(Minghui.org) Miałem silnie naukowy sposób myślenia. Kiedy dawno temu zacząłem praktykować Falun Dafa, wierzyłem co prawda w istnienie boskich istot, takich jak Buddowie, ale wydawały mi się one odległą rzeczywistością. Nawet po tym, jak podczas mojej kultywacji byłem świadkiem wielu cudów, istnienie wyższych istot nadal nie wydawało mi się realne.

Dzisiaj, gdy spoglądam wstecz na moją drogę kultywacji w obliczu nieustannych prześladowań, ponosząc jednocześnie wielką odpowiedzialność za pomaganie Mistrzowi w naprawie Fa, zdaję sobie sprawę, że przebyłem długą drogę na tej ścieżce ku boskości.

Zapamiętywanie Fa pomogło mi dostrzec moje przywiązania

Ludzie żyją dla reputacji, własnych interesów i emocji. Jeśli nie potrafią się od nich uwolnić, nie mogą przekroczyć progu od ludzkiego do boskiego. W porównaniu z moimi współpraktykującymi, którzy są prości i czyści, stanęłam przed dodatkowym wyzwaniem – musiałem rozbić upartą skorupę utworzoną przez moje liczne ludzkie wyobrażenia, które mnie chroniły. Musiałem również ujawnić ukryte przywiązania, które trzymałem głęboko w sobie i których nie chciałem uznać.

Moja żona, również praktykująca Dafa, powiedziała mi kiedyś: „Czasami wydaje się, że kultywowanie przychodzi ci łatwo. Jesteś miły i uczciwy. Nie walczysz o własne interesy. Jesteś wyrozumiały i tolerancyjny, nie żywisz urazy wobec innych. Jednak w innych momentach kultywowanie wydaje się dla ciebie tak trudne. To tak, jakbyś otulił się grubą skorupą, szczelnie ukrywając wszystkie przywiązania, których nie jesteś świadomy lub których nie chcesz porzucić. Jeśli się z nimi nie zmierzysz, nikt nie będzie w stanie ci pomóc”. Jej spostrzeżenie było trafne. Jednak wtedy nie zgadzałem się z nią, ponieważ nie dostrzegałem tego. Dlatego jej próby pomocy za każdym razem kończyły się niepowodzeniem.

Przełom nastąpił, gdy zacząłem uczyć się na pamięć Zhuan Falun. Proces zapamiętywania Fa był procesem solidnej kultywacji samego siebie. Na początku napotykałem wiele przeszkód. Gdy tylko brałem książkę do ręki, ogarniała mnie senność lub zamęt w głowie. Nie mogłem się skupić, a mój umysł zalewały najróżniejsze ludzkie myśli, sprawiające, że chciałem to zrobić lub zająć się tamtym. Po prostu nie mogłem usiedzieć w miejscu. Jednak gdy tylko odkładałem książkę, wszystko wracało do normy i nie czułem już niepokoju.

Na szczęście dobrze rozumiałem zasady Fa i wiedziałem, że była to demoniczna ingerencja, która pojawia się, gdy ktoś podąża prawą ścieżką kultywacji. Odrzuciłem i wyeliminowałem tę ingerencję oraz wytrwale kontynuowałem zapamiętywanie Fa. Kiedy zbyt trudno było mi wyciszyć umysł, robiłem sobie przerwę i wysyłałem prawe myśli, po czym wracałem do nauki. Pierwsze zapamiętanie Zhuan Falun zajęło mi dwa lata. Potem moje tempo wzrosło i udało mi się zapamiętać całą książkę w ciągu roku.

W trakcie zapamiętywania Fa mój stan kultywacji zaczął się poprawiać, co stało się szczególnie widoczne po tym, jak skończyłem zapamiętywać książkę po raz drugi. Uparte przekonania i przywiązania, twarde jak granit, zaczęły się rozluźniać. Wcześniej sama myśl o porzuceniu tych przywiązań sprawiała mi ogromny ból, jakbym miał umrzeć, gdybym to zrobił. Nie śmiałem nawet o tym myśleć, nie mówiąc już o pozbyciu się ich. Teraz jednak było inaczej i nie wydawało mi się to już wielką sprawą. Przynajmniej byłem w stanie je dostrzec. Warstwa ochronna, którą zbudowałem, zaczęła pękać.

