(Minghui.org) Witam, szanowny Mistrzu i drodzy praktykujący.
Chciałbym podzielić się z wami moim doświadczeniem dotyczącym tego, jak udało mi się przeczytać Zhuan Falun w języku chińskim. Być może moja relacja będzie zachętą dla innych praktykujących, którzy również pragną przeczytać Zhuan Falun w języku oryginalnym.
Początki praktykowania Falun Dafa
Zanim zacząłem praktykować Falun Dafa, szukałem sposobu na samodoskonalenie. Czytałem różne książki na ten temat, a nawet wypróbowałem kilka odmian qigong. Jednak nigdy nie trzymałem się jednej ścieżki zbyt długo; zawsze szukałem czegoś lepszego.
Kiedy w 2006 roku byłem w Lucernie, minąłem stoisko informacyjne, przy którym praktykujący szerzyli wiedzę na temat Falun Dafa i prześladowań mających miejsce w Chinach. Przeszedłem obok w pośpiechu, myśląc: „Pewnie po prostu szukają datków. Już wspieram organizację charytatywną i nie chcę wydawać więcej pieniędzy”.
Przypadkowo minąłem to stoisko po raz drugi i zobaczyłem zdjęcie matki z córką w więzieniu. To skłoniło mnie do tego, by dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi.
Jedna z praktykujących opowiedziała mi o prześladowaniach, wyjaśniła ćwiczenia Falun Dafa i opisała, jak wdrażać zasady Fa – Prawdę, Życzliwość i Cierpliwość – w codziennym życiu. Pod koniec naszej rozmowy wręczyła mi egzemplarz publikacji „Falun Gong in Focus”. Wciąż pamiętam, jak te dwa słowa – „Falun Gong” – poruszyły we mnie coś głębokiego; poczułem silną więź. Później zdałem sobie sprawę, że właśnie w tym momencie moje z góry przeznaczone powiązanie z Mistrzem i Dafa zaczęło się urzeczywistniać.
Pierwsze próby
Pamiętam dwa wydarzenia, które miały na celu sprawdzenie mojej determinacji w praktykowaniu lub, być może, odciągnięcie mnie od ścieżki kultywacji.
W 2006 roku mieszkałem z ojcem i jego partnerką. Kiedy wróciłem do domu z egzemplarzem gazety „Falun Gong in Focus”, opowiedziałem im o brutalnych prześladowaniach w Chinach oraz o tej ścieżce kultywacji, która bardzo głęboko do mnie przemówiła.
Partnerka mojego ojca, która przez całe życie zgłębiała wiele różnych ścieżek duchowych, zasugerowała, że Falun Dafa jest bardzo zaawansowaną formą qigong i że zanim zacznę praktykować Falun Dafa, musiałbym najpierw praktykować zwykłe qigong. Miałem jednak silne pragnienie, by od razu zacząć praktykować Falun Dafa, więc na szczęście nie posłuchałem jej rady. Gdyby to zrobił, straciłbym niezwykłą, przeznaczoną mi więź z Dafa!
Po pewnym czasie praktykowania Falun Dafa i zapoznania się z pismami Mistrza czułem się absolutnie wspaniale. Byłem skąpany w pełnym współczucia świetle Dafa. Nie mogłem być szczęśliwszy!
Część trasy, którą pokonywałem wracając z pracy do domu, biegła wzdłuż torów kolejowych, które szły równolegle do drogi. Pewnego dnia, kiedy jechałem do domu, regulowałem coś w radiu i na chwilę oderwałem wzrok od drogi. Nagle usłyszałem głośny łomot i poczułem, jak samochód zadrżał. Spojrzałem w górę i zdałem sobie sprawę, że mój pojazd zjechał z drogi, przejechał przez niski mur i teraz jechałem po podsypce kolejowej. Zachowałem całkowity spokój; po prostu skierowałem samochód z powrotem na drogę. Nic się nie stało, a pojazd nie uległ uszkodzeniu.
