Szczęśliwe wspomnienia z Wuhan w 1993 roku

(Clearwisdom.net) 25 marca 1993 roku po raz pierwszy uczestniczyłem w wykładach Nauczyciela. To był najszczęśliwszy i najbardziej niezapomniany dzień w moim życiu. Moje zdrowie znacznie się poprawiło, gdy zacząłem uczestniczyć w wykładach i praktykować Falun Gong.

Byłem pod wrażeniem, jak bardzo Mistrz różnił się od innych mistrzów qi gong, gdy zobaczyłem Go po raz pierwszy. Wyglądał na bardzo przyjaznego, prawego, miłosiernego, a zarazem potężnego, budzącego natychmiastowy szacunek. Słuchałem Jego wykładu bez żadnych natłoków myśli. W sali panowała cisza i nikt nie rozmawiał. Kilkugodzinny wykład minął jak błyskawica. Po wykładzie moje myśli były jasne, a ja czułem się komfortowo i zrelaksowany, jakbym właśnie wyszedł z masażu.

Bóle związane z przewlekłym rakiem jelita grubego, który męczył mnie przez 16 lat, ustały od tego dnia. Inne choroby przewlekłe, takie jak choroby serca, katar, bóle szyi i lędźwi, również zniknęły. Zrozumiałem, że odnalazłem dawno utraconą, sprawiedliwą drogę, więc odrzuciłem wszystkie domowe leki i od 17 lat cieszę się dobrym zdrowiem bez lekarzy i leków.

Po zobaczeniu cudu, który mnie spotkał, moja żona dołączyła do mnie na dziesięciodniowy wykład. Postanowiliśmy zrezygnować z innych praktyk qigong i po wykładach wytrwale praktykować Falun Gong.

Na drugi cykl wykładów w Wuhan zapisało się około dwóch tysięcy osób. Pod koniec zajęć grupy od dwudziestu do trzydziestu studentów ustawiły się do grupowych zdjęć. Pamiętam, jak niektórzy z nas przepychali się, żeby znaleźć się obok Mistrza, a inni wyciągali szyje do przodu, walcząc o lepszą pozycję. Mistrz zawsze spoglądał na nich z uśmiechem, jakby opiekował się grupą dzieci, które wciąż miały wiele do nauczenia.

Teraz żałuję, że nie znaleźliśmy lepszego fotografa i dobrego miejsca do zdjęć w pomieszczeniu. Zdjęcia zostały zrobione na zewnątrz. Jakże wstyd nam, że nie uszanowaliśmy naszego Nauczyciela!

Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 02.05.2026 r.