Pozbywanie się przywiązań do reputacji i własnych interesów

W miarę jak rozwijałem się poprzez zapamiętywanie Fa, udało mi się wyrwać z pułapki niekończącej się pogoni za reputacją, własnym interesem i emocjami. Mogłem nabrać dystansu do swojej sytuacji i obserwować, jak działają reputacja, własny interes i emocje z perspektywy osoby postronnej. Zobaczyłem je takimi, jakimi naprawdę są, i zrozumiałem, dlaczego ludzie tak bardzo się w nie wikłają i nie są w stanie się od nich uwolnić.

Porozmawiajmy najpierw o reputacji. Z perspektywy zwykłego człowieka reputacja to sposób, w jaki ktoś jest oceniany i postrzegany przez innych. Czujesz się szczęśliwy, gdy inni mają o tobie wysokie mniemanie, a nieszczęśliwy, gdy cię nie lubią. Jest to zasadniczo wyraz emocji. Z perspektywy kultywacji jest to substancja powstająca z emocji. Kiedy jesteś szczęśliwy, czujesz fizyczny komfort i umysłowy spokój – to przyjemne uczucie. Jest to jednak przywiązanie, a to nie jest coś dobrego. Kiedy jesteś nieszczęśliwy, ta substancja sprawia, że czujesz smutek i przygnębienie, co w istocie jest procesem eliminowania karmy. To jest coś dobrego. To tylko uczucie. Nawet osoby niepraktykujące mówią: „Nie daj się ponieść radości z powodu zewnętrznych zysków, ani nie smuć się z powodu osobistych strat”. Tym bardziej więc my, praktykujący Dafa w okresie naprawy Fa, nie powinniśmy dać się tym rzeczom wpłynąć. Spoczywa na nas wielka misja pomagania Mistrzowi w naprawie Fa i ratowaniu czujących istot. Mamy tak wiele do zrobienia. Nie możemy sobie pozwolić na roztrząsanie takich uczuć.

Porozmawiajmy o własnym interesie. Przywiązanie do własnego interesu odzwierciedla sposób, w jaki reagujemy na straty i zyski. Wśród zwykłych ludzi wyrabiamy sobie nawyk dążenia do własnego interesu i osobistych korzyści. Kiedy początkujący praktykujący, mający stosunkowo płytkie zrozumienie zasad Fa, ponosi stratę, może pomyśleć, że pomaga mu to w gromadzeniu cnoty. Później jednak zdałem sobie sprawę, że takie myślenie jest również egocentryczne. Kiedy człowiek traci korzyści materialne, w zamian zyskuje cnotę – jest to naturalny proces podlegający prawom wszechświata. Jeśli jednak praktykujący czerpie pocieszenie z faktu, że po poniesieniu straty zyskuje cnotę, to samo w sobie jest to nadal przywiązanie do własnego interesu.

Mistrz powiedział:

„Wiem wszystko o cierpieniu moich uczniów. Prawda jest taka, że cenię was bardziej niż wy cenicie siebie!”. (Wyeliminujcie swoje ostatnie przywiązanie(a), Istota Dalszych Postępów II)

Czytając ten fragment i odczuwając ogromne współczucie Mistrza, jeszcze silniej odczuwam głębokie poczucie odpowiedzialności. Ponieważ Mistrz jest tutaj, aby naprawić Fa, praktykujący Dafa nie istnieją dla samych siebie, lecz dla potrzeb naprawy Fa. Skoro tak jest, do czego miałbym się przywiązywać, jeśli chodzi o sławę i bogactwo? Moje bogactwo pochodzi z mojej cnoty i jest zasobem Dafa. Ponieważ kultywuję się wśród zwykłych ludzi, muszę dostosowywać się do nich w miarę możliwości i prowadzić normalny tryb życia. Zarządzam swoim czasem i żyję w granicach rozsądku, a resztę poświęcam na potwierdzanie Fa i ratowanie czujących istot. W pewnym sensie jesteśmy jedynie zarządcami naszego bogactwa. O tym, jaką część naszej cnoty należy przeznaczyć na przemianę gong, a jaką na wymianę bogactwa, decyduje Mistrz. Musimy jedynie kultywować nasze serca, utrzymywać prawe myśli, zachowywać równowagę we wszystkich aspektach życia i starać się nie popadać w skrajności.

