(Minghui.org) Mam ponad 70 lat i zaczęłam praktykować Falun Dafa w 1996 roku. Po rozpoczęciu kultywacji doświadczyłam wielu prób związanych z karmą chorobową i różnych trudności. Dzięki współczuciu i ochronie Mistrza nieustannie podążam ścieżką kultywacji.
Niedawno zostałam potrącona przez motocykl. Było to trudniejsze doświadczenie niż wszystkie próby, z którymi zetknęłam się wcześniej, a przezwyciężenie jego skutków zajęło mi dużo czasu. Chciałabym skorzystać z okazji, jaką jest 23. Chińskie Fahui na stronie Minghui.org, aby podzielić się swoimi doświadczeniami z kultywacji z innymi praktykującymi i zdać relację Mistrzowi.
Nagły wypadek
Wieczorem 8 października 2025 roku, po wysyłaniu prawych myśli, towarzyszyłam mężowi podczas spaceru. Mój mąż cierpiał na kilka przewlekłych chorób, dlatego codziennie wychodził na spacer. Zdążył już przejść na drugą stronę ulicy i czekał tam na mnie. Kiedy zauważyłam czerwone światło po prawej stronie i zobaczyłam, że samochody się zatrzymały, szybko przeszłam przez jezdnię. Gdy byłam już prawie po drugiej stronie ulicy, nagle nadjechał motocykl i mnie potrącił.
Zostałam odrzucona na środek jezdni. Mąż szybko podbiegł, pomógł mi wstać i przejść na pobocze. Zaczynało się ściemniać, ale niewyraźnie dostrzegłam, że dwie osoby jadące na motocyklu leżały na ziemi. Znajdowały się cztery lub pięć metrów po mojej prawej stronie i powoli zaczęły wstawać.
Mąż zapytał, czy nic mi nie jest. Chciał porozmawiać z osobą, która mnie potrąciła. Powiedziałam: „Nic mi nie jest. Proszę, nie sprawiajmy im żadnych kłopotów. Było już trochę ciemno i mnie nie zauważyli. Nie potrącili mnie celowo. Chodźmy”. Pomyślałam sobie: „Szkoda, że nie mam możliwości wyjaśnienia prawdy dla nich. Powinnam zapamiętać, że Falun Dafa jest dobre, Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre. Mam nadzieję, że będą bezpieczni i szczęśliwi”.
Rozmawiając z mężem na miejscu wypadku, poczułam, że prawy kącik ust jest opuchnięty i nie mogę wyraźnie mówić. Kiedy wstałam, odkryłam, że moje lewe kolano nie funkcjonuje prawidłowo, a z prawego kolana płynie krew. Spodnie były mokre, a dłonie nie działały prawidłowo. Odczuwаłam ogromny ból. W chwili, gdy poczułam, że upadam, nieustannie powtarzałam: „Falun Dafa jest dobre, Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre”.
Nie chciałam, żeby mąż dowiedział się, że odniosłam obrażenia, więc kontynuowaliśmy spacer. Po pewnym czasie lewe kolano przestało boleć, a krwawienie z prawego kolana ustało. Jednak nadgarstki bolały mnie nieznośnie i kręciło mi się w głowie. Mąż powiedział: „Nie pójdziemy już do parku. Chodźmy do domu”.
Na skrzyżowaniu było jaśniej i mąż zauważył, że mam bladą twarz i jestem ranna. Próbował mi pomóc w chodzeniu. Powiedziałam: „Nie jestem chora, nie musisz mi pomagać”. Pomyślałam: „Jestem praktykującą Falun Dafa. To próba, przez którą muszę przejść. Mistrz się mną opiekuje”. Idąc, powtarzałam: „Falun jest dobre, Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre” i prosiłam Mistrza o wzmocnienie. Czułam, że zaraz zemdleję, ale dzięki ochronie Mistrza dotarłam do domu bez żadnych komplikacji.
Zaglądanie do wewnątrz siebie i stawianie innych na pierwszym miejscu podczas prób
Tej nocy nie mogłam zasnąć. Nadgarstki bolały mnie tak bardzo, że nie wiedziałam, gdzie ułożyć dłonie, ponieważ w każdej pozycji odczuwałam ból. Pot spływał mi po włosach, przemoczył koszulę i plecy. Nieustannie powtarzałam: „Falun Dafa jest dobre, Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre”. Prosiłam Mistrza o pomoc.
