(Minghui.org) Pozdrawiam, współczujący Mistrzu. Pozdrawiam, drodzy praktykujący.
Zaczęłam praktykować Falun Dafa w 1998 roku, a obecnie mam 72 lata. Prowadzę centrum produkcji materiałów, co sprawia, że jestem bardzo zajęta. Kiedyś miałam czas jedynie na to, by pomagać kilku praktykującym w przesyłaniu nazwisk osób, które zgodziły się wystąpić z KPCh i jej organizacji powiązanych po zapoznaniu się z faktami dotyczącymi Dafa. Liczba nazwisk była wówczas stosunkowo niewielka, a obciążenie pracą dość łatwe do opanowania.
W ciągu ostatnich trzech lat podjęłam się większej części tej pracy i zdałam sobie sprawę, że jest to również poważna próba dla mojego charakteru. Dzisiaj chciałbym podzielić się z Mistrzem i współpraktykującymi spostrzeżeniami dotyczącymi kultywacji, które wyniosłam z tych doświadczeń.
Bierzemy na siebie odpowiedzialność
Ponieważ zawsze przyjmowałam listy wycofanych, praktykujący zakładali, że to ja je publikuję. Z czasem otrzymywałam coraz więcej nazwisk, a moje obciążenie pracą stało się bardzo duże. Nie przeszkadzała mi ta praca, ale oznaczała ona dodatkowy wysiłek dla praktykującego, który je przesyłał, i obciążała jego i tak już napięty harmonogram. Czułam się źle, ciągle go obciążając.
W końcu pożałowałam, że w ogóle poprosiłam praktykującego zajmującego się sprawami technicznymi, by przesyłał te nazwiska za mnie. Nie byłam pewna, czy nadal powinnam angażować go w tę sprawę. Czasami, gdy pojawiały się moje ludzkie myśli, naprawdę chciałam przekazać tę pracę komuś innemu. Jednak moje prawe myśli podpowiadały mi, że nie mogę uchylać się od odpowiedzialności, ponieważ jako uczennica Falun Dafa ta praca stanowiła kluczowy element ratowania ludzi i była moim obowiązkiem. Postanowiłam więc sama przełamać blokadę internetową.
Cudem, wkrótce po tym, jak pojawiła się we mnie ta myśl, praktykujący zajmujący się kwestiami technicznymi zachęcił mnie do zainstalowania oprogramowania pozwalającego ominąć blokadę internetową. Zrobiłam to i działało ono bardzo dobrze, bezpiecznie i szybko.
Szybkie i dokładne przesyłanie nazwisk
Wpisywałam chińskie znaki bardzo powoli, korzystając ze starszego oprogramowania, które odczytywało tekst pisany odręcznie i przekształcało go w chińskie znaki. Na początku, gdy otrzymywałam stosy kartek o różnych rozmiarach, z nazwiskami zapisanymi różnymi kolorami i czcionkami, a czasem z wieloma nazwiskami stłoczonymi po obu stronach kartek wielkości dłoni, widziałam, że praktykujący pracowali wytrwale. Dlatego wprowadzałam te informacje z wielką starannością i uwagą.
Jeśli jakieś informacje były niekompletne lub zawierały błędy, wielokrotnie weryfikowałam wpisy, nawet do tego stopnia, że kręciło mi się w głowie, a łzy spływały mi po twarzy. Kiedy mój wzrok zaczynał się zamazywać, zakrywałam jedno oko, mrużyłam drugie, patrząc na ekran, a potem zmieniałam oczy na przemian, co powodowało u mnie straszny ból głowy. Wiele razy pojawiała się ludzka myśl, że jestem już za stara, by dalej to robić.
Kiedy traciłam cierpliwość lub pojawiał się strach przed kłopotami, wysyłałam prawe myśli, aby wyeliminować ten strach. Te ludzkie przekonania były uparte. Udawało mi się je na chwilę wyeliminować, ale wkrótce powracały. Ten schemat się powtarzał, powodując u mnie ogromny niepokój.
Studiowanie Fa zawsze eliminowało moją niecierpliwość i strach przed trudnościami. Sytuacja się zmieniała, a mój wzrok wracał do normy. Pewnego dnia zdałem sobie sprawę, że dla praktykujących wszelkie ludzkie przekonania są demoniczną ingerencją i nie stanowią części naszej prawdziwej jaźni. Jeśli je odrzucałam, nie mogły mi przeszkadzać.
Zawsze publikowałam listy osób wycofujących się na stronie internetowej szybko i dokładnie w dniu, w którym je otrzymywałam, i nie odkładałam ich publikacji na następny dzień. Czasami, jeśli w ciągu jednego dnia otrzymywałam wiele list, dzieliłam je na pięć lub sześć partii. Wprowadzałam jedną partię, publikowałam ją i natychmiast się wylogowałam. Następnie zaczynałam kolejną partię. Każdą partię przesyłałam poprawnie i dokładnie.
Często sprawdzałam też wyniki publikacji. Po zweryfikowaniu wpisów natychmiast usuwałam kopię z komputera, opróżniałam kosz i spalałam papierowe kopie. Skracało to czas, przez jaki byłam podłączona do Internetu, co było bezpieczniejsze, nie pozostawiało śladów ani luk i stanowiło racjonalne, mądre podejście.
Ponadto zwróciłam szczególną uwagę na autentyczność pseudonimów przypisanych osobom wycofującym się. Jedna z praktykujących powiedziała mi, że Ling (pseudonim mający na celu ochronę jej tożsamości) nie wyjaśniła ludziom jasno, dlaczego muszą wystąpić z KPCh. Zamiast tego skupiała się bardziej na przekonaniu ludzi do wyrażenia zgody na wystąpienie oraz na zbieraniu kolejnych nazwisk. Poinformowałam o tym praktykującą pełniącą rolę koordynatora, która następnie odwiedziła Ling i przekazała jej tę informację. Ling przyznała się do błędu i obiecała poprawę.
Jestem głęboko wdzięczna Mistrzowi Li za to, że chronił mnie przez ponad 20 lat, zapewniając mi to, co najlepsze na mojej ścieżce kultywacji, oraz umożliwiając mi sprawne prowadzenie centrum produkcji materiałów aż do dnia dzisiejszego. W przyszłości będę kultywować się jeszcze pilniej, aby wypełnić swoją przedhistoryczną przysięgę i podążyć za Mistrzem z powrotem do mojego prawdziwego domu.
Dziękuję Ci, współczujący Mistrzu.
(Artykuł wybrany do publikacji podczas 23. chińskiej konferencji poświęconej Fa na stronie Minghui.org)
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 10 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
