(Minghui.org) Jestem młodym praktykującym Falun Dafa, obecnie uczęszczam do dziewiątej klasy. Chociaż moja mama prowadziła mnie w praktykowaniu Falun Dafa od chwili, gdy się urodziłem, samodzielnie zacząłem kultywować dopiero w piątej klasie. W szóstej klasie uświadomiłem sobie, że pragnę zostać prawdziwym kultywującym, i zerwałem z uzależnieniem od gier. Od czasu przyjazdu do Stanów Zjednoczonych na naukę moje postępy w kultywacji znacznie się poprawiły.
Pozbycie się uzależnienia od gier wideo
Przestałem studiować Fa po rozpoczęciu szkoły. W pierwszej klasie zobaczyłem, jak mój kuzyn gra w grę wideo. Ponieważ uznałem ją za zabawną, zacząłem pobierać gry na tablet, którego miałem używać do nauki. Początkowo moja mama nie sprzeciwiała się temu. Jednak gdy zdała sobie sprawę, jak poważne stało się moje uzależnienie, próbowała nakłonić mnie do zaprzestania grania. Pamiętam, że pewnego razu zabrała mi tablet i zamknęła go w szufladzie. Kiedy ogarniało mnie pragnienie grania, przeszukiwałem cały dom w poszukiwaniu klucza, a jeśli nie mogłem go znaleźć, w złości rozrzucałem różne rzeczy.
Podczas pandemii musieliśmy odbywać lekcje online w domu. Wymagało to korzystania z tabletu przez co najmniej cztery godziny dziennie. Mając swobodny dostęp do tabletu, coraz bardziej uzależniałem się od gier. Początkowo grałem tylko po lekcjach. Później zacząłem grać również w czasie lekcji, razem z kilkoma innymi uczniami, którzy także łamali zasady. Kiedy moja mama się o tym dowiedziała, była bardzo niezadowolona. Pewnego razu, w przypływie złości, rozbiła tablet na kawałki, gdy o tym nie wiedziałem. Byłem wściekły, gdy odkryłem, że tabletu nie ma, ale bez względu na to, jak bardzo wyładowywałem swoją złość, moja mama odmawiała pokazania mi rozbitego tabletu.
Bez dostępu do tabletu moje uzależnienie od gier zaczęło stopniowo zanikać. Chociaż nie miałem motywacji, aby samemu czytać Fa, nadal uważnie słuchałem, kiedy moja mama czytała je mnie. Wkrótce straciłem ochotę na granie. Jednak później, gdy mama powiedziała, że zamierza naprawić tablet, pragnienie grania zaczęło się odradzać. Byłem wtedy w czwartej klasie. Kiedy mama oddała mi tablet, ponownie zacząłem grać.
Chociaż początkowo powiedziałem mamie: „Ograniczę granie do 40 minut dziennie”, dotrzymanie tego postanowienia nie było łatwe. Na początku łatwo było mi przestać, ale wkrótce zacząłem dodawać kolejne 10 czy 20 minut, a potem całą godzinę do czasu spędzanego na graniu. Kiedy mama zorientowała się, że moje uzależnienie powróciło, zabrała mi tablet i przekazała go ojcu na przechowanie (ponieważ bardziej obawiam się złości mojego surowego ojca).
Stało się to cyklem. Odzyskiwałem tablet, uzależniałem się, tablet był mi odbierany, a następnie próbowałem zerwać z uzależnieniem. Ponieważ tak naprawdę nie chciałem się go pozbyć, nigdy nie potrafiłem naprawdę go wyeliminować.
Kiedy byłem w szóstej klasie, moja mama znalazła grupę do wspólnego studiowania Fa i zaczęła aktywnie w niej uczestniczyć. Za pierwszym razem, gdy poprosiła mnie, żebym poszedł, odmówiłem, ale ostatecznie zaciągnęła mnie tam ze sobą. Później zacząłem dobrowolnie uczestniczyć w spotkaniach.
Po przeczytaniu nauczania Mistrza: „[…] cały proces kultywacji i praktykowania to bezustanny proces pozbywania się ludzkich przywiązań”. (Wykład pierwszy, Zhuan Falun), uświadomiłem sobie, że granie jest przywiązaniem! Podobnie jak palenie papierosów, granie również jest niepożądanym uzależnieniem. Oddałem tablet ojcu i zerwałem z nawykiem grania. Moja mama powiedziała mi, że całkowicie przestałem grać dzięki własnym wysiłkom. Niezależnie od tego, co by zrobiła, nigdy nie zdołałaby zmienić mojego zdania.
Pozbycie się porywczego charakteru
Z powodu uzależnienia od gier stałem się osobą porywczą, wybuchającą przy najmniejszej prowokacji. Moja mama próbowała przekonać mnie do zerwania z uzależnieniem od gier, tłumacząc mi wszystko rozsądnie. Nie tylko ją ignorowałem, ale również miałem do niej żal za ciągłe napominanie. Za każdym razem, gdy mówiła o szkodliwości grania, odpowiadałem: „Dlaczego nic nie powiedziałaś, kiedy dopiero zaczynałem? Interweniujesz dopiero teraz, kiedy już jestem uzależniony. Jest za późno!”. Moja mama była bardzo zdenerwowana i zrezygnowała z wszelkich prób ograniczenia mojego grania. Patrząc wstecz, żałuję swojego okropnego zachowania.
Chociaż ostatecznie przezwyciężyłem uzależnienie od gier, odkryłem, że nie potrafię poprawić swojego temperamentu. Wybuchałem w obliczu pewnych tematów, mimo że wiedziałem, iż było to niewłaściwe i że nie powinienem się złościć. Później poprawiałem swoje zachowanie, ale każde kolejne poruszenie tych samych kwestii ponownie wzbudzało we mnie złość.