Było to naprawdę dokładnie tak, jak powiedział Mistrz:
„Długi muszą zostać spłacone, więc na ścieżce kultywacji i praktykowania mogą wystąpić niebezpieczne sytuacje. Jednak gdy coś takiego nastąpi, nie będziesz się bał i nie będzie dozwolone, aby spotkało cię prawdziwe niebezpieczeństwo”. (Wykład trzeci, Zhuan Falun)
Rozpowszechnianie prawdy w Hongkongu
Praktykujący, który często jeździł do Hongkongu, by pomagać tamtejszym praktykującym w wyjaśnianiu prawdy o prześladowaniach, zapytał mnie, czy chciałbym do nich dołączyć. Zgodziłem się od razu, ponieważ uznałem to za cenną okazję – jako praktykujący z Zachodu – do nawiązania bezpośredniego kontaktu z ludźmi z Chin kontynentalnych.
W Hongkongu każdego wieczoru wyjaśnialiśmy prawdę na szczycie The Peak – punkcie widokowym z widokiem na miasto, który odwiedzało wielu turystów, zwłaszcza tych z Chin kontynentalnych. Miejscowi praktykujący wkładali ogromny wysiłek w wyjaśnianie faktów. Każdego dnia ładowali wszystkie swoje materiały, w tym telewizory zasilane bateriami, transparenty i różne tablice informacyjne, do taksówki, udawali się na szczyt The Peak i rozstawiali wszystko w tym popularnym miejscu.
Pierwsze kilka dni było dla mnie sporym wyzwaniem. Byłem wciąż stosunkowo nowym praktykującym. Kiedy pomagałem rozkładać materiały informacyjne na The Peak, przyjeżdżały pierwsze autobusy, z których wysypywała się fala chińskich turystów. Czasami czułem się niemal oszołomiony i musiałem świadomie starać się utrzymać prawe myśli.
Po kilku dniach, dzięki regularnej nauce Fa i wysyłaniu prawych myśli, sytuacja zaczęła się poprawiać. Chodziłem tam i z powrotem między autobusami a turystami, niosąc tablicę informacyjną. Czasami czułem, że jestem kierowany w konkretne miejsce, gdzie turyści – czy to siedzący jeszcze w autobusach, czy stojący tuż obok – z zainteresowaniem przyglądali się tablicom. Współpracowałem z lokalnym praktykującym, który podchodził do turystów, gdy ci czytali tablice, i wyjaśniał im prawdziwą sytuację.
Po kilku godzinach przedstawiania faktów, kiedy pakowaliśmy nasze materiały informacyjne i wracaliśmy do domu, czułem się nieco zmęczony, ale przepełniony cudownym uczuciem lekkości.
Czytanie Zhuan Falun z praktykującymi mówiącymi po chińsku
Lokalni praktykujący w Hongkongu wynajęli mieszkanie, aby zakwaterować osoby, które przyjechały z innych krajów, by zapewnić wsparcie. Każdego dnia kilku praktykujących z Hongkongu gromadziło się w tym mieszkaniu na grupowe studiowanie Fa. Kiedy czytali Zhuan Falun po chińsku, ja śledziłem tekst, czytając w duchu niemiecką wersję.
Wykorzystywałem przerwy między akapitami jako wskazówkę, by upewnić się, że czytam ten sam fragment co praktykujący z Hongkongu. Z czasem zacząłem rozpoznawać powtarzające się chińskie słowa i potrafiłem powiązać je z ich niemieckimi odpowiednikami; choć, prawdę mówiąc, stanowiło to jedynie niewielką część całego słownictwa, a wciąż było tak wiele rzeczy, których nie rozumiałem.
Nie ma zysku bez straty
Po powrocie do Szwajcarii moje pragnienie, by móc czytać Zhuan Falun po chińsku, stawało się coraz silniejsze. Czytałem o tym, jak niektórzy praktykujący, zwłaszcza starsi, niepiśmienni ludzie z Chin kontynentalnych, w cudowny sposób potrafili czytać Zhuan Falun. Chciałem sprawdzić, czy taki cud może spotkać również mnie, więc zamówiłem chińską wersję Zhuan Falun.
Kiedy ją otworzyłem, ku mojemu zaskoczeniu okazało się, że nie rozumiem ani słowa. Najwyraźniej nie była to moja droga; musiałbym włożyć w to sporo wysiłku. W tamtym czasie w pobliżu mieszkał praktykujący z Niemiec, który pracował jako asystent lekarza w szpitalu w sąsiednim mieście. Spotykaliśmy się regularnie, aby wspólnie wykonywać ćwiczenia i studiować Fa.