Porzucenie przywiązania do emocji

Porozmawiajmy teraz o emocjach. W procesie rezygnacji z reputacji i własnych interesów musimy również uwolnić się od emocji. W porównaniu z reputacją i własnymi interesami emocje są trudniejsze do porzucenia. Kiedyś uważałem się za osobę pozbawioną emocji, jednak gdy w procesie kultywacji doszedłem do punktu, w którym musiałem uwolnić się od emocji, aby osiągnąć prawdziwy postęp, okazało się to dla mnie niezwykle trudne.

Weźmy na przykład moją miłość do żony. Moja żona jest współpraktykującą i razem przeszliśmy tak wiele w ciągu ostatnich 30 lat. Pojechaliśmy do Pekinu i razem składaliśmy petycję do rządu centralnego na placu Tiananmen. Razem stawialiśmy opór prześladowaniom i pomagaliśmy Mistrzowi w naprawianiu Fa. Każdego dnia razem wykonujemy te trzy rzeczy. Na tej drodze kultywacji znosiliśmy trudy i pokonywaliśmy liczne przeszkody oraz próby. To, co nas łączy, to już nie tylko miłość między mężczyzną a kobietą, ale głębokie wzajemne uznanie i podziw. Pomagaliśmy sobie nawzajem w dobrych i złych chwilach oraz przeszliśmy przez próby związane z życiem i śmiercią na naszej ścieżce kultywacji.

To, co sprawiało, że było to jeszcze trudniejsze, to fakt, że nie uważałem, by w tych uczuciach i mojej miłości do żony było coś złego. Nie sądziłem, że muszę się tego pozbyć. Jednak Mistrz układa nasze ścieżki kultywacji w określonej kolejności, a kiedy nadejdzie czas, by pozbyć się tego przywiązania, od razu znajdzie to odzwierciedlenie w moim stanie kultywacji.

Nagle zaczęliśmy się z żoną nie dogadywać. Mieliśmy różne opinie na różne tematy, co prowadziło do nieporozumień, a nawet kłótni. Na szczęście, dzięki zapamiętywaniu Fa i pracy nad sobą, szybko to zrozumiałem i zacząłem patrzeć do wewnątrz, by zbadać siebie, zamiast zawsze obwiniać ją. Odkryłem podstawową przyczynę, dla której kłóciłem się z żoną. Było to spowodowane tym, że moje poczucie własnej tożsamości było atakowane lub podważane, co z kolei powodowało, że żywiłem do niej urazę. To naprawdę mnie zaskoczyło – zawsze myślałem, że moja miłość do żony jest solidna i niezniszczalna. Nie miałem pojęcia, że była ona warunkowa – a warunkiem tym było bezpieczeństwo mojego poczucia „ja”. W chwili, gdy „ja” czuło się zagrożone, „niezłomna miłość” przeradzała się w wrogość. Jednak w obliczu zewnętrznego zagrożenia „ja” przełknęło swoją dumę i tworzyło wspólny front z żoną, by stawić czoła temu zagrożeniu. To pokazało mi, jak kruche i zawodne są emocje.

Zdałem sobie również sprawę, że moja prawdziwa natura i prawdziwe „ja” były stłumione i zablokowane przez fałszywe ja – zewnętrzną powłokę utworzoną przez wszelkiego rodzaju ludzkie wyobrażenia, różne emocje i przywiązania do ludzkich pragnień. Fałszywe ja, złożone z ludzkich wyobrażeń, dążyło do reputacji, własnych interesów i emocji, podczas gdy moja prawdziwa natura i prawdziwe „ja” pozostawały pogrzebane.

Jeśli osoba praktykująca nie potrafi odnaleźć swojego prawdziwego ja, to jej tak zwana praktyka, zdominowana przez fałszywe ja, nie jest prawdziwą praktyką, a jedynie mechanicznym wykonywaniem czynności. Celem prawdziwej praktyki jest wyeliminowanie fałszywego ja i powrót do swojego prawdziwego, pierwotnego ja. Jak fałszywe ja zareaguje na próbę wyeliminowania? Będzie próbowało cię oszukać i sprawić, że będziesz kręcić się w kółko, nie robiąc żadnych rzeczywistych postępów. Chociaż wydaje ci się, że wykonujesz te trzy rzeczy i jesteś sumienny, wciąż dążysz do sławy, własnych korzyści i emocji. Jeśli nie zdołasz uwolnić się od tych przywiązań i wznieść się ponad nie, nie będziesz w stanie uzyskać ich jasnego zrozumienia. Jak mówi przysłowie: „Nie można dostrzec prawdziwego oblicza Góry Lu, ponieważ własne ja znajduje się głęboko w tej górze”.