Chciałam zmienić ubranie i je wyprać, ale nie mogłam otworzyć szafy, żeby wyjąć czyste rzeczy. Nie byłam też w stanie sama ich wyprać. Nie mogłam podnieść szklanki, żeby napić się wody, ani nawet podnieść kawałka chusteczki higienicznej. Chciałam posłuchać nagrań wykładów Mistrza, ale nie mogłam włączyć odtwarzacza. Chciałam wykonywać ćwiczenia, ale nie mogłam poruszać dłońmi.
Ta nagła próba przypomniała mi, że w mojej kultywacji nadal istnieją braki i muszę zajrzeć do wewnątrz siebie. Odkryłam swoje przywiązania, w tym urazę, wygodnictwo, lęk przed trudnościami, przywiązanie do samej siebie i marnowanie jedzenia. Mąż kupował owoce i warzywa, a kiedy niektóre z nich były nadpsute, wyrzucałam je. Nie wybierałam wcześniej tych dobrych, tylko wyrzucałam wszystko. Uważałam, że mąż nie kupił owoców i warzyw dobrej jakości.
Żywiłam silną urazę do męża za to, że przeglądał coś w telefonie komórkowym, oglądał telewizję i nie wykonywał żadnych prac domowych. Stare siły wykorzystały moje przywiązanie i sprowadziły na mnie to cierpienie. Gdyby Mistrz mnie nie chronił, mogłabym zginąć na miejscu. Byłam bardzo wdzięczna Mistrzowi za to, że ponownie uratował mi życie, i żałowałam, że nie byłam wobec siebie bardziej wymagająca i nie postępowałam zgodnie z zasadami Prawdy-Życzliwości-Cierpliwości.
Czasami miałam tak wiele obowiązków domowych, że nie wystarczało mi czasu na studiowanie Fa. Towarzyszyłam mężowi podczas wizyt rehabilitacyjnych. Robiąc zakupy, używałam banknotów z wydrukowanymi na nich informacjami wyjaśniającymi prawdę, a na targu wyjaśniałam prawdę ludziom. Rano spotykałam się z innymi praktykującymi, a następnie wracałam do domu, żeby przygotować mężowi obiad. Po popołudniowej drzemce mąż przeglądał coś w telefonie komórkowym, podczas gdy ja studiowałam Fa i wykonywałam prace domowe. Czasami miałam tyle obowiązków, że nie wystarczało mi czasu na studiowanie Fa. Wtedy nadrabiałam to wieczorem.
Kiedy towarzyszyłam mężowi podczas dłuższego spaceru, po powrocie do domu czułam zmęczenie. On siadał na kanapie i oglądał telewizję. Ja w tym czasie sprzątałam kuchnię i pozostałe pomieszczenia. Kiedy brałam do ręki Zhuan Falun, żeby studiować Fa, byłam tak zmęczona, że nie mogłam utrzymać otwartych oczu. Zasypiałam podczas medytacji lub wysyłania prawych myśli. Nie potrafiłam zmienić tego niewłaściwego stanu. Miałam nadzieję, że mąż pomoże mi w niektórych obowiązkach domowych, takich jak wyjmowanie prania z pralki, sprzątanie pomieszczeń czy mycie podłogi, abym miała więcej czasu na studiowanie Fa. Jednak rzadko mi pomagał. Czułam, że sytuacja jest niesprawiedliwa i że jestem służącą we własnym domu. Moja uraza stawała się coraz silniejsza.
Mistrz powiedział:
„W prawdziwej kultywacji i praktykowaniu musisz kultywować i praktykować twoje serce. Nazywa się to kultywacją xinxing”. (Wykład pierwszy, Zhuan Falun)
Nie postępowałam zgodnie z Fa Mistrza. Przyznałam się przed Mistrzem do swoich błędów: „Mistrzu, postępuję niewłaściwie. Nie chcę żywić urazy. Nie chcę bać się trudności ani ciężkiej pracy. Mistrzu, proszę, wzmocnij mnie. Poprawię swój niewłaściwy stan i będę naprawdę kultywować”. W tej chwili poczułam, jak Mistrz usuwa moją urazę.
