(Minghui.org) Wiele artykułów na stronie Minghui.org dotyczących prześladowań praktykujących Falun Dafa w Chinach zawiera takie określenia, jak „nielegalne aresztowanie”, „porwanie”, „nielegalna rewizja” i „nielegalne wtargnięcie”. Artykuły te często nie podają konkretnych faktów, a zamiast tego posługują się opisowymi słowami i wyciągają wnioski.

Kiedy opinia publiczna czyta te doniesienia, faktyczne szczegóły są znacznie bardziej przekonujące niż opisowe przymiotniki i przysłówki. W poniższych dwóch przykładach pierwszy brzmi bardziej jak oskarżenie, podczas gdy drugi wydaje się znacznie bardziej wiarygodny.

Przykład 1: Policja nielegalnie wtargnęła do domu praktykującej Falun Gong, przeprowadziła nielegalne przeszukanie lokalu i nielegalnie aresztowała praktykującą.

Przykład 2: Trzy osoby, które wyglądały na około 30 lat, dwóch mężczyzn i jedna kobieta, wtargnęły do domu pani Li. Nie nosili mundurów policyjnych i odmówili okazania jakichkolwiek dokumentów tożsamości. Skonfiskowali dwa komputery bez wystawienia pokwitowania i zmusili panią Li, która w tym czasie przygotowywała kolację, do wsiadania do prywatnego samochodu. Policja nie poinformowała rodziny pani Li, dokąd ją zabrano.

Większość czytelników zazwyczaj nie lubi, gdy wyciąga się za nich wnioski. Wolą oni wyciągać własne wnioski na podstawie dostępnych szczegółów. Aby lepiej wyjaśnić prawdę, reporterzy Minghui powinni unikać używania terminów „nielegalny” i „nielegalnie” jako jedynego argumentu lub dowodu. Wielu czytelników nie ufa tego typu narracji. Ważne jest również, aby upewnić się, że fakty przedstawiają logiczny obraz sytuacji.

Aby aresztowanie było zgodne z prawem, muszą być spełnione następujące warunki:

1. Tożsamość funkcjonariuszy organów ścigania i nakazy (legitymacja służbowa)

Funkcjonariusze organów ścigania muszą okazać swoją legitymację policyjną w celu potwierdzenia swojej tożsamości. Aby zatrzymać daną osobę, policja musi okazać nakaz zatrzymania wydany przez biuro bezpieczeństwa publicznego na szczeblu powiatowym lub wyższym.

Oznacza to, że opis policjantów niebędących w mundurach i odmawiających okazania legitymacji lub dokumentów prawnych przed dokonaniem aresztowania pozwoli czytelnikom dostrzec, że działania policji są niezgodne z prawem. Jeśli reporterzy będą w stanie poprzeć swoje twierdzenia, powołując się na odpowiednie przepisy prawa, czytelnicy będą mogli to zweryfikować i nabrać jeszcze większego przekonania.

2. Terminy wezwań i zatrzymań (terminy prawne)

W Chinach prawo określa terminy wezwań. Czas trwania zatrzymania karnego nie powinien przekraczać 12 godzin. W przypadku poważniejszych naruszeń lub złożonych spraw czas ten nie powinien przekraczać 24 godzin. Ponadto, jeśli wezwania były wydawane wielokrotnie w celu przedłużenia czasu zatrzymania, może to stanowić nielegalne zatrzymanie. Takie fakty należy odnotować w raportach Minghui.org.

W jaki sposób fakty wskazują na niezgodność z prawem? Na przykład w raporcie można napisać: „Osoba ta była przetrzymywana na posterunku policji przez ponad 48 godzin, w trakcie których nigdy nie otrzymała zawiadomienia o zatrzymaniu, ani nie została zwolniona po przesłuchaniu”. Jeśli w raporcie pojawi się jedynie sformułowanie „bezprawne zatrzymanie”, czytelnicy nie zrozumieją, co się wydarzyło, mogą stracić zainteresowanie, a nawet uznać relację za zbyt emocjonalną.

3. Obowiązek powiadomienia rodziny (prawo do informacji)

Prawo wymaga, aby policja w ciągu 24 godzin powiadomiła rodzinę aresztowanej osoby o jej aresztowaniu lub zatrzymaniu, w tym o przyczynach aresztowania i miejscu zatrzymania. Istnieje kilka wyjątków, w tym sytuacje, gdy nie można skontaktować się z rodziną lub gdy sprawa dotyczy bezpieczeństwa narodowego lub działalności terrorystycznej.