Przez lata byłem zajęty wykonywaniem trzech rzeczy, o które prosi Mistrz, ale nie udało mi się prawdziwie kultywować swojego serca. Nie potrafiłem przebić się przez zewnętrzną powłokę fałszywego ja. Tym razem to właśnie dzięki zapamiętywaniu Fa i wprowadzaniu go w życie rozbiłem tę zewnętrzną powłokę i zasadniczo wzmocniłem swoje prawe myśli, swoją prawdziwą naturę i swoje prawdziwe ja. W ten sposób udało mi się wznieść ponad emocje i dostrzec je takimi, jakimi naprawdę są.

Wcześniej nie rozumiałem, jak emocje mogą zostać zastąpione współczuciem, ale teraz to rozumiem. W miarę jak emocje są stopniowo eliminowane poprzez kultywację, fałszywa jaźń, składająca się z różnych ludzkich wyobrażeń, ulega osłabieniu, a moja prawdziwa jaźń staje się silniejsza i utożsamia się z Fa. W ten sposób z serca naturalnie wypływa bezinteresowna i większa dobroć. Czyż nie jest to współczucie? Czy kultywowanie nie jest procesem powrotu do swojego pierwotnego, prawdziwego ja? Czy nie jest to droga kultywowania siebie od poziomu ludzkiego do boskiego?

Wcześniej nie wiedziałem, jak pozbyć się pragnień i przywiązania do dążenia do czegoś. Nie wiedziałem, jak wznieść się ponad egoizm i osiągnąć stan bezinteresowności. Kultywowanie z celem osiągnięcia bezinteresowności miało na celu osiągnięcie doskonałości, co dla mnie nadal było egoistycznym dążeniem. Teraz rozumiem, że nigdy nie wykorzenię egoizmu, jeśli będę zdominowany przez fałszywe ja, ponieważ ono samo w sobie jest egoistyczne. Dopiero gdy przełamię silny uścisk fałszywego ja i pozwolę mojemu prawdziwemu ja przejąć kontrolę, z głębi mojego serca może wyłonić się prawdziwe współczucie. Dopiero wtedy będę mógł dostrzec niezwykły i cudowny stan bezinteresowności.

Dopiero gdy to zrozumiałem, naprawdę uświadomiłem sobie, jak realna i namacalna jest kultywacja.

Zastąpienie ludzkich wyobrażeń boskim sposobem myślenia

Kultywacja jest czymś rzeczywistym i prostym; nie jest to tylko teoria, lecz prawdziwie przeżywana podróż solidnej kultywacji. Zdolność do wzniesienia się ponad emocje, dostrzeżenia ich prawdziwego charakteru oraz zrozumienia, jak działają w oparciu o Fa, była rzeczywiście odzwierciedleniem mojej sfery oraz mojej zdolności do fundamentalnego porzucenia przywiązań do reputacji, własnego interesu i emocji. Jednak różne przekonania i przywiązania związane z reputacją, własnym interesem i emocjami są substancjami materialnymi, które naprawdę istnieją. Ukształtowały się one z biegiem czasu w życiu wśród zwykłych ludzi i wiążą się z nimi przyczyny historyczne. Jak można by je tak łatwo usunąć? Można je wyeliminować jedynie poprzez prawdziwe próby.

Proces eliminowania karmy i usuwania przywiązań wymaga znoszenia trudów i bólu. Ludzie nie lubią bólu i cierpienia, wolą wygodę i przyjemności. Bardzo trudno jest zmienić ten sposób myślenia, stawić czoła trudnościom ze spokojnym sercem i dobrowolnie znosić cierpienie. Kiedy ktoś cierpi, jego serce jest ciężkie i pełne urazy – nie jest to przyjemne uczucie. Wcześniej nie potrafiłem pojąć, jak to jest „znajdować radość w trudnościach” i nie rozumiałem, jaki to byłby stan umysłu.