W rzeczywistości mój mąż jest życzliwy i odpowiedzialny. Szanuje osoby starsze i troszczy się o młodsze pokolenie. Prowadzi oszczędny tryb życia i nie sprzeciwia się temu, że praktykuję Falun Dafa. Nie był jednak przyzwyczajony do wykonywania prac domowych. Jego zachowanie stwarzało mi okazje do doskonalenia się w kultywacji, dlatego powinnam być mu za to wdzięczna z głębi serca.
Zaglądałam do wewnątrz siebie i kultywowałam swoje serce. Poczułam spokój, a ból dłoni się zmniejszył. O godzinie 23.00 powiedziałam mężowi, że czuję się lepiej, i poprosiłam go, żeby poszedł spać. Wyłączył telewizor i udał się do swojego pokoju.
Zaczęłam wysyłać prawe myśli ze spokojnym umysłem. Nie mogłam siedzieć ze skrzyżowanymi nogami ani wykonywać gestów dłoni, więc usiadłam prosto i wysyłałam prawe myśli. Nawiązałam kontakt z istotami z innych wymiarów, które wcześniej skrzywdziłam. Recytowałam fragment Fa Mistrza dotyczący „życzliwego rozwiązania”. Miałam nadzieję, że zaakceptują życzliwe rozwiązanie i zapewnią sobie dobrą przyszłość.
Wysyłałam silne prawe myśli, aby zniszczyć ustalenia starych sił oraz wyeliminować mroczne sługi i zepsute demony, które zamierzały wykorzystać braki w mojej kultywacji, aby mnie prześladować. Jestem praktykującą Falun Dafa i podążam wyłącznie za ustaleniami Mistrza. Nie akceptuję żadnych innych ustaleń. Jeśli mam jakieś braki, poprawię siebie zgodnie z Fa. Nikt nie ma prawa poddawać mnie próbom ani mnie prześladować. Ktokolwiek to robi, popełnia przestępstwo.
Zaczęłam wykonywać ćwiczenia i starałam się jak najlepiej odtwarzać poszczególne ruchy. Nie mogłam otworzyć odtwarzacza płyt CD ani książek Dafa, więc recytowałam Fa Mistrza. Musiałam medytować, siedząc na krześle. Kiedy odczuwałam ogromną senność, siadałam na krześle obok łóżka, opierałam ręce i głowę na łóżku i spałam przez krótką chwilę. Przez całą noc robiłam wszystko, co byłam w stanie zrobić. Rano poczułam się lepiej. Opuchlizna wokół ust ustąpiła i wszystko wróciło do normy.
Mąż wstał i pomógł mi umyć twarz oraz umyć zęby. Nalegał, żebym pojechała do szpitala. Powiedział, że możemy pojechać metrem, a on kupi coś na śniadanie. Odpowiedziałam: „Mogę chodzić, trzymając ręce opuszczone wzdłuż ciała. Nie odczuwam już dużego bólu, chociaż nadal nie mogę niczego robić. Proszę, daj mi trochę czasu. Nie muszę jeszcze iść do lekarza. Jestem praktykującą i Mistrz się mną opiekuje”. Powiedział stanowczo: „Dać ci kilka dni? Nie dam ci nawet kilku godzin. Odkładałaś wizytę u lekarza. Powinniśmy byli pojechać do lekarza już wczoraj wieczorem. Nie powinnaś była pozwolić tym ludziom na motocyklu odjechać. Jeśli nie pojedziesz do szpitala, nie będę się już tobą opiekował. Nie jesteś w stanie sama o siebie zadbać. Chodźmy, zrobimy badania i sprawdzimy, jakie odniosłaś obrażenia”.
Zawsze miał ostatnie słowo we wszystkich sprawach, więc wiedziałam, że nie zmieni łatwo zdania. Gdybym uparcie odmawiała wizyty u lekarza, zraniłabym jego uczucia. Gdyby nasza córka i pozostali członkowie rodziny dowiedzieli się o tym, co się stało, poparliby jego stanowisko. W przyszłości trudno byłoby mi wyjaśniać im prawdę, ponieważ zwykli ludzie nie rozumieją sposobu myślenia praktykujących.
