Niemożliwe, aby odwdzięczyć się łasce Nauczyciela

(Clearwisdom.net) Miałam ogromne szczęście uczestniczyć w czwartych wykładach Falun Dafa współczującego i wspaniałego Nauczyciela w Guangzhou w dniach 19-27 lipca 1994 roku. Dzięki temu miałam okazję być świadkiem, jak Nauczyciel w swojej mowie i czynach ilustruje cechy Wielkiego Prawa Wszechświata: Prawdy, Życzliwości i Cierpliwości. Nauczyciel jest dogłębnie wspaniały i cudowny. Nie sposób opisać Jego cudownej i potężnej cnoty.

Zanim zaczęłam praktykować Falun Gong, studiowałam w wielu różnych szkołach qigong. W domu czciłam nawet tablicę ducha lisa. Byłam pod urokiem ducha lisa i cierpiałam fizycznie i psychicznie. Gdyby nie zbawienie Nauczyciela, byłoby niewyobrażalne, kim bym się stała.

Po zakończeniu trzeciego dnia zajęć wszyscy otoczyli Nauczyciela za kulisami. Nauczyciel rozmawiał ze wszystkimi z uśmiechem. Chciałam zbliżyć się do Nauczyciela i słuchać, co mówił. Gdy byłam jakieś 10 metrów od Niego zobaczyłam promień złotego światła strzelający w moim kierunku z kącika Jego lewego oka, mimo że Nauczyciel na mnie nie patrzył. Stałam tam bez ruchu. Postanowiłam nie podchodzić do Nauczyciela. W drodze do domu szlochałam bez powodu. Powiedziałam w myślach do Nauczyciela: „Gdybyś mógł usunąć opętanie lisa, źródło moich cierpień, oddałabym Ci cześć jako mojemu Nauczycielowi”. (Praktykowałam wiele rodzajów qigong, ale nigdy nie przyszło mi do głowy, by czcić kogokolwiek jako mojego Nauczyciela).

Po tym, jak Nauczyciel zakończył dziewięciodniowe zajęcia, Jego głębokie i złożone Fa dotarło głęboko do mojej duszy. Całkowicie zmieniłam swoje spojrzenie na życie i świat. Powiedziałam do Nauczyciela z głębi serca: „Jesteś moim Nauczycielem. Zobaczę Cię ponownie”.

Zaczęłam z determinacją przestrzegać wymagań Nauczyciela dla praktykujących Falun Gong i stale się doskonaliłam. W rezultacie stałam się coraz zdrowsza, czarująca i pełna humoru. Odnalazłam sens życia i naszego współczującego i wspaniałego Nauczyciela. Nauczyciel usunął ducha, który opętał moje ciało i oczyścił je. Przez wiele lat byłam bezpłodna, ale zaszłam w ciążę i urodziłam syna po rozpoczęciu praktykowania Falun Gong.

W dniach 21-29 grudnia 1994 roku Nauczyciel poprowadził piąte zajęcia Falun Dafa w Guangzhou na Stadionie w Guangzhou. W zajęciach uczestniczyło ponad 5000 osób z Chin i zagranicy. Stadion nie był w stanie pomieścić tak wielu osób, więc część z nich została przeniesiona do drugiego budynku. Ustąpiłam miejsca na stadionie innemu praktykującemu, który przyjechał z daleka. Lokalne Centrum Wsparcia Falun Gong dało mi identyfikator pracownika, abym mogła usiąść na podłodze i pomóc utrzymać porządek na zajęciach.

