Moje niesamowite doświadczenie podczas wykonywania ćwiczeń

(Minghui.org) Kiedy dziś wieczorem moja mama zaczęła wykonywać pierwszy zestaw ćwiczeń, nagle poczułam pragnienie, by do niej dołączyć. Nie zamierzałam ćwiczyć, ale moje ciało wydawało się samo włączyć do ruchu. W momencie, gdy wstałam, aby praktykować, mój umysł i ciało napełniły się spokojem.

Gdy podążałam za instrukcjami Mistrza i wykonywałam pierwsze ćwiczenie: „Maitreya rozciąga swoje plecy (Mile Shenyao)”, nagle zobaczyłam siebie jako ciągnące się w nieskończoność, wyniosłe góry, majestatyczne i wielkie, niczym te w Europie. Szczyty były pokryte śniegiem, a u ich podnóża rozciągał się rozległy, tętniący życiem las, sięgający tak daleko, jak okiem sięgnąć. W samym środku tego lasu znajdowało się ogromne, bezkresne jezioro, tuż przede mną. Niebo było głęboko niebieskie i bezkresne, a ogromne jezioro odbijało jego klarowny błękit. Nie chodziło o to, że stałam się górami i jeziorem, lecz raczej o to, że z nimi zjednoczyłam się w całość.

Wszystkie moje kolejne ruchy wydawały się pogłębiać i rozszerzać ten krajobraz. Nigdy nie zapomnę tego uczucia spokoju, przestrzeni i wyniosłości. Czułam się, jakbym była częścią wspaniałości gór i ciszy jeziora. Nie byłam już świadoma swojego ciała fizycznego — zamiast tego stałam się jednością z krajobrazem, zintegrowaną z tym bezkresnym, głębokim światem. Krajobraz i ja byłyśmy zanurzone razem w tej nieskończonej ciszy i pięknie. Wszystkie rozpraszające myśli zniknęły, a ja poczułam głęboki spokój i czystość. Moja dusza całkowicie zanurzyła się w tym spokojnym i wzniosłym stanie, jakiego nigdy wcześniej nie doświadczyłam.

Nie miałam okazji praktykować ćwiczeń w szkole i łatwo ulegałam wpływom codziennego życia. Ponieważ nie byłam pilna w swojej praktyce, ćwiczyłam jedynie podczas wakacji. Chociaż byłam już kilka dni w domu przed tym doświadczeniem, nie wykonywałam ćwiczeń. Czułam się przytłoczona presją szkolną i zaniedbywałam to, co naprawdę ważne: własną praktykę. To doświadczenie jednak poszerzyło moją perspektywę i otworzyło moje serce i umysł. Tuż przed rozpoczęciem ćwiczeń mój umysł był wypełniony codziennymi sprawami, czułam się zdezorientowana. Jednak gdy tylko zaczęłam praktykować, poczułam otwartość umysłu, klarowność i odświeżenie. Problemy, które mnie przytłaczały, przestały wydawać się istotne. Naprawdę poczułam, że Mistrz zachęca mnie do pilnej praktyki.

Piszę to, aby przypomnieć współpraktykującym, które znajdują się w podobnej sytuacji: wykorzystajcie maksymalnie czas przeznaczony na ćwiczenia. Nie pozwólcie, aby cenny czas na praktykę został zajęty przez telefony komórkowe lub inne rozpraszacze.

Dziękuję, miłosierny Mistrzu!

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 31 marca 2026 roku.