Okazało się, że potrafił czytać Zhuan Falun po chińsku! Oczywiście chciałem wiedzieć, jak mu się to udało. Pokazał mi aplikację o nazwie Pleco. Dzięki tej aplikacji można czytać chiński tekst, dotykając poszczególnych znaków; wyświetla ona wówczas wymowę w transkrypcji pinyin, tłumaczenie, a nawet udostępnia plik audio z poprawną wymową danego słowa.
Wgrałem więc chińską wersję Zhuan Falun do aplikacji Pleco i zacząłem czytać, znak po znaku. Na początku było to trudne, ponieważ miałem do czynienia z wieloma nieznanymi mi znakami. Dodawałem sobie jednak otuchy myślą, że innym przed mną udało się to osiągnąć.
Czułem, że Mistrz pomaga mi w nauce, pod warunkiem, że podchodzę do niej z czystym sercem i bez ukrytych motywów. Moje początkowe pragnienie – aby móc od razu czytać Fa po chińsku, jakby cudem – nie było prawe. Wynikało ono z serca pełnego przywiązań i pragnienia uznania.
Zacząłem więc czytać Zhuan Falun po chińsku, znak po znaku. Korzystałem przy tym z aplikacji Pleco, aby sprawdzać znaczenia i słuchać wymowy. Chociaż na początku moje postępy były bardzo powolne, powtarzałem sobie: „Tempo nie ma tak naprawdę znaczenia; w końcu wciąż uczę się Fa”.
Aby mieć pewność, że nie zapomnę znaków, których już się nauczyłem, zapisałem je jako fiszki w aplikacji Pleco. Dzięki temu mogłem się ich uczyć i powtarzać w każdej wolnej chwili – czy to podczas podróży pociągiem, posiłku, czy po prostu w przerwie. Gdy już przyswoiłem sobie wymowę i znaczenie danego znaku, usuwałem go z zestawu fiszek, aby zrobić miejsce na nowe. Ponadto korzystałem z różnych aplikacji do nauki języków, aby zapoznać się z podstawowymi strukturami gramatycznymi, co dodatkowo pomogło mi w zrozumieniu języka chińskiego.
Nauka chińskiego na Tajwanie i potwierdzanie Fa
Aby kontynuować bardziej usystematyzowaną naukę języka chińskiego, zapisałem się na kurs chińskiego na Uniwersytecie w Zurychu. Po roku zasugerowano nam udział w programie immersji językowej w Chinach lub na Tajwanie; zdecydowałem się wyjechać na rok na Tajwan. Praktykujący chiński mieszkający w Szwajcarii pomógł mi znaleźć mieszkanie na Tajwanie i przekazał mi dane kontaktowe lokalnych praktykujących.
Po przybyciu do Tajpej jeden z lokalnych praktykujących pokazał mi różne miejsca, w których przekazywano prawdę o prześladowaniach osobom z Chin kontynentalnych. Byłem pod ogromnym wrażeniem ogromnej liczby praktykujących, którzy na co dzień aktywnie przeciwdziałają prześladowaniom, a także tego, jak dobrze zorganizowane są ich działania. Praktykujący zabrał mnie również do Taipei 101 – wieżowca o wysokości ponad 500 metrów – który codziennie odwiedza wielu turystów z Chin kontynentalnych. Tam lokalni praktykujący prezentowali ćwiczenia, rozdawali ulotki i prezentowali materiały informacyjne dotyczące prześladowań oraz prawdziwych faktów na temat Falun Dafa.
Niestety obecna była tam również grupa, która głośno promowała Komunistyczną Partię Chin (KPCh), odtwarzała drażniącą muzykę i machała komunistyczną flagą. Byłem naprawdę poruszony postawą praktykujących, którzy pomimo tych zakłóceń pozostawali niezachwiani – nadal prezentowali ćwiczenia, rozdawali ulotki i rozmawiali z turystami o prześladowaniach. Zainspirowany ich szczerością postanowiłem dołączyć do nich przy Taipei 101, aby pomóc w wyjaśnianiu faktów.