Okazało się, że tak naprawdę nie uważałem się za praktykującego. W obliczu trudności patrzyłem na sytuację przez pryzmat ludzkich wyobrażeń nabytych wśród zwykłych ludzi i instynktownie opierałem się bólowi. Gdybym spojrzał na to jak prawdziwy praktykujący, wszystko potoczyłoby się zupełnie inaczej, ponieważ zasady przewodnie są zupełnie odwrotne. Gdy tylko zmieniłem sposób myślenia na typowy dla praktykującego, natychmiast zmieniło się moje nastawienie: „Ta próba ma na celu wyeliminowanie mojego przywiązania do własnego interesu. Powinienem się od niej uwolnić – to dobra rzecz”; albo: „To próbuje pomóc mi pozbyć się strachu; muszę stawić mu czoła – to dobra rzecz”; albo: „To próbuje poszerzyć moje możliwości i tolerancję. Muszę to znosić – to dobra rzecz”.

Gdy nadal myślałem i działałem w ten sposób, moja chęć opierania się trudnościom i bólowi stopniowo zanikała i została zastąpiona prawym nastawieniem prawdziwego kultywującego. Chętnie i z optymizmem przyjmowałem wyzwania i znosiłem cierpienie. Podczas tego procesu naprawdę czułem, jak poprawia się mój charakter, i doświadczałem radości oraz cudowności kultywacji. Dzięki nowo odnalezionemu spokojowi i pewności siebie czułem, że mogę przetrwać wszystko. Doświadczyłem głębokiego poczucia radości płynącej z prawdziwego doskonalenia się – czyż nie jest to właśnie „odnajdywanie radości w trudnościach”?

Trudności przejawiają się nie tylko w wydarzeniach z życia codziennego, ale także w naszych relacjach międzyludzkich. Kiedyś czułem rozczarowanie, że współcześni ludzie mają niskie standardy moralne i wydawało mi się, że tak trudno jest sobie z nimi radzić. Jeszcze trudniej było być wśród nich dobrym człowiekiem. Jednak z perspektywy prawdziwego kultywującego ci ludzie są tu z jakiegoś powodu i pomagają mi się doskonalić. Aby pomóc nam w kultywacji, są gotowi odgrywać rolę „złych ludzi”, choć w rzeczywistości może to nie być kwestia ich wad, a raczej odzwierciedlenie moich własnych przywiązań. Są tu, by mi pomóc, więc jak mogę ich winić?

Teraz rozumiem, co Mistrz powiedział w Zhuan Falun,

„Zatem nie możesz zachowywać się tak jak inni. Naprawdę nie możesz się na nich złościć. Nawet w przypadku, gdy ktoś cię tak bardzo oczernił, że nawet nie możesz spojrzeć ludziom w twarz. Nie tylko nie powinieneś się na niego złościć, ale wręcz powinieneś mu z głębi serca podziękować. Powinieneś mu szczerze podziękować”. (Wykład czwarty, Zhuan Falun)

Jeśli osoba praktykująca osiągnęła ten stan umysłu i przyswoiła sobie zasady obowiązujące na tym poziomie, jaką urazę mogłaby żywić wobec innych? Czułaby, że wszyscy są dobrzy i pomagają jej się doskonalić. Traktowałaby wszystkich życzliwie z głębi serca. Czyż jej współczucie nie ujawniłoby się w naturalny sposób?

Czerpanie radości z przechodzenia przez trudności i okazywanie życzliwości wobec kogoś wrogiego – to zmiana sposobu myślenia, która ujawnia się w obliczu przeciwności losu. Odzwierciedla to zmianę naszego punktu widzenia. Tak samo jest w przypadku konkretnej sytuacji – konieczne jest zmiana naszego podejścia. Kiedy napotykam trudną sytuację, zamiast szukać rozwiązania problemu, najpierw analizuję siebie, aby dostrzec, jakie przywiązanie się ujawniło. Następnie skupiam się na tych przywiązaniach, aby udoskonalić swoje serce, ponieważ problem został zaaranżowany właśnie w tym celu.

Ludzkie myślenie polega na rozwiązywaniu problemów za pomocą ludzkich środków w celu zaspokojenia ludzkich przywiązań. Kultywowanie polega jednak na identyfikowaniu i eliminowaniu przywiązań. Kiedy się poprawimy, problem nie będzie miał już powodu, by istnieć, więc rozwiąże się naturalnie.

Ciągłe podnoszenie poprzeczki w kultywowaniu

Kiedy ludzie napotykają konflikty, zawsze skupiają się na tym, że to wina drugiej osoby, i obwiniają ją. Jako kultywujący musimy spojrzeć do wewnątrz, aby zbadać samych siebie.