Drugiego dnia zajęć przywiązałam się do widoku Nauczyciela z bliska. Przyniosłam poduszkę do wejścia na teren konferencji i usiadłam na podłodze, czekając na przybycie Nauczyciela. Pomyślałam: „Kiedy Nauczyciel przyjdzie, będę pierwszą, która go zobaczy. Wstanę i powitam Nauczyciela. W ten sposób będę mogła zobaczyć Nauczyciela z bliska”. Siedziałam niecałą minutę, gdy podeszła kobieta i poprosiła mnie o wyjście. Zapytała: „Kto ci pozwolił tu siedzieć? Jaki masz zwyczaj siadania na ziemi i blokowania wejścia? Skąd wzięłaś identyfikator personelu?”. Ogarnęło mnie zażenowanie i poczucie winy. Ze łzami w oczach wyszłam i znalazłam inne miejsce na stadionie. Usiadłam w pozycji Pełnego Lotosu i pomyślałam: „Przyszłam posłuchać wykładu Fa Nauczyciela. Dlaczego muszę widzieć Nauczyciela z bliska?”. Natychmiast przestałam płakać i uspokoiłam się. Tym razem siedziałam w pozycji Pełnego Lotosu przez ponad 40 minut i mogłam lepiej się skupić, słuchając wykładu Fa Nauczyciela. Byłam bardzo szczęśliwa. Nauczyciel przejawia swoje współczucie we wszystkim. Dopóki pozbędziemy się naszych przywiązań, Nauczyciel spełni każde nasze życzenie.

Trzeciego dnia zajęć, przypinając rower, ktoś powiedział mi: „Nadchodzi Nauczyciel!”. Spojrzałam w górę i zobaczyłam Nauczyciela i kilku praktykujących przechodzących obok nas. Pobiegłam do Nauczyciela, uścisnęłam Jego dłoń obiema rękami i podskoczyłam. Powiedziałam na głos: „Witaj! Nauczycielu!”. Nauczyciel spojrzał na mnie życzliwie i skinął głową z uśmiechem. Dopiero gdy Nauczyciel odszedł w stronę stadionu, przypomniałam sobie, żeby wrócić i przypiąć rower.

Tego wieczoru Nauczyciel wygłosił nam dwugodzinny wykład Fa. Przez dwie godziny czułam ciepło w prawej ręce, szyi i ramieniu. Od tamtej pory nie odczuwam już bólu w szyi ani ramieniu. Było dokładnie tak, jak powiedział Nauczyciel w Zhuan Falun. Nauczyciel powiedział:

”W szkole buddy ocalaniu istot nie stawia się żadnych warunków, nie zwraca się uwagi na koszty i można pomóc bezwarunkowo”. („Prawdziwe prowadzenie ludzi ku wysokim poziomom” w Wykładzie Pierwszym, Zhuan Falun)

Mowa i czyny Nauczyciela są tak szczere, życzliwe i pełne współczucia. Nie mówiąc mi nic, Nauczyciel wyleczył uporczywą chorobę, na którą wydałam mnóstwo pieniędzy. Łaska Nauczyciela jest niezwykle głęboka.

Po zakończeniu zajęć wszyscy wolontariusze wspólnie zjedli kolację. Było dużo ludzi, więc usiedliśmy przy trzech różnych stolikach. To był mój pierwszy raz na tego typu wydarzeniu, więc miejsce bliżej Nauczyciela zostawiłam doświadczonym praktykującym. Ci z nas, którzy dopiero zaczynali praktykować, siedzieli przy stoliku najdalej od Nauczyciela. Wszyscy patrzyli na Nauczyciela podczas posiłku. Wyglądało to tak, jakby Nauczyciel czytał w naszych myślach, ponieważ podszedł do naszego stolika. Wszyscy z entuzjazmem klaskali. Nauczyciel kazał nam usiąść, ale nikt nie zrobił, ponieważ Nauczyciel stał.

W grudniu w Kantonie nie było zimno, ale i tak trzeba było nosić sweter. Stałam po lewej stronie Nauczyciela. Czułam bardzo potężną energię emanującą od Nauczyciela, gdy mówił. Poczułam ciepłą energię bijącą z czubka głowy i rozlewającą się po całym ciele. Łzy wdzięczności wciąż spływały mi po twarzy. Nauczyciel prawie nie tknął jedzenia, bo nieustannie rozmawiał z praktykującymi z uśmiechem. Po obiedzie zostało trochę warzyw i tofu. Nauczyciel powiedział nam, żebyśmy zabrali resztki do domu i nie marnowali jedzenia. Słowa Nauczyciela wywarły na mnie ogromny wpływ. Od tamtej pory nigdy nie marnuję jedzenia.

Słowa Nauczyciela i przykład, jaki nam dał, na zawsze pozostaną w mojej pamięci.

Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 21.09.2006 r.