(Minghui.org) Mistrz Li (założyciel Falun Dafa) już na wczesnym etapie nauczał o fundamentalnych przywiązaniach i o tym, że praktykujący powinni je całkowicie wyeliminować. Zastanowiłam się nad początkami mojej kultywacji oraz nad tym, co pierwotnie skłoniło mnie do praktykowania Falun Dafa.
Mistrz powiedział:
„Studiowanie Fa z przywiązaniami nie jest prawdziwą kultywacją. Lecz w toku kultywacji osoba może stopniowo stać się świadoma swoich podstawowych przywiązań, pozbyć się ich i zatem spełnić wymagania dla kultywującego. Co więc jest podstawowym przywiązaniem? Istoty ludzkie nabywają wiele schematów myślowych i są, w wyniku tego, kierowani tymi schematami myślowymi do dążenia do tego czego pragną”. (Ku Doskonałości, Istota Dalszych Postępów II)
Kiedy w 1998 roku przeczytałam w czasopiśmie artykuł o Falun Dafa, od razu poczułam, że jest to prawdziwa praktyka kultywacyjna. W tamtym czasie bardzo pragnęłam uwolnić się od cierpienia i trudności. Miałam nadzieję, że dzięki praktykowaniu Falun Dafa i czytaniu nauk zostanę uwolniona od ziemskich udręk. Jednak stopniowo uświadomiłam sobie, że tak naprawdę tęskniłam za beztroskim i wygodnym życiem, wolnym od trudności. Miałam nadzieję, że Mistrz wyeliminuje moje karmę i pozwoli mi podczas medytacji doświadczać w innych wymiarach wspaniałych, pełnych błogości chwil. Zarówno w dzieciństwie, jak i w dorosłym życiu wiele wycierpiałam, dlatego teraz pragnęłam życia bez trudności. Było tak, jakbym dzięki praktykowaniu Falun Dafa zyskała tarczę ochronną.
Jednak z biegiem czasu uświadomiłam sobie, że prawdziwa kultywacja jest poważną sprawą. Moje wyobrażenie o natychmiastowym osiągnięciu oświecenia było wielką iluzją i naiwnym myśleniem życzeniowym. Jako praktykująca powinnam znosić trudności i cierpienie, traktować je jako część drogi kultywacji i być za nie wdzięczna. Początkowe próby xinxing przechodziłam bez trudu, więc byłam zachwycona i uważałam, że z łatwością osiągnę sukces w kultywacji. Nie potrafiłam zrozumieć, dlaczego niektórzy praktykujący napotykali tak wiele przeszkód i doświadczali karmy chorobowej, z którą nie mogli sobie poradzić nawet przez długi czas. Doprowadziło mnie to do przekonania, że mam lepsze wrodzone podstawy niż inni. Stałam się arogancka, patrzyłam na innych z góry i przypisywałam sobie zasługi za to, co Mistrz dla mnie robił. Czyż nie były to przejawy nadmiernej pewności siebie, wyniosłości, przywłaszczania sobie cudzych zasług i arogancji? Mistrzu, myliłam się! Zniosłeś dla mnie tak wiele, abym mogła mieć dziś zaszczyt być praktykującą Falun Dafa. Stanowczo odrzucam i eliminuję to przywiązanie!
Stopniowo pojawiały się trudności w relacjach międzyludzkich, szczególnie w rodzinie i w kontaktach z innymi praktykującymi. Im trudniejsze stawały się próby, tym mniej potrafiłam się przed nimi osłonić. Spojrzałam do wewnątrz i dostrzegłam swoje przywiązanie do beztroskiego życia. Podczas kłótni musiałam zmierzyć się z własnym punktem widzenia, a także zaakceptować opinie innych. W obliczu fałszywych oskarżeń musiałam wykazać się wyrozumiałością i uwolnić od urazy. Te spostrzeżenia pomogły mi lepiej zrozumieć innych praktykujących i nie oceniać ich zmagań na podstawie mojego ograniczonego zrozumienia.