Aby ocalić członków rodziny i przyjaciół oraz nie dopuścić do tego, by z powodu mojej odmowy wizyty u lekarza nabrali błędnego wyobrażenia o Falun Dafa, pojechałam z mężem do szpitala. Po wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego ortopeda stwierdził, że doznałam wieloodłamowych złamań kości dłoni. Uparcie odmawiałam operacji i przyjmowania jakichkolwiek leków. Lekarz nastawił jedynie kości, unieruchomił je w opatrunkach gipsowych i odesłał mnie do domu.
Wiara w Mistrza i Fa oraz niewzruszona postawa wobec iluzji
Opatrunki gipsowe chroniły moje dłonie, ale ponieważ były ciężkie, trudno było mi wykonywać ćwiczenia i wysyłać prawe myśli. Gips sporo ważył. Podczas wykonywania drugiego i trzeciego zestawu ćwiczeń odczuwałam ból i dyskomfort w lewej ręce, dlatego musiałam ją nieco podtrzymywać prawą ręką. Nie mogłam jednak dotykać palców prawej dłoni. Nie byłam w stanie używać palców prawej ręki do przewracania kartek w książce. Podtrzymywałam lewą rękę prawym przedramieniem. Chociaż było to trudne, codziennie wykonywałam ćwiczenia.
Recytowałam Fa Mistrza:
„Jeżeli coś jest trudno cierpliwie znieść, to jednak można to cierpliwie znieść. Jeżeli coś jest trudne do osiągnięcia, to jednak jest to możliwe do osiągnięcia”. (Wykład dziewiąty, Zhuan Falun)
Podczas wykonywania każdego ruchu ćwiczeń recytowałam również wiersz „Cierpieniem serce hartować” ze zbioru Hong Yin. Członek mojej rodziny zadzwonił do mnie, gdy dowiedział się, że codziennie wstaję o 3.00 rano, aby wykonywać ćwiczenia, i powiedział: „Masz wieloodłamowe złamania kości dłoni. Proszę, nie poruszaj nimi. Lepiej odpoczywaj”. Miał dobre intencje i martwił się o mnie.
Wierzyłam w Mistrza i Fa. Zrozumiałam, że ta sytuacja jest iluzją. Moje dłonie w innym wymiarze nie były zranione. Mistrz powiedział, że to nasze ciała w innych wymiarach odgrywają rolę podczas wykonywania ćwiczeń. Na stronie internetowej Minghui opublikowano wiele artykułów, w których praktykujący dzielili się doświadczeniami z pokonywania prób dzięki prawym myślom. Jestem praktykującą Falun Dafa. Ten wypadek pokazał, że w mojej kultywacji istniały braki. Wskazywał również, że istniały siły, które chciały odebrać mi życie, ponieważ byłam winna innym życie. Mistrz wziął na siebie większość tego obciążenia. Ja musiałam znieść jedynie niewielką jego część.
Bez względu na to, jak było trudno, codziennie wykonywałam ćwiczenia, wysyłałam prawe myśli i studiowałam Fa. Zgodnie z zaleceniem chirurga, dwa tygodnie później zgłosiłam się na kontrolę. Lekarz dyżurny obejrzał zdjęcie rentgenowskie i powiedział, że opatrunki gipsowe są zbyt krótkie i należy je przedłużyć. Dwa tygodnie później, po zmianie opatrunków przez lekarza, moje palce zaczęły nieustannie drżeć. Nie mogłam obracać dłońmi.
Ponownie udałam się do szpitala na badanie kontrolne. Lekarz stwierdził, że kości w obu nadgarstkach uległy znacznemu przemieszczeniu – o około dwa centymetry. Sprawdził wcześniejsze zdjęcie rentgenowskie i zapytał mojego męża, dlaczego nie zgłosiłam się do lekarza od razu, ponieważ uraz był poważny. Powiedziałam mu, że nie chciałam iść do lekarza. Zauważył, że drżą mi przedramiona i palce, po czym powiedział: „Jeśli nie podda się pani operacji, może pani zostać osobą niepełnosprawną. Ponieważ zwlekała pani z leczeniem, przeprowadzenie operacji będzie trudniejsze. Założymy pani opatrunek gipsowy na rękę i zobaczymy, czy to pomoże”. Powiedział mojemu mężowi, że operacja jednej ręki będzie kosztować 20 000 juanów.
