Historia Meng Yongqian jest przestrogą: dokonanie właściwego wyboru jest kluczowe

(Minghui.org) Niedawny artykuł opublikowany w rubryce „Spojrzenie na historię” czasopisma „Czujące istoty Nieba i Ziemi” wydawanego przez Minghui (nr 309) zwrócił uwagę czytelników. Poniżej dwoje czytelników dzieli się swoimi refleksjami, przypominając innym o ogromnym znaczeniu dokonania właściwego wyboru w kluczowych momentach.

Uczyć się z przeszłości, aby rozumieć przyszłość

Dla przedstawienia pewnego kontekstu: „Spojrzenie na historię” to rubryka głęboko zakorzeniona w historii i kulturze, której celem jest wydobywanie prawdy z rozległego obszaru historii oraz odkrywanie faktów i obiektywnych prawidłowości. Jej tematy obejmują zarówno rozległe dzieje pięciu tysięcy lat na ogromnych terytoriach, jak i wydarzenia współczesne pod względem czasu i miejsca. Czerpie ona naukę z przeszłości, aby rozumieć przyszłość, odróżniać prawdę od fałszu i uzyskiwać wgląd w istotę wydarzeń.

Artykuł w numerze 309 poruszył wielu czytelników. Nosił tytuł „Nieszczęście spotyka tych, którzy ufają Chińskiej Partii Komunistycznej (KPCh): historia Meng Yongqian” i ujawniał prawdziwą naturę KPCh, jej fałsz, złośliwość i walkę.

„Nieszczęście spotyka tych, którzy ufają KPCh” to dobrze znane ostrzeżenie powtarzane przez wielu, którzy znali historię KPCh lub padli ofiarą jej systemu. Historia Meng Yongqian jest tragicznym przykładem, który ilustruje prawdziwość tego ostrzeżenia. Meng ukończył Wydział Ekonomii Uniwersytetu Yenching w 1924 roku, a po przejęciu władzy przez KPCh pełnił funkcję zastępcy dyrektora Ogólnochińskiej Federacji Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu. Mao wskazał go jako obiekt krytyki za sprzeciw wobec polityki „ujednoliconego zakupu i sprzedaży”. Później kierował Instytutem Stosunków Międzynarodowych przy Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Meng został uwięziony na 11 lat w więzieniu Qincheng po tym, jak Mao rozpoczął Rewolucję Kulturalną, aby obalić byłego prezydenta Liu Shaoqi.

Meng Yongqian w młodości wstąpił do KPCh, kierując się ideałem wzbogacenia narodu i wzmocnienia jego mieszkańców. Był jednym z nielicznych intelektualistów, którzy pracowali bezpośrednio na polecenie najwyższego kierownictwa Partii (Zhu, Mao i Zhou), ryzykując życie podczas dochodzenia KPCh do władzy. Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej Meng został zwolniony z pracy, ponieważ jego poglądy na rozwój gospodarczy różniły się od poglądów Mao, a on sam otwarcie wyrażał swoje zdanie. Później Meng stał się ofiarą KPCh, gdy Mao Zedong sfabrykował przeciwko Liu Shaoqi oskarżenia o zdradę, próbując doprowadzić do jego obalenia.

Niestety, los Meng Yongqian nie był przypadkiem odosobnionym. Kiedy KPCh doszła do władzy w 1949 roku, wielu intelektualistów i członków elit społecznych zostało wprowadzonych w błąd przez propagandę KPCh, która obiecywała „demokrację, wolność i rząd koalicyjny”. Stanowczo odmówili wycofania się na Tajwan wraz z rządem nacjonalistycznym, wybierając pozostanie na kontynencie, aby „służyć krajowi”. Ostatecznie, po przejściu kampanii przeciwko prawicowcom i Rewolucji Kulturalnej, wielu z tych przedstawicieli elit doznało ciężkich prześladowań i spotkał ich tragiczny los.

Refleksje pana Cheng, właściciela firmy

Historia Meng Yongqian skłoniła pana Cheng, właściciela firmy urodzonego na Tajwanie, do kilku refleksji. Pan Cheng wychował się w osiedlu rodzin wojskowych - jego rodzice należeli do personelu wojskowego i ich rodzin, które w 1949 roku, w okresie wielkich wstrząsów, wycofały się na Tajwan wraz z rządem nacjonalistycznym. Usłyszawszy wiele historii od rodziców i starszych członków rodziny, dobrze znał sposoby działania KPCh, dlatego historia Meng Yongqiana głęboko do niego przemówiła.