Jedna z praktykujących często próbowała mnie kontrolować i krytykować. Zwróciła mi uwagę, że nie powinnam jednocześnie wysyłać wiadomości o Falun Dafa za pośrednictwem grupy mailingowej i grupy w telefonie komórkowym, ponieważ i tak otrzymywała już codziennie wiele wiadomości. Zaskoczyła mnie jej bezpośrednia krytyka, ponieważ była jedyną osobą, której to przeszkadzało. Kilka dni później zauważyłam, że ona sama często robiła dokładnie to samo i wysyłała wiadomości do obu grup. Początkowo byłam zaskoczona, ale potem pomyślałam, że powinnam jej to wytknąć.
Przypomniałam sobie, że nie powinnam odpowiadać tym samym. Była to dobra okazja, aby spojrzeć do wewnątrz. Czyż każda sytuacja nie była również odzwierciedleniem mnie samej? Powstrzymałam się, ale w środku nadal odczuwałam pewne wzburzenie. Uświadomiłam sobie, że mam skłonność do podkreślania błędów innych. Co więcej, skupiałam się na tym, co na zewnątrz, zamiast patrzeć do wewnątrz. Muszę bezwzględnie wyeliminować swoje ego i arogancję. Czyż w takich chwilach nie brakowało mi Życzliwości? Tak naprawdę powinnam być wdzięczna tej praktykującej za to, że ujawniła moje przywiązania, dzięki czemu mogłam się poprawić. Czyż pełen Życzliwości Mistrz nie posługiwał się tą sytuacją, aby dać mi wskazówkę i pomóc mi udoskonalić mój xinxing? Jak mogłam być tak niewdzięczna za aranżację Mistrza? Zdecydowanie powinnam być Mu wdzięczna.
Mistrz powiedział:
„Fa rektyfikuje Kosmos
Miłosierdzie harmonizuje Niebiosa i Ziemię
początkując wiosnę
Prawe myśli mogą ocalić ludzi tego świata”.
(Hong Yin II)
Życzliwość naprawdę może roztopić urazę. Kiedy najpierw myślę o innych i nie stawiam siebie na pierwszym miejscu, moje serce otwiera się na oścież.
Opór i przełamanie
W zeszłym roku mój mąż nagle niemal całkowicie stracił zdolność poruszania się. W tamtym czasie przebywał w południowej Szwajcarii. Szybko spakowałam kilka rzeczy i pojechałam tam samochodem. Podróż zajęła mi trzy godziny. Kiedy go zobaczyłam, byłam w szoku: ledwo mógł chodzić, a jego głos był słaby. Nie chciał poddać się badaniom w szpitalu, ponieważ nie wiedzieliśmy, co mu dolega. Bardzo się martwiłam. Recytowaliśmy: „Falun Dafa jest dobre, Prawda, Życzliwość i Cierpliwość są dobre”. Chciał zjeść ze mną posiłek w restauracji. Jednak tego wieczoru ostatecznie trafił do szpitala. Badania wykazały, że przeszedł łagodny udar mózgu. Po kilku godzinach uparł się, że opuści szpital, i podpisał dokumenty zwolnienia. Dzięki pełnej Życzliwości pomocy Mistrza bezpiecznie wróciliśmy do domu.
W kolejnych dniach często musiałam prać ubrania męża, ponieważ nie był już w stanie samodzielnie korzystać z toalety w nocy. Początkowo odpychał mnie zapach i trudno było mi prać zabrudzoną bieliznę, a czasami także pościel. Wtedy powiedziałam sobie: „Jestem praktykującą Falun Dafa i potrafię pokonać tę przeszkodę. On już wystarczająco cierpi, więc nie powinnam narzekać na takie drobiazgi. Czyż nie jest to okazja do wyeliminowania mojego przywiązania?”. Udało mi się prać jego ubrania bez odczuwania wstrętu. Potrafiłam również bardziej wczuć się w jego sytuację. Ten proces otworzył moje serce i sprawił, że moja Życzliwość wzrosła. Jestem wdzięczna Mistrzowi za to doświadczenie.
