Wnioski emerytowanej profesor uniwersyteckiej o przywrócenie emerytury były wielokrotnie odrzucane, przez 14 lat przed śmiercią nie otrzymywała żadnych świadczeń emerytalnych

Home > Prześladowania > Świadectwa prześladowań

Lut. 28, 2026 | Korespondent Minghui w prowincji Syczuan, Chiny

(Minghui.org) Minghui.org informowało wcześniej o śmierci pani Tang Xuzhen 18 grudnia 2025 r. oraz o zawieszeniu jej emerytury na 14 lat przed śmiercią. Niniejszy artykuł zawiera najnowsze informacje na temat jej żmudnej walki o przywrócenie emerytury.

Pani Tang, emerytowana profesor cytologii na Wydziale Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Medycznego Southwest w mieście Luzhou w prowincji Syczuan, zmarła w wieku 88 lat, oczekując na proces za swoją wiarę w Falun Gong. Przez 14 lat przed śmiercią jej emerytura była zawieszona z powodu jej wiary. Jej były pracodawca powiedział, że odłożył jej świadczenia emerytalne i był gotów przekazać jej pieniądze, gdy tylko napisze oświadczenie o wyrzeczeniu się swojej wiary.

W Chinach nie ma prawa, które oczernia Falun Gong, a pani Tang odmówiła napisania oświadczenia. Jej emerytura nigdy nie została przywrócona. Przed ostatnim incydentem prześladowań, w kwietniu 2001 roku została skazana na trzy lata przymusowych robót, a po aresztowaniu w październiku 2009 roku na trzy i pół roku więzienia.

W październiku 2011 r. szkoła pani Tang zawiesiła jej emeryturę, podczas gdy ona odbywała 3,5-letnią karę więzienia za swoją wiarę. Po zwolnieniu w grudniu 2012 r. wielokrotnie udawała się do szkoły, aby domagać się przywrócenia emerytury, ale za każdym razem była odsyłana. Od czerwca 2020 r. nie pozwolono jej nawet wejść do budynku centralnej administracji.

W październiku 2020 r. pani Tang złożyła skargi administracyjne przeciwko szkole do Biura Odwoławczego miasta Luzhou, władz miejskich Luzhou, Sądu Okręgowego miasta Chengdu, Sądu Najwyższego prowincji Syczuan, władz prowincji Syczuan, Biura Edukacji prowincji Syczuan oraz Ministerstwa Edukacji. Wszystkie te instytucje zignorowały jej skargi.

Około sierpnia 2021 r. pani Tang złożyła kolejny wniosek do swojej szkoły o przywrócenie emerytury. W odpowiedzi z dnia 2 września 2021 r. szkoła poinformowała, że jej dyrektor wydał w dniu 3 czerwca 2013 r. zawiadomienie, w którym stwierdził, że szkoła będzie wypłacać jej miesięczne stypendium w wysokości średniego wynagrodzenia pracowników samorządu miejskiego, jeśli napisze oświadczenie o wyrzeczeniu się Falun Gong.

Ponieważ pani Tang odmówiła napisania oświadczenia, szkoła stwierdziła, że nie ma innego wyboru, jak tylko odmówić jej świadczeń emerytalnych.

Pani Tang złożyła później kolejne odwołanie do szkoły. W odpowiedzi szkoła powołała się na dwa dokumenty: zawiadomienie [2003] 150 wydane przez Biuro Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan oraz zawiadomienie [2012] 69 wydane przez Ministerstwo Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego Chińskiej Republiki Ludowej.

W obu dokumentach stwierdzono, że emeryci, którzy odbyli karę pozbawienia wolności, nie powinni otrzymywać świadczeń emerytalnych. Pani Tang zakwestionowała ważność tych dwóch dokumentów, ponieważ nie ma takiego przepisu w chińskiej konstytucji, przepisach dotyczących ubezpieczeń społecznych ani przepisach prawa pracy. Złożyła wniosek o udzielenie informacji publicznej do Biura Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan. Agencja odmówiła rozpatrzenia wniosku. Następnie złożyła skargę do władz prowincji Syczuan.

Władze prowincji udzieliły odpowiedzi, w której stwierdziły, że zawiadomienie [2003] 150 opierało się w rzeczywistości na zawiadomieniu [1979] 22, wydanym w okresie rewolucji kulturalnej (1966–1976). W zawiadomieniu [1979] 22 znalazło się zastrzeżenie, że rząd powinien stosować się do wszelkich nowych zasad, które zostaną ustanowione w późniejszym terminie.

Ustawa o ubezpieczeniach społecznych, która weszła w życie 1 lipca 2011 r., stanowi, że świadczenia emerytalne nie powinny być utracone. Pani Tang uważała, że przepis ten powinien mieć pierwszeństwo przed zawiadomieniem [1979] 22 i zawiadomieniem [2003] 150. Następnie złożyła drugi wniosek o udzielenie informacji publicznej do Biura Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan. Agencja odpowiedziała, że zawiadomienie [2003] 150 dotyczyło wewnętrznego przepływu pracy, który nie podlegał ujawnieniu informacji publicznej.