Moja codzienna rutyna polegała na uczęszczaniu rano na zajęcia z języka chińskiego, zjedzeniu lunchu, odrobieniu zadań domowych, a następnie przejechaniu rowerem do Taipei 101, aby rozdawać ulotki i wystawiać tablice informacyjne dotyczące prześladowań. Agenci KPCh obecni na miejscu byli bardzo rozgniewani, że osoba z Zachodu pomagała ujawniać ich zbrodnie.
Ciągle podchodzili do mnie i obrzucali mnie obelgami. Na szczęście rozumiałem tylko ułamek tego, co mówili. Wezwali nawet policję i twierdzili, że jako obcokrajowiec nie mam prawa „angażować się w politykę”. Miejscowi praktykujący wyjaśnili wówczas funkcjonariuszom, że chodzi tu wyłącznie o wyznawanie własnej wiary i nie ma to nic wspólnego z polityką. Sytuacja została rozwiązana i mogłem dalej wyjaśniać tam fakty.
Kilka razy w tygodniu brałem udział w grupowym studiowaniu Fa. Na początku bardzo trudno było mi nadążyć za tempem, w jakim czytali inni praktykujący, nawet gdy tylko cicho czytałem razem z nimi. Z czasem jednak stało się to łatwiejsze i w końcu poczułem się na tyle pewnie, że czasami czytałem na głos. Czytając po chińsku, musiałem być niezwykle skupiony; w przeciwnym razie gubiłem miejsce.
Podczas czytania niemieckiej wersji Zhuan Falun zdarzało mi się, że moje myśli błądziły, co oznaczało, że nie przyswajałem w pełni Fa.
Mistrz powiedział:
„Niektórzy nie mogą polepszyć swojej jakości oświecenia. Są tacy, którzy biorą moją książkę i dowolnie coś w niej zaznaczają i notują. Ci pośród nas z otwartym niebiańskim okiem widzą, że ta książka mieni się wszelkimi kolorami i lśni […]”. (Wykład dziewiąty, Zhuan Falun)
Zdałem sobie sprawę, że podczas czytania w zasadzie „oznaczałem i podkreślałem” fragmenty książki własnymi przemyśleniami – na przykład określając niektóre części jako „długą lekcję” lub „krótką lekcję”, albo myśląc: „Ach, teraz nadchodzi fragment, w którym Mistrz mówi o tym czy tamtym” albo „To jest długi [lub krótki] fragment” i tak dalej. Narzucając te definicje lekcji lub konkretnym fragmentom, w rzeczywistości uniemożliwiałem sobie uzyskanie nowych spostrzeżeń.
Mistrz powiedział:
„W rzeczywistości dzieje się tak, ponieważ to samo Fa na różnych poziomach posiada różne przemiany i formy objawienia oraz może w różny sposób spełniać funkcję przewodnią dla kultywujących na różnych poziomach”. (Wykład pierwszy, Zhuan Falun)
Czy nie oznacza to, że dopóki podnosimy swój xinxing, zawsze uczymy się nowego Fa?
Czytanie chińskiej wersji Zhuan Falun bardzo pomogło mi w pracy nad tym aspektem mojej osobowości. Ponieważ na początku musiałem uczyć się znaków jeden po drugim, nie miałem już w głowie miejsca na inne myśli, co pozwoliło mi całkowicie skupić się na studiowaniu Fa.
Odkąd po raz pierwszy zacząłem studiować chińską wersję Zhuan Falun, minęło trzynaście lat. Przez te wszystkie lata napotykałem różne przeszkody, w tym pewne znaki, które po prostu nie chciały utkwić mi w pamięci. Przez cały ten czas naprawdę czułem, że Mistrz cicho mi towarzyszy i zachęca mnie do dalszego działania.
Patrząc wstecz, widzę teraz ścieżkę, którą Mistrz dla mnie wytyczył – ścieżkę, która spełniła moje pragnienie, by móc czytać chińską wersję Zhuan Falun.
Teraz, kiedy pomagam przy stoisku informacyjnym w Lucernie, dokładnie w tym samym miejscu, gdzie ponad 20 lat temu po raz pierwszy zetknęłam się z Fa, jestem w stanie porozumiewać się po chińsku z turystami z Chin.
Bardzo dziękuję, czcigodny Mistrzu! Dziękuję wam, współpraktykujący!
(Wygłoszone podczas konferencji Fa w niemieckojęzycznej części Szwajcarii w 2026 r.)
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 7 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