Zdaniem pana Cheng dojście KPCh do władzy było w istocie dość proste. Oparła się ona na grupie elitarnych intelektualistów, którzy z kolei mobilizowali studentów. Chiny były wówczas nękane długotrwałymi niepokojami, obejmującymi rewolucję, epokę watażków i ustanowienie Republiki Chińskiej, co sprawiało, że ludność stawała się coraz biedniejsza. Kierując się szlachetnymi uczuciami i pragnieniem ocalenia narodu i jego mieszkańców, intelektualiści ci zostali wykorzystani przez KPCh do zmobilizowania studentów. Cele przedstawiane w tamtym czasie wydawały się wzniosłe, lecz w rzeczywistości były jedynie środkami tymczasowymi.

Pan Cheng powiedział, że po tym, jak KPCh wykorzystała tych intelektualistów do osiągnięcia swoich celów politycznych, przystąpiła następnie do przeprowadzania czystek i prześladowania wielu z nich. Wynikało to z tego, że KPCh chciała pochlebców, a nie prawdziwych talentów. Ludzie zdolni stanowili zagrożenie dla jej utrzymania się przy władzy. W ramach tego systemu KPCh polegała na taktyce „walki”, aby osiągać swoje cele. Redystrybucja ziemi i własności w tamtym czasie również opierała się na tej samej metodzie. Biedni zawsze stanowią większość, podczas gdy bogaci są niewielką mniejszością. Standardowe metody KPCh nie są więc szczególnie zaskakujące: praktyka „odrzucenia osła, gdy wykona już pracę przy żarnach”, czyli odrzucania tych, którzy przestali być użyteczni, jest powszechna w systemie komunistycznym i niezmiennie okazuje się skuteczna.

Pan Li wzywa do wzmożonej czujności

Inny czytelnik, pan Li, który ma obecnie ponad 80 lat, zauważył, że zgodnie z narracją historyczną ostateczne pokonanie Kuomintangu przez KPCh i przejęcie władzy w dużej mierze zawdzięczały wkładowi Meng Yongqian i Liu Shaoqi. Jednak podczas Rewolucji Kulturalnej Meng został poddany długotrwałemu uwięzieniu i brutalnym torturom, które pozostawiły go fizycznie i psychicznie wyniszczonym, podczas gdy Liu Shaoqi został skazany i spotkał go tragiczny koniec - wzorzec typowy dla komunistycznej autokracji. Nie wydarzyłoby się to w demokratycznych państwach, które cenią wolność.

W starożytności ludzie żyjący w odległych rejonach mogli z samozadowoleniem pytać samych siebie: „Co ma do mnie władza cesarza?”. Jednak patrząc na dzisiejsze Chiny, jednopartyjne rządy KPCh charakteryzują się agresywnym militaryzmem. Zwykli ludzie ciężko pracują, aby zarabiać pieniądze i płacić podatki, które finansują zakup broni przez państwo, podczas gdy bogaci gorączkowo starają się wyemigrować i uzyskać zagraniczne obywatelstwo. Pan Li nie może zrozumieć, dlaczego niektórzy tajwańscy politycy zapomnieli o lekcjach wyniesionych z oszukania przez KPCh i nadal starają się zbliżyć do niej. Czy naprawdę chcą być rządzeni przez KPCh?

Społeczeństwo Tajwanu zostało w znacznym stopniu przeniknięte przez KPCh. Pan Li wzywa swoich współobywateli do zachowania czujności i pamiętania, że „komunistyczni szpiedzy są wśród was”. Apeluje do podoficerów w wojsku, aby nie ulegali pokusie drobnych korzyści, które mogłyby doprowadzić do kary więzienia za sprzedawanie tajemnic państwowych. Zamiast tego zachęca ich, aby wybrali system wolności i demokracji, dzięki czemu będą mogli żyć spokojnie.

Pan Li, który mieszka na Tajwanie od ponad 80 lat, zaapelował z naciskiem: „Kiedy stajemy wobec pokus związanych z różnymi korzyściami, kluczowe znaczenie ma dokonanie właściwego wyboru”.

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 28 września 2026 roku