Trudne decyzje
W tym roku mój mąż musiał nagle przejść pilną operację kręgosłupa. Martwiłam się. Operacja przebiegła bardzo pomyślnie, a chirurg był z niej bardzo zadowolony. Jednak pobyt w szpitalu, który pierwotnie miał trwać dwa tygodnie, ostatecznie przedłużył się do pięciu tygodni. W tym czasie odwiedzałam męża niemal codziennie. Wspólnie czytaliśmy Fa, powtarzaliśmy słowa: „Falun Dafa jest dobre, Prawda, Życzliwość i Cierpliwość są dobre”, a także chodziliśmy na krótkie spacery. Ponieważ mój mąż nie był w stanie samodzielnie dobrze studiować Fa, odczuwałam pewne rozczarowanie. Później zrozumiałam, że mogę go jedynie delikatnie zachęcać, a nie wywierać na niego żadnej presji.
Planowaliśmy wspólnie pojechać do Füssen, aby obejrzeć Shen Yun. Miałam również zaplanowaną pracę w dziale public relations w telewizji NTD. Z powodu przedłużającego się pobytu męża w szpitalu nie wiedziałam, czy w ogóle będziemy mogli pojechać do Füssen. Miałam kilka nieprzespanych nocy. Omówiłam tę sprawę z mężem, a on uznał, że powinnam pojechać sama.
Uświadomiłam sobie, że muszę samodzielnie podjąć decyzję. Myślałam: „Czy podjęłam właściwą decyzję? Czy powinnam po prostu w ostatniej chwili odwołać pracę dla telewizji NTD? Co pomyślą zwykli ludzie, jeśli zostawię męża samego w szpitalu? Jakie mam przywiązania? Czy boję się, że inni będą patrzeć na mnie z góry i że stracę twarz? Jeśli nie pojadę, czy będzie to wynikało z ludzkich pojęć? Czy podążam za aranżacjami starych sił?”.
Krótko przed wyjazdem do Füssen otrzymałam potwierdzenie, że stan zdrowia mojego męża jest dobry i że za dwa dni zostanie przeniesiony do malowniczo położonej kliniki rehabilitacyjnej. Odetchnęłam z ulgą i postanowiłam pojechać do Füssen sama. W trakcie tego procesu uświadomiłam sobie istnienie kolejnego przywiązania. Ponieważ tak długo zmagałam się z podjęciem decyzji, dostrzegłam w sobie również pewną niecierpliwość. Często mam tendencję do załatwiania wszystkiego tak szybko, jak to możliwe, aby móc przejść do kolejnych zadań. Zrozumiałam, że postępując w ten sposób, nie ufałam w pełni, że wszystko potoczy się tak, jak powinno. Zamiast tego często próbowałam kontrolować bieg wydarzeń zgodnie z własnymi wyobrażeniami. Powinnam zaufać naturalnemu biegowi rzeczy (wuwei) i wierzyć, że wszystko ułoży się we właściwym czasie.
Drodzy współpraktykujący, w tej końcowej chwili rektyfikacji Fa wspólnie pilnie róbmy postępy, rozpoznawajmy i korygujmy nasze niedociągnięcia oraz powróćmy do domu wraz z Mistrzem.
Dziękuję pełnemu Życzliwości Mistrzowi za Jego niezmierzoną łaskę. Dziękuję również współpraktykującym, którzy towarzyszyli mi na tej drodze kultywacji.
(Artykuł wybrany do publikacji podczas Konferencji Wymiany Doświadczeń w Kultywacji Fa 2026 w niemieckojęzycznej części Szwajcarii)
Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 9 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