Mistrz powiedział:

„Dla kultywującego patrzenie w siebie jest magicznym narzędziem”. (Nauczanie Fa na Międzynarodowej Konferencji Fa w Waszyngtonie 2009, Nauczanie Fa na konferencjach IX)

Nie wiedziałem, jak korzystać z tego magicznego narzędzia, zwłaszcza na początku mojej praktyki Falun Dafa. Zawsze skupiałem się na tym, co jest dobre, a co złe, i im dłużej się nad tym zastanawiałem, tym bardziej czułem, że to ja mam rację. Później zdałem sobie sprawę, że powinienem zbadać, które z moich przekonań i przywiązań ujawniła ta sytuacja. Dopiero wtedy nauczyłem się patrzeć do wewnątrz i jak się kultywować.

Teraz rozumiem, że to, czy ktoś potrafi spojrzeć do wewnątrz i znaleźć te problemy, zależy zasadniczo od tego, jak wysoko stawia sobie poprzeczkę w kultywacji i na jak wysokim poziomie naprawdę się kultywuje.

Lokalny praktykujący, którego znam od lat, głęboko wierzy w Fa. Często mówi takie rzeczy jak: „Popełniłem błąd, zajmując się tą sprawą. Zawiodłem Mistrza”; albo: „Jak mogłem w ogóle mieć tak błędną myśl? To zbrodnia przeciwko Dafa”; albo: „To moja wina. Moje serce nie osiągnęło standardu Fa”. Dla nas jest oczywiste, że ten praktykujący ma mnóstwo prawych myśli i sumiennie wykonuje te trzy rzeczy. Chociaż jest w podeszłym wieku, ma ograniczone wykształcenie, a jego zrozumienie zasad Fa może nie być tak systematyczne jak nasze, jego serce jest czyste, a wiara w Mistrza i Fa – niezachwiana. Stawia sobie dość wysokie wymagania. Jeśli zda sobie sprawę, że jakaś myśl nie jest zgodna z Fa, natychmiast ją odrzuca i koryguje swoje postępowanie.

Niektóre z myśli, które uważał za „nieprawidłowe”, wydawały mi się czymś normalnym w procesie kultywacji. Jednak dla niego były one nie do zniesienia, ponieważ wszystko, co nie jest zgodne z Fa, nie powinno istnieć i jest czymś, czego kultywujący powinien się wstydzić. Gdyby wszyscy kultywujący zaglądali do swojego wnętrza, stosując tak wysokie standardy, jak moglibyśmy nie dostrzec swoich niedoskonałości? Być może właśnie taki poziom staranności powinien charakteryzować prawdziwego kultywującego.

Razem z żoną spotkaliśmy się kiedyś z praktykującym, którego poszukiwały lokalne władze. Praktykujący ten wierzył, że sumiennie wykonywał te trzy rzeczy i nie rozumiał, dlaczego spotkała go tak wielka próba. Kiedy spojrzał do wewnątrz, znalazł tylko bardzo ogólne kwestie, takie jak przywiązanie do wykonywania zadań i rywalizacja. Moja żona zachęcała go, by sięgnął głębiej i sprawdził, czy za jego działaniami nie kryją się jakieś ukryte przywiązania oraz jaka była jego motywacja. Był zagubiony. Powiedział nam, że nie miał żadnych innych motywów poza tym, by dobrze wykonywać te trzy rzeczy i ratować więcej ludzi.

Zapytałem go: „Przyjechaliśmy, żeby się z tobą spotkać i podzielić doświadczeniami, mając nadzieję, że pomożemy sobie nawzajem w doskonaleniu się. Czy uważasz, że nie kierują nami właściwe motywy?”. Bez wahania odpowiedział: „Jak moglibyście nie kierować się właściwymi motywami? Próbujecie mi pomóc. Już samo przyjechanie tutaj było dla was dużym ryzykiem”. Moja żona wyjaśniła: „Prawdę mówiąc, nasze serca nie spełniają standardów Fa. Nie jesteśmy jeszcze na takim poziomie, by móc w pełni spojrzeć na sprawy z twojej perspektywy, będąc całkowicie bezinteresowni i wyrozumiali. Zanim tu przyjechaliśmy, rozważyliśmy wszystkie za i przeciw, aby ustalić, czy warto to zrobić, i upewniliśmy się, że oceniliśmy poziom ryzyka. Nadal jesteśmy daleko od stanu bezinteresowności wymaganego przez Dafa. Chociaż nie możemy od razu osiągnąć tak wysokiego poziomu, nie możemy zapominać o standardach Fa ani tracić z oczu luki, którą musimy wypełnić, aby tam dotrzeć”.

