dzwoniło do ciebie, aby podzielić się prawdą o Dafa. Powinieneś już znać prawdę, więc dlaczego mimo wszystko mnie aresztowałeś?”.
Powiedział, że nie jest zamieszany w tę sprawę i pokazał mi swoją legitymację policyjną. W ten sposób dowiedziałam się, że jest komendantem lokalnego komisariatu policji.
Komendant Komisariatu Policji osobiście mnie zwalnia
Zabrano mnie z powrotem do pokoju, w którym wcześniej byłam przetrzymywana, a dyżur pełnił inny funkcjonariusz. Szczegółowo wyjaśniłam fakty dotyczące Falun Gong. Słuchał w milczeniu. Był weteranem KPCh. Doradziłam mu wystąpienie z partii, na co chętnie przystał.
Właśnie wtedy policjant, który mnie aresztował, wrócił z przerwy obiadowej. Poprosiłam go o szklankę wody, a następnie, w przyjazny sposób, zaczęłam mu opowiadać, dlaczego praktykuję Falun Gong i o cudach, których doświadczyłam. Zdecydowanie odradziłam mu dalsze angażowanie się w prześladowania, ponieważ przyniosłoby to katastrofę jemu i jego rodzinie. Chciał porozmawiać i zapytał, jak praktykujący Dafa radzą sobie z konfliktami rodzinnymi w domu, zwłaszcza tymi między małżonkami. Opierając się na moim rozumieniu Dafa, wyjaśniłam mu, jak ważne jest branie pod uwagę innych, szanowanie członków rodziny oraz praktykowanie tolerancji i wyrozumiałości.
Zadawał mi mnóstwo pytań, a ja odpowiadałam na nie, kierując się zasadami Dafa. Zachowywaliśmy się jak przyjaciele. Rozmawialiśmy o wielu rzeczach, a on wydawał się być całkiem swobodny. Kiedy potrzebowałam skorzystać z toalety, załatwił mi eskortę z młodej policjantki. Policjantka wyglądała na nieco przestraszoną, więc policjant powiedział: „Ta pani jest bardzo miłą osobą. Proszę ją tam zabrać”.
Kiedy zostałam sam na sam z policjantką, rozmawiałyśmy o Dafa. Była miła, zgodziła się z tym, co powiedziałam, i odeszła z Młodych Pionierów.
Po obiedzie naczelnik stacji ponownie podszedł i zawołał mnie po imieniu. Zdałam sobie sprawę, że nagranie z tego ranka posłużyło do mojej identyfikacji. Wyprowadził mnie na dziedziniec, gdzie czekał radiowóz policyjny i kazał mi wsiąść. Zapytałam, dokąd mnie zabierają, a on odpowiedział: „Do aresztu”.
Powiedziałam: „Zrobiłam dziś wielki wysiłek, mówiąc do ciebie z głębi serca, a ty upierasz się przy swoim przestępczym zachowaniu. Większość ludzi próbuje rozwiązywać konflikty, bagatelizując je i zamieniając duże problemy w drobne, a małe w nicość. A ty? Próbujesz nawet doprowadzić do tego, żebym trafiła do aresztu! Czy nie próbujesz po prostu zniszczyć sobie przyszłości?”.
Krzyknął głośno: „Jaką przyszłość mógłbym mieć? Nie mam przyszłości!”. Odczułam to jako rozpaczliwe wołanie człowieka wykorzystywanego przez Komunistyczną Partię Chin. Uprzejmie nalegałam, żeby tak nie myślał i powiedziałam, że dopóki przestanie uczestniczyć w prześladowaniach, będzie jeszcze nadzieja na przyszłość.
W furgonetce nadal mówiłam policjantom prawdę, podczas gdy oni żartowali z komendanta. Komendant zapytał, gdzie mieszkam. Odpowiedziałam, że nie mogę mu powiedzieć, a gdybym to zrobiła, popełniłby jeszcze większą zbrodnię.
Kontynuowałam: „Wodzu, nawet jeśli nie dbasz o siebie, czy nie powinieneś chociaż pomyśleć o swojej rodzinie? W 2016 roku Stany Zjednoczone uchwaliły „Globalną Ustawę Magnitskiego o Odpowiedzialności za Przestrzeganie Praw Człowieka”. W maju 2019 roku praktykujący Falun Gong w USA zostali poinformowani, że mogą zgłaszać Departamentowi Stanu USA nazwiska osób zaangażowanych w prześladowania oraz nazwiska członków ich rodzin, w tym dzieci. Rząd USA odmówi wiz osobom, które dopuszczają się naruszeń praw człowieka lub prześladowań religijnych, a ci, którzy już otrzymali wizy, zostaną pozbawieni prawa wjazdu. Co więcej, inne kraje mogą pójść w ich ślady. W przyszłości, jeśli ty lub twoja rodzina będziecie chcieli wyjechać za granicę, czy to w celach biznesowych, wypoczynkowych, czy na studia, będzie to niemożliwe.
„Proszę, pomyślcie o tym: nie tylko rujnujecie sobie życie, ale także przyszłość swojej rodziny. Jeśli zabierzesz mnie dziś do aresztu, to jak tylko stamtąd wyjdę, natychmiast opublikuję twoje dane w Internecie, żeby cały świat dowiedział się, że brałeś udział w prześladowaniach Falun Gong.
Gdy wypowiedziałam te słowa, hałaśliwy wcześniej van ucichł. Moje słowa uderzyły jak bomba, rozbijając w pył siły zła, które kontrolowały tych policjantów.
Kiedy dotarliśmy do biura bezpieczeństwa publicznego, większość funkcjonariuszy wysiadła, aby poddać się testowi. Komendant posterunku, w towarzystwie jednego policjanta, zawiózł mnie do szpitala na badania lekarskie, co było niezbędnym krokiem przed przeniesieniem mnie do aresztu. Po drodze rozmawiałam z nim o trwającej obecnie ogólnokrajowej kampanii antykorupcyjnej wymierzonej w skorumpowanych urzędników. Wyjaśniłam mu prawdziwą przyczynę ich upadku: choć rzekomo karani za korupcję i łapówkarstwo, w rzeczywistości czeka ich zemsta za udział w prześladowaniach Falun Dafa.
Wyjaśniłam również, że wielu policjantów, prokuratorów i sędziów zaprzestało udziału w prześladowaniach po poznaniu prawdy. Mądrze wykorzystali swój autorytet, aby chronić praktykujących Falun Dafa. Na przykład, niektórzy sędziowie zwalniali praktykujących, którzy zostali bezprawnie skazani, udzielając im kaucji. Niektórzy policjanci, których zadaniem było aresztowanie praktykujących, głośno wyć syrenami, objechać w miejsce, gdzie nikt nie patrzy, a potem cicho pozwolić praktykującym odejść.
Po usłyszeniu tego szef powiedział: „Cóż, ja jeszcze nie osiągnąłem tego poziomu, prawda?”. Zachęciłam go, mówiąc: „Mógłbyś go osiągnąć już dziś!”. Uśmiechnął się.
A potem, tak jak zasugerowałam, szef policji faktycznie uwolnił mnie bezwarunkowo. To cenne, przeznaczone życie w końcu dokonało właściwego wyboru.
Jestem bardzo wdzięczna Mistrzowi, który zawsze jest przy mnie, oferując ochronę i przewodnictwo!
Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 11 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