Aby opisać naruszenie prawa do informacji, w reportażu można na przykład napisać: „Praktykująca była zaginiona przez trzy dni. Jej rodzina wielokrotnie pytała o jej los, zanim dowiedziała się, że przebywa w areszcie. Władze nie podjęły żadnej próby poinformowania rodziny”.

4. Przeszukanie i zajęcie mienia (prawa własności)

Kiedy policja przeprowadza przeszukanie, prawo wymaga okazania nakazu przeszukania, z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych, a nawet w takich przypadkach należy później przedstawić nakaz. W odniesieniu do wszelkich zajętych przedmiotów na miejscu zdarzenia należy wystawić pokwitowanie, które podpisują praktykujący oraz świadek.

Aby opisać nielegalne przeszukanie, w raporcie można napisać: „Policja wkroczyła do mieszkania praktykującego i przeprowadziła nalot bez nakazu przeszukania. Zabrała kilka pudeł z prywatną własnością i nie sporządziła listy zajętych przedmiotów (ani świadek nie podpisał takiej listy)”.

5. Brutalność policji (bezpieczeństwo osobiste)

Prawo zakazuje stosowania tortur w celu uzyskania zeznań oraz gromadzenia dowodów za pomocą gróźb, nakłaniania lub oszustwa. Stosowanie środków przymusu, takich jak kajdanki, ogranicza się do zapobiegania ucieczce przestępcy lub jego agresywnym zachowaniom.

Aby opisać nadmierne użycie siły, w raporcie można napisać: „Podczas aresztowania osoby bez policyjnych odznak przycisnęły starszego mężczyznę do ziemi, powodując liczne obrażenia jego rąk. Funkcjonariusze pozbawili go snu na kilka dni podczas przesłuchania”.

Powyższe przykłady mają na celu zachęcenie do wykorzystywania w artykułach kluczowych faktów zamiast przymiotników i przysłówków. Podając konkretną datę, godzinę, szczegóły dotyczące działań policji lub brakujących odznak, brak dokumentów prawnych, a także miejsca, w których przetrzymywani są praktykujący, czytelnicy mogą sami ocenić, czy doszło do naruszenia prawa. Jeszcze lepszym rozwiązaniem byłoby skonsultowanie się z prawnikiem i przytoczenie przepisów, które zostały naruszone.

Oczywiście czytelnicy mogą nadal mieć wątpliwości, czy podane szczegóły są zgodne z faktami, dlatego najlepiej jest dołączyć odpowiednie zdjęcia, filmy lub dowody pochodzące od osób trzecich. Pomoże to im przezwyciężyć wszelkie zastrzeżenia.

Niektórzy czytelnicy mogą się zastanawiać, dlaczego przepisy prawne w Chinach, które są tak jasno określone, są łamane na tak dużą skalę. W reportażach można krótko wspomnieć o przyczynach stronniczego egzekwowania prawa, nie wdając się w dogłębną dyskusję.

W rzeczywistości praktykujący mogą być bardzo zdenerwowani w momencie aresztowania, co utrudnia im skupienie się na zapamiętaniu nazwisk funkcjonariuszy i numerów odznak oraz poproszeniu o dokumenty prawne. Jest to trudne, ale musimy starać się to zrobić. Jeśli nie spróbujemy zebrać faktów potrzebnych do wyjaśnienia prawdy, nie robimy wszystkiego, co w naszej mocy, aby wyjaśnić „fakty” dotyczące prześladowań ogółowi społeczeństwa.

Niektórzy praktykujący uważają, że skoro Komunistyczna Partia Chin nie przestrzega prawa, to argumentowanie o łamaniu przepisów nie przyczyni się w żaden sposób do powstrzymania prześladowań. Uważam jednak, że tak będzie, ponieważ prawo odzwierciedla zasady funkcjonowania społeczeństwa, co pomaga zniechęcić osoby uczestniczące w prześladowaniach, obudzić sumienie funkcjonariuszy, a także pomaga czytelnikom dostrzec prawdę.

Podsumowując, praktykujący powinni nauczyć się świadczyć i dokumentować to, co widzą, zamiast być ofiarami wołającymi o sprawiedliwość. Artykuły dotyczące prześladowań muszą zawierać kluczowe fakty i logikę, które mogą przekonać czytelników, prowadząc ich do rozwinięcia poczucia sprawiedliwości i wsparcia wysiłków praktykujących mających na celu zakończenie prześladowań.

Tekst przetłumaczony z wersji anglojęzycznej, która ukazała się na stronie en.Minghui.org dnia 17 kwietnia 2026