Słysząc to, praktykujący doznał olśnienia – im wyższe standardy wyznaczamy sobie w kultywacji, tym więcej niedociągnięć możemy zidentyfikować i poprawić, a także tym wyższy standard możemy dążyć do osiągnięcia w kultywacji.

Bezwarunkowe spojrzenie do wewnątrz

Prawdziwa introspekcja ma miejsce tylko wtedy, gdy osoba praktykująca bezwarunkowo kieruje wzrok do wewnątrz w każdej chwili. Kiedy pokłóciłem się z żoną, a ona powiedziała mi, żebym spojrzał do wewnątrz, natychmiast poczułem urazę i uznałem to za niesprawiedliwe: „Oboje jesteśmy praktykującymi. Dlaczego to ja mam patrzeć do wewnątrz?”. Czasami pojawiały się nawet w mojej głowie tak absurdalne myśli jak: „Zawsze mi mówisz, żebym patrzył do wewnątrz. Co się stanie, jeśli ja będę dobrze praktykował, a ty zostaniesz w tyle? Co wtedy zrobisz?”. Później, gdy moje serce się uspokoiło, zdałem sobie sprawę, że moje rozumienie spojrzenia do wewnątrz było wciąż niewystarczające.

Przede wszystkim odczuwałem wewnętrzny opór przed spojrzeniem do wewnątrz siebie, zwłaszcza w ferworze konfliktu. Spojrzenie do wewnątrz siebie automatycznie oznaczało, że to moja wina; jeśli najpierw spojrzałem do wewnątrz siebie, to znaczyło, że to ja byłem w błędzie. Wynikało to właśnie z tego, że nie zmieniłem swojego podejścia do spojrzenia do wewnątrz siebie. Z punktu widzenia kultywacji dobrowolne spojrzenie do wewnątrz siebie w obliczu konfliktów świadczy o tym, że kultywujący postępuje zgodnie z prośbą Mistrza i posiada dobre wrodzone cechy. Co więcej, nasze ścieżki kultywacji zostały zaplanowane przez Mistrza, więc każde wydarzenie, z którym się spotykamy, jest skierowane do naszych własnych serc – ma nam pomóc w odnalezieniu naszych przywiązań. Powinniśmy cenić sobie takie cenne okazje do spojrzenia do wewnątrz siebie. Kultywacja zawsze będzie polegała na kultywowaniu siebie, a nie innych; ścieżki kultywacji innych osób również są ustalane przez Mistrza. Proszenie innych, by spojrzeli do wewnątrz siebie w trakcie konfliktu, pod pretekstem pomocy, pokazuje, że sam nie spojrzałem bezwarunkowo do wewnątrz siebie, by zbadać własne postępowanie.

Czasami moja żona zachowywała się wobec mnie niegrzecznie bez żadnego widocznego powodu. Zajrzałem do swojego wnętrza, ale nie wiedziałem, czego szukać. W końcu odkryłem pewien wzorzec – ilekroć mój umysł nie był prawe, żywiłem niewłaściwe lub złe myśli, dawałem się wciągnąć w przyziemne sprawy i zaniedbywałem praktykowanie, albo ilekroć bez świadomości tego, że się na czymś skupiam, moja żona traktowała mnie źle. Kiedy miałem silne prawe myśli i robiłem duże postępy w kultywacji, moja żona była miła jak zwykle.

To samo działo się z innymi osobami w moim otoczeniu. Zdałem sobie sprawę, że Mistrz wykorzystywał ludzi wokół mnie, by mnie oświecić i zachęcić, gdy moje wyobrażenia i przywiązania przeważały nad moimi prawymi myślami. Dlatego bez względu na to, z czym się spotkam, muszę bezwarunkowo spojrzeć do wewnątrz. Dopóki wykorzystuję to do kultywowania swojego serca, zawsze przekształci się to w okazję do kultywacji i doskonalenia się.

Aby naprawdę spojrzeć do wewnątrz siebie, musimy również właściwie zrozumieć związek między spojrzeniem do wewnątrz siebie a uznaniem intryg starych sił. Podobnie jak wielu praktykujących w moim otoczeniu, miałem kiedyś błędne przