Dodatkowe informacje o nadużyciach wobec praktykujących Falun Gong w więzieniu dla kobiet w prowincji Heilongjiang

Home > Prześladowania > Świadectwa prześladowań

Lut. 25, 2026 | Korespondent Minghui w prowincji Heilongjiang w Chinach

(Minghui.org) Minghui.org szczegółowo relacjonował prześladowania praktykujących Falun Gong osadzonych w więzieniu dla kobiet w prowincji Heilongjiang. Niniejszy artykuł przedstawia dodatkowe informacje.

Więzienie to było pierwotnie jedynym więzieniem dla kobiet w prowincji. Po utworzeniu w 2025 roku nowego więzienia, więzienia dla kobiet Songbin, około 2000 więźniarek zostało przeniesionych z więzienia dla kobiet w prowincji Heilongjiang do nowego obiektu. Nowo skazane kobiety z prowincji są obecnie rozdzielane między oba więzienia.

Począwszy od początku 2025 roku, Oddział Intensywnego Szkolenia (pierwszy przystanek dla nowo przyjętych praktykujących w więzieniu dla kobiet w prowincji Heilongjiang) oraz oddział ósmy zintensyfikowały prześladowania praktykujących w imię „ujednolicenia sposobu zarządzania więźniami”.

Strażnicy nakazali praktykującym ścielenie łóżek w stylu wojskowym każdego ranka i musiały iść gęsim krokiem zamiast chodzić. Te, które odmawiały wyrzeczenia się Falun Gong, były zmuszone do siedzenia przez długie godziny w miejscu o wymiarach około 50 na 50 cm. Miały bardzo ograniczony czas na codzienne mycie zębów, mycie się, pranie i korzystanie z toalety. Strażnicy zmuszali je również do klęczenia. Ich cele były często przeszukiwane, a ich rzeczy osobiste konfiskowane.

Więzienie stosowało również pięcioosobowy „system koleżeński” do prześladowania praktykujących i innych więźniów. Pięć osób skazanych za różne przestępstwa i o różnych osobowościach zostało połączonych w grupę i nakazano im wzajemne monitorowanie. Muszą wykonywać te same czynności w tym samym czasie. Przed posiłkami muszą śpiewać pieśni chwalące Komunistyczną Partię Chin. Pierwszego dnia każdego miesiąca muszą złożyć pisemne oświadczenie, w którym przyznają się do popełnionych „przestępstw” i żałują ich. W oświadczeniu muszą obiecać, że nie złożą wniosków o ponowne rozpatrzenie wyroku. Strażnicy monitorowali każdą pięcioosobową grupę za pomocą kamer monitoringu i upominali je za każdym razem, gdy zauważyli coś „niezgodnego z normami”.

Biuro Sprawiedliwości prowincji Heilongjiang i Biuro Zarządzania Więzieniami prowincji Heilongjiang również okresowo przeglądały nagrania z monitoringu więziennego, aby sprawdzić stan „ujednolicenia sposobu zarządzania więźniami”.

Wydział Szkolenia Intensywnego składa się z ośmiu zespołów. Chu Yanfang nadzoruje zespoły od pierwszego do czwartego, a Li Qiujun nadzoruje zespoły od piątego do ósmego.

W marcu 2025 roku zastępca dyrektora Oddziału Intensywnego Szkolenia, Fan Tinging, oraz strażnik z Trzeciego Zespołu, Wang Dufang, osobiście wybrali kilka przestępczyń, w tym morderczynię, do monitorowania i znęcania się nad praktykantką, panią Wang Lei. Fan została następnie przeniesiona do Trzeciego Oddziału.

Więźniarka Han Li, była szefowa policji skazana za zaniedbanie obowiązków, dowodziła drużynami szóstą i siódmą, zanim została przeniesiona do drużyny kierowniczej nr 3. Ponieważ wymuszała pieniądze od innych więźniarek, strażnik Wang udzielił jej nagany i zdegradował do roli monitorującej praktykujących.

W styczniu 2026 roku więzienie zorganizowało spotkanie na temat „ustandaryzowanego zarządzania” i pochwaliło Ósmy Oddział oraz Oddział Intensywnego Szkolenia za „doskonałe oddziały więzienne”. Oddział Intensywnego Szkolenia ma zostać przeniesiony do innego budynku w marcu 2026 roku.

W momencie sporządzania niniejszego raportu w Oddziale Intensywnego Szkolenia nadal przebywa co najmniej dziesięciu praktykujących. Więźniarki przydzielone do ich monitorowania to głównie przestępczynie „białych kołnierzyków” odsiadujące długie wyroki. Nie były one zobowiązane do wykonywania ciężkich robót, o ile „dobrze wykonywały” pracę, prześladując praktykujące. Miały zatem silną motywację do wykonywania poleceń strażników, aby skłonić praktykujące do wyrzeczenia się wiary.

Aby zatuszować swoje przestępstwa, strażnicy zmuszali każdą praktykującą, która miała zostać zwolniona, do zdjęcia ubrania (w tym bielizny) przed kamerami monitoringu w części publicznej więzienia. Nagrania były następnie przekazywane prokuraturze jako dokument. Naga praktykująca była następnie przewożona do szpitala więziennego, aby ktoś sprawdził, czy w jej pochwie nie ma ukrytych notatek.