Mąż martwił się o mnie i powiedział, że moje ręce mogą pozostać niesprawne, a ja nie będę w stanie sama o siebie zadbać. Następnego dnia, w listopadzie 2025 roku, powiedział: „Przygotuję 20 000 juanów na operację prawej ręki, żeby zapobiec jej trwałej niesprawności”. Mocno wierzyłam w Mistrza i Fa. Wiedziałam, że Mistrz się mną opiekuje i że moja ręka nie pozostanie niesprawna. Zgodziłam się pojechać do szpitala na badanie kontrolne, ponieważ obawiałam się, że mąż nie będzie w stanie znieść tej sytuacji. Nie spełniałam jednak standardów stawianych praktykującej i wiedziałam, że w mojej kultywacji nadal istnieją braki.
Powiedziałam mężowi: „Kiedyś ciągle chorowałam i wydawałam ogromne pieniądze na leki. Żaden lekarz ani żaden szpital nie potrafił wyleczyć moich chorób. Dopiero po rozpoczęciu praktykowania Falun Dafa Mistrz pomógł mi usunąć wszystkie choroby. To moje osobiste doświadczenie, którego sam byłeś świadkiem. Tym razem poszłam do lekarza, ponieważ nie chciałam cię rozgniewać. Straciliśmy czas i pieniądze, a stan moich rąk jeszcze się pogorszył, dlatego więcej nie pójdę do lekarza. Nie musisz się martwić, że zostanę osobą niepełnosprawną. Decydujący głos należy do Mistrza, a nie do lekarza. Możesz zatrudnić sprzątaczkę na część etatu, która będzie sprzątać nasz dom. Nie masz czasu na własne wizyty u lekarza, ponieważ wykonujesz wszystkie prace domowe, a do tego opiekujesz się mną. Ciężko pracujesz. Proszę, zatrudnij sprzątaczkę”. Nie odpowiedział, ale też nie nalegał już na operację.
Tego popołudnia nie mogłam skupić się podczas studiowania Fa. Przewrócenie strony zajmowało mi dużo czasu, ponieważ nie mogłam zginać palców. Wiedziałam, że mój stan kultywacji nie jest właściwy. Nie zostało to zaplanowane przez Mistrza. Dzięki ogromnemu cierpieniu, które wziął na siebie, przedłużył nam czas na kultywowanie i ratowanie ludzi. Ja jednak tkwiłam w próbach i trudnościach. Wielokrotnie nie docierałam na umówione spotkania z innymi praktykującymi. Nie mogłam wykonywać tego, co powinnam robić, aby ratować istoty czujące. Nie byłam w stanie prawidłowo wykonywać ćwiczeń ani wysyłać prawych myśli, a także nie mogłam sama o siebie zadbać. Były to prześladowania ze strony starych sił i wiedziałam, że nie powinnam ich uznawać.
Błagałam Mistrza, aby nastawił moje kości, żebym mogła przezwyciężyć tę próbę. Kiedy myślałam o swojej sytuacji, zaczęłam płakać. Czułam, jakby moje dłonie były zamrożone i nie mogły się poruszać. Odczuwаłam również ból – potrafiłam go znieść, ale nie mogłam poruszać rękami. Uświadomiłam sobie, że Mistrz nastawia moje kości. Nie mogłam powstrzymać łez i byłam Mistrzowi ogromnie wdzięczna.
Minęły dwie godziny. Mąż zawołał mnie na kolację. Podeszłam do stołu, podtrzymując obie ręce przed klatką piersiową. Usiadłam i położyłam ręce na stole. Zazwyczaj podnosiłam widelec lewą ręką, ale teraz nie mogłam nią poruszać. Mąż nie rozumiał, co się dzieje, więc powiedziałam: „Od godziny 15.00 moje ręce są jak zamrożone. Mistrz nastawia moje kości”. Gdybym wcześniej powiedziała coś takiego, uznałby, że mam problemy psychiczne. Jednak tego dnia milczał i po cichu karmił mnie posiłkiem.