Po każdej sesji studiowania Fa czułem się przygnębiony, myśląc, że nie powinienem był tak bardzo się złościć. Zastanawiałem się: „Dlaczego nie potrafię się kontrolować? To musi być wszechobecna kultura Komunistycznej Partii Chin (KPCh) w Chinach. Na pewno nie miałbym tych problemów za granicą”. Chciałem jedynie unikać tych konfliktów i nie dostrzegałem w nich okazji do poprawienia swojego charakteru.
Pewnego dnia mieszkający za granicą krewny zapytał mnie, czy chciałbym uczyć się w dobrej szkole w Stanach Zjednoczonych. To była moja szansa na opuszczenie Chin. Byłem tak szczęśliwy!
Przyjechałem do Stanów Zjednoczonych i rozpocząłem naukę w szkole. Chociaż podobało mi się spokojne środowisko, mój temperament nadal dawał o sobie znać, gdy pojawiały się problemy. Byłem bezradny: „Dlaczego nie potrafię kontrolować swojego temperamentu, mimo że jestem za granicą?”.
Podczas sesji studiowania Fa z moim opiekunem nagle zdałem sobie sprawę: „Jeśli ktoś nie chce się zmienić, nie zmieni się, nawet jeśli znajdzie się w lepszym środowisku. Tylko ci, którzy naprawdę chcą się poprawić, odniosą sukces”.
Od tego momentu, gdy uświadomiłem sobie, że problem tkwi we mnie, zacząłem zmieniać siebie.
Po sześciu miesiącach wysiłków z powodzeniem pozbyłem się porywczego charakteru. Niektórzy ludzie, w tym moi koledzy z klasy, powiedzieli mi: „Jesteś teraz o wiele lepszym człowiekiem w porównaniu z tym, jaki byłeś, gdy po raz pierwszy przyjechałeś z Chin”. Bez Dafa i zbawienia Mistrza nigdy nie byłbym w stanie zerwać z graniem, nie mówiąc już o poprawieniu swojego porywczego charakteru. To naprawdę jest tak, jak powiedział Mistrz:
„Kultywacja zależy od ciebie, a gong zależy od mistrza”. (Wykład drugi, Zhuan Falun)
Mówienie kolegom ze szkoły o prześladowaniach i zachęcanie ich do wystąpienia z Młodych Pionierów
Podczas pandemii COVID-19 inny praktykujący dał mi tablet pełen materiałów wyjaśniających prawdę. Po ich przeczytaniu zdałem sobie sprawę, że wiele osób nie wie o prześladowaniach Falun Dafa przez KPCh. W moim sercu pojawiło się pragnienie, aby więcej ludzi się o tym dowiedziało. Ponieważ byłem tak młody, nie przyszło mi do głowy, jakie mogą być konsekwencje ujawnienia, że jestem praktykującym Falun Dafa. Chciałem po prostu, aby moi koledzy ze szkoły byli tego świadomi i aby zapobiec spadnięciu na nich nieszczęść.
Zacząłem od trzech moich dobrych przyjaciół, mówiąc im o okrucieństwach popełnianych przez Partię Komunistyczną. Powiedziałem: „Partia Komunistyczna wykorzystuje praktykujących Falun Dafa, aby zapewnić stabilne źródło ludzkich organów do przeszczepów. Świadkowie widzieli lekarzy pobierających organy, gdy praktykujący wciąż żyli”.
Dwaj moi przyjaciele natychmiast wykrzyknęli: „Jak mogą być aż tak źli?”. Odpowiedziałem: „Zrobili tak wiele złych rzeczy. Dlaczego mielibyśmy nadal należeć do ich organizacji? Może wystąpimy z Partii?”. Dwaj moi koledzy od razu się zgodzili. Mój ostatni przyjaciel powiedział: „Zastanowię się nad tym”, ale później już do mnie w tej sprawie nie wrócił.
Wyjaśniłem prawdę innemu koledze ze szkoły w naszym internacie, a on wykrzyknął: „Jak Partia Komunistyczna mogła coś takiego zrobić!”. Zapytałem go: „Czy uważasz, że Partię Komunistyczną spotka kara?”. Odpowiedział: „Ucieczka od tego jest sprzeczna z prawem Niebios!”.
Kontynuowałem: „Czy nadal chcesz pozostać członkiem Młodych Pionierów KPCh?”. Kiedy powiedział, że nie, powiedziałem mu: „W takim razie pomogę ci wystąpić z Partii za pośrednictwem zagranicznego centrum wystąpień, dobrze?”. Zgodził się: „Oczywiście! Ale co z moim bratem?”. Odpowiedziałem: „To zależy od tego, czy twój brat będzie chciał. Jeśli po wysłuchaniu prawdy powie, że chce, pomogę również jemu wystąpić. Zrobienie tego bez jego zgody się nie liczy”.
Mój kolega zgodził się, a następnie zapytał mnie: „A co, jeśli szkoła zmusi mnie do złożenia przysięgi członkowskiej?”. Zaskoczony tym nagłym pytaniem poradziłem mu, aby podczas składania przysięgi po cichu recytował: „Falun Dafa jest dobre, Prawda-Życzliwość-Cierpliwość są dobre”. Kolega był mi bardzo wdzięczny.
Żaden z moich kolegów z klasy, którzy wystąpili z KPCh i powiązanych z nią organizacji, nie został zarażony podczas pandemii COVID-19.
Mój rozwój i postępy w kultywacji są nierozerwalnie związane ze starannymi wysiłkami i troską Mistrza. Dziękuję, Mistrzu, za Twoje pełne współczucia zbawienie!
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 4 września 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
