Refleksje na temat korzyści z pisania artykułów z dzieleniem się doświadczeniami

(Minghui.org) Nabór artykułów na 23 Konferencję Fa Minghui dla Chin kontynentalnych trwa już od kilku dni, a ostatnio inni praktykujący podzielili się swoimi doświadczeniami związanymi z procesem zgłaszania artykułów. Ja również chciałbym tutaj krótko omówić to, co zyskałem dzięki pisaniu artykułów z dzieleniem się doświadczeniami.

Po ukończeniu studiów wróciłem do rodzinnego miasta z powodu pracy i od kilku lat mieszkam oraz praktykuję Falun Dafa razem z rodzicami. Zarówno moja mama, jak i ja bierzemy udział w dwóch corocznych naborach artykułów organizowanych przez Minghui: jednym z okazji Światowego Dnia Falun Dafa, a drugim z okazji Konferencji Fa dla Chin kontynentalnych.

Czasami piszę pierwszy szkic, a moja mama go poprawia; innym razem ona pisze szkic, a ja go poprawiam. Jednak częściej każde z nas ma własne spostrzeżenia, którymi chce się podzielić, więc piszemy osobne szkice, a następnie wzajemnie redagujemy swoje prace. Kiedy jesteśmy pewni, że wszystko jest poprawne, przesyłamy je do Minghui.

W trakcie pisania często zyskuję nieoczekiwane zrozumienie, gdy wracam myślami do historii z mojej drogi kultywowania.

Na przykład podczas pisania mogę nagle zdać sobie sprawę, że chociaż myślałem, iż porzuciłem określone przywiązanie związane z daną sprawą, w rzeczywistości pod powierzchnią kryło się inne przywiązanie — takie, którego wówczas nie dostrzegłem, ponieważ to pierwsze przywiązanie było bardziej oczywiste. Odkryłem również, że w sytuacjach, które uważałem za dobrze rozwiązane, istniały jednak sposoby postępowania z nimi bardziej zgodne z Fa.

Moja mama zaczęła przygotowywać swój artykuł dość dawno temu. Jednak kilka dni temu nagle wyraziła wątpliwość, czy jej artykuł jest zgodny z tematem. Podzieliłem się z nią spostrzeżeniami, które zyskałem podczas pisania podobnych artykułów w przeszłości, choć zauważyła, że nie miała porównywalnych doświadczeń.

Odniosłem wrażenie, że pod wpływem swojej pracy nauczycielki podchodziła do artykułu w sposób konwencjonalny — skupiając się bardziej na ścisłym trzymaniu się tematu niż na wykorzystaniu tej okazji do spojrzenia wstecz na swoją drogę kultywowania i prawdziwego doskonalenia się w praktyce.

Zgodziła się z tą oceną. W ciągu ostatnich kilku dni moja mama powiedziała, że dzięki pisaniu tego artykułu zdała sobie sprawę, iż w przeszłości, gdy zajmowała się pewnymi sprawami, myślała, że postępuje zgodnie z Fa, lecz w rzeczywistości nie brała prawdziwej odpowiedzialności za swoje kultywowanie. Nie próbowała celowo zmieniać niczego w swoim stylu ani sposobie pisania, a mimo to w sposób całkiem naturalny zyskała te spostrzeżenia.

Oprócz składania własnych artykułów powinniśmy zachęcać i pomagać innym praktykującym, którzy mogą wziąć udział.

Podczas tegorocznego „Naboru artykułów z okazji 13 maja” skontaktowałem się ze znanymi mi praktykującymi i zachęciłem ich do przesłania swoich historii. Początkowo czuli, że nie mają niczego wartego napisania i nie wiedzieli, jak pisać. Zgodziłem się więc, aby dyktowali mi swoje historie, a ja pomogę je spisać.

Wkrótce historie zaczęły napływać jedna po drugiej. Po pewnym omówieniu wybrałem tylko część z nich do opublikowania, a pozostałe zachowałem na inną okazję. Po raz pierwszy pomogłem w ten sposób praktykującym spoza mojej najbliższej rodziny uporządkować ich eseje.

W tym czasie mój przełożony w pracy poinformował mnie, że zostałem wybrany do podwyżki wynagrodzenia — była to możliwość przyznawana tylko kilku osobom spośród kilkudziesięciu pracowników całego naszego działu. Wiem, że jest to potwierdzenie i zachęta od Mistrza za moje wysiłki w pomaganiu większej liczbie praktykujących w porządkowaniu ich esejów!

Po ogłoszeniu naboru artykułów na Konferencję Fa dla Chin kontynentalnych nie poświęciłem naprawdę czasu, aby się nad tym zastanowić, z powodu pracy i innych obowiązków. Pospiesznie doszedłem do wniosku, że w tym roku nie mam żadnych pomysłów na artykuł, więc równie dobrze mogę niczego nie pisać. Jeśli inni praktykujący będą potrzebowali pomocy w uporządkowaniu swoich esejów, z chęcią im pomogę.

Później miałem sen: zdawałem egzamin i kiedy skończyłem pisać pracę oraz przygotowywałem się do jej oddania, pomyślałem: „Czy naprawdę jest tu tylko tyle pytań?”. Jednak bez dalszego zastanawiania się oddałem pracę. Dopiero po jej oddaniu zdałem sobie sprawę, że odpowiedziałem tylko na pytania znajdujące się na pierwszej stronie, pozostawiając pytania na odwrocie całkowicie puste. Innymi słowy, oddana przeze mnie praca była niekompletna.

Po przebudzeniu zdałem sobie sprawę, że moje podejście do tego zadania — czyli do udziału w naborze artykułów — było niewłaściwe. W rzeczywistości brałem już wcześniej udział w kilku takich naborach; dopóki moje serce było skupione na Fa, podczas procesu pisania pomysły nieustannie napływały, aż artykuł był ukończony. Wiedziałem, że ten sen był przypomnieniem od Mistrza, abym pilnie ukończył to zadanie.

Piszę ten artykuł, aby zachęcić większą liczbę praktykujących w Chinach kontynentalnych do aktywnego udziału w naborze artykułów na Konferencję Fa. Pisanie nie jest stratą czasu; przeciwnie, służy jako przegląd i podsumowanie przebytej przez człowieka drogi kultywowania, a jednocześnie daje wgląd w to, jak podążać dalszą drogą. Kiedy ten artykuł zostanie ukończony, zacznę opracowywać koncepcję i pisać własny artykuł na konferencję Fa dla Chin kontynentalnych, mając na celu złożyć kompletną i dobrze przygotowaną pracę.

To jest moje zrozumienie na obecnym poziomie. Proszę życzliwie wskazać wszystko, co jest niewłaściwe.

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 31 sierpnia 2026 roku