Po zakończeniu wysyłania prawych myśli o godzinie 18.00 poczułam, że moje ręce zostały uwolnione i stały się lżejsze. Otworzyłam laptopa (nie otwierałam go od czasu upadku) i bez problemu udało mi się wejść na stronę internetową Minghui. Zobaczyłam zdjęcie Mistrza i poczułam ogromną radość, jakbym ujrzała członka rodziny, którego nie widziałam od bardzo dawna.
Zmiana atmosfery w moim otoczeniu kultywacyjnym
Po tym, jak Mistrz nastawił moje kości, palce przestały drżeć. Mogłam samodzielnie odwiedzać stronę internetową Minghui oraz włączać i wyłączać odtwarzacz audio. Moje ruchy podczas wykonywania ćwiczeń stawały się coraz bardziej prawidłowe. Podczas wysyłania prawych myśli mogłam utrzymywać przedramiona na jednakowej wysokości. Nie potrafiłam jednak utrzymać dłoni we właściwej pozycji. Nie byłam w stanie prawidłowo wykonać pozycji Heshi. Mogłam już jednak samodzielnie jeść i myć zęby.
Obecnie wszystko mogę robić samodzielnie. Mój mąż nie musi już wykonywać wszystkich prac domowych. Po przejściu tej próby jeszcze bardziej doceniam czas, który Mistrz przedłużył nam dzięki ogromnemu cierpieniu, jakie wziął na siebie. Każdego dnia znajduję czas na studiowanie Fa.
Mój xinxing się poprawił. Nie skarżę się już na męża. Zamiast tego jestem mu bardzo wdzięczna. Nie zmywał woka po przygotowaniu posiłków, więc po cichu robiłam to za niego. Wcześniej nigdy niczego nie gotował. Teraz sam przygotowywał potrawy, chociaż nie było to dla niego łatwe. Lubi dodawać do warzyw suszoną paprykę i dużo smalcu, więc poprosiłam go, żeby używał ich mniej. Nie zmienił jednak swoich przyzwyczajeń. Po prostu się uśmiechnęłam. Dopóki jest szczęśliwy, wszystko jest w porządku.
Wraz z poprawą mojego xinxing i ustaniem urazy zmienił się również mój mąż. Wcześniej, kiedy przynosiłam zakupy do domu, nie pomagał mi ich rozpakowywać, ale teraz to robi. Dawniej, po zakończeniu wysyłania prawych myśli, byłam zajęta przygotowywaniem śniadania. Mąż wstawał, mył się i przychodził na śniadanie. Teraz sam przygotowuje posiłek, gdy kończę wysyłać prawe myśli. Wcześniej, kiedy prosiłam go, żeby zabrał pranie do domu, gdy padał deszcz, odpowiadał: „Nie musisz mi mówić, żebym robił takie drobiazgi. Możesz sama to zrobić”. Teraz sam przynosi pranie.
Wspiera mnie w kultywacji. Kiedy nie mogę ułożyć nóg w pozycji lotosu, pomaga mi. Pomagał mi włączać i wyłączać odtwarzacz audio, a także ładował go. Czeka, aż po północy skończę wysyłać prawe myśli, a następnie pomaga mi zdjąć ubranie i położyć się do łóżka, zanim sam pójdzie spać do swojego pokoju.
Kiedy dzwonili do mnie przyjaciele i krewni, opowiadałam im o swojej sytuacji, aby mogli przekonać się, jak wspaniałe i cudowne jest Falun Dafa oraz jak wielki jest Mistrz. Wcześniej mąż powstrzymywał mnie przed wyjaśnianiem im prawdy, ponieważ obawiał się, że ściągnę na siebie kłopoty. Widział, jak funkcjonariusze policji zabierali mnie z naszego domu i zatrzymywali. Nie potrafił uwolnić się od strachu, dlatego obawiał się, gdy wyjaśniałam ludziom prawdę. Unikałam robienia tego w jego obecności. Tym razem, kiedy opowiadałam krewnym przy nim, jak cudowne jest Falun Dafa, nie powstrzymywał mnie. Atmosfera w moim domu uległa poprawie. Wcześniej śniłam o takiej zmianie, a teraz stała się rzeczywistością.
Dziękuję Ci, Mistrzu! Dziękuję wam, współpraktykujący!
(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 10 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