Pani Tang złożyła kolejną skargę do władz prowincji Syczuan. Otrzymała odpowiedź z dnia 26 lipca 2022 r., w której stwierdzono, że „zawiadomienie [2003] 150 było odpowiedzią Biura Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan na zapytanie dotyczące świadczeń emerytalnych emeryta o nazwisku Feng, który pracował w urzędzie miejskim Leshan. Niniejsze zawiadomienie nie stanowiło polityki wydanej przez rząd i było zwolnione z wymogów dotyczących publicznego ujawniania informacji. Niniejsze zawiadomienie należy do kategorii wewnętrznych informacji administracyjnych, zgodnie z art. 16 przepisów dotyczących ujawniania informacji rządowych. Ponadto zawiadomienie dotyczyło prywatności Feng, a jego publiczne ujawnienie naruszyłoby jej prawa i interesy. Co więcej, przełożeni wydali nowe przepisy zastępujące to zawiadomienie, dlatego jego ujawnienie spowodowałoby również nieporozumienia społeczne, podważyłoby jednolitość systemu prawnego i stanowiłoby zagrożenie dla stabilności społecznej. Decyzja o nieujawnianiu zawiadomienia podjęta przez Biuro ds. Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan była właściwa”.

Ministerstwo Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego odpowiedziało później pani Tang, że zawiadomienie [2012] 69 nie podlegało ujawnieniu publicznemu. Ujawnienie tego zawiadomienia spowodowałoby publiczne spekulacje i wpłynęłoby na stabilność społeczną.

Jeśli zawiadomienie [2003] 150 i zawiadomienie [2012] 69 nie podlegały ujawnieniu publicznemu, nie były one formalnymi politykami, a tym bardziej doktrynami prawnymi, które można by wykorzystać do odmowy emerytom świadczeń emerytalnych. Pani Tang skierowała sprawę do Rady Państwa, najwyższego organu administracyjnego Chin.

Rada Państwa wydała odpowiedź w dniu 3 października 2023 r., potwierdzając, że zawiadomienie [2012] 69 nie było dokumentem publicznym, ponieważ nie zostało wydane przez żadną agencję rządową ani nie spełniało wymaganych wymogów dotyczących rejestracji. Agencja stwierdziła, że nie było nic niewłaściwego w decyzji Ministerstwa Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego o odmowie wniosku pani Tang o udzielenie informacji publicznej.

Biorąc pod uwagę wszystkie otrzymane odpowiedzi, pani Tang złożyła wiele wniosków o uchylenie dwóch zawiadomień, które jej szkoła powołała jako podstawę prawną do zawieszenia jej emerytury.

Złożyła „Wniosek o uchylenie zawiadomienia [2003] 150” do Biura Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan, rządu prowincji Syczuan oraz Departamentu Sprawiedliwości prowincji Syczuan.

Złożyła również „Skargę w sprawie niezgodnego z prawem stosowania zawiadomienia [2003] 150” do Stałego Komitetu Ludowego Kongresu Prowincji Syczuan i Narodowego Kongresu Ludowego; „Wniosek o uchylenie zawiadomienia [2012] 69” do Ministerstwa Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego oraz „Wniosek o nakazanie Ministerstwu Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego zniesienia zawiadomienia [2012] 69” do Rady Państwa.

Pani Tang przesłała kopie swoich skarg i wniosków do wielu innych agencji na różnych szczeblach.

Pani Tang złożyła również skargę administracyjną przeciwko Biuru Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego prowincji Syczuan do Sądu Rejonowego w Jinjiang w mieście Chengdu, Sądu Okręgowego w Chengdu oraz Sądu Najwyższego prowincji Syczuan. Nigdy nie udzieliły one odpowiedzi na jej skargę.

We wrześniu 2022 r. pani Tang złożyła skargę karną przeciwko swojej szkole do Sądu Okręgowego w Luzhou. Pomimo wielokrotnych zapytań jej sprawa nigdy nie została zarejestrowana. Ostatecznie poinformowano ją, że sąd otrzymał wiele podobnych spraw i rozpatrzenie jej sprawy potrwa lata. W chwili śmierci jej sprawa była nadal w toku.

Pani Tang złożyła skargę administracyjną przeciwko Ministerstwu Zasobów Ludzkich i Zabezpieczenia Społecznego do Drugiego Wydziału Sądu Okręgowego w Pekinie. Skarga była wielokrotnie zwracana. Drugi wydział nigdy nie zarejestrował jej sprawy ani nie podał powodu, dla którego tego nie zrobił. Sędzia przydzielony do sprawy napisał nawet coś na kopercie zawiadomienia o zwrocie skargi. Nie było jasne, dlaczego to zrobił.

Pani Tang złożyła skargę przeciwko drugiej izbie do Sądu Najwyższego w Pekinie, który zwrócił jej skargę bez żadnego pisemnego wyjaśnienia. Następnie złożyła skargę do Najwyższego Sądu Ludowego i Najwyższej Prokuratury Ludowej. Żadna z tych instytucji nie odpowiedziała na jej skargę.

Pani Tang zmarła 18 grudnia 2025 r., a jej emerytura nigdy nie została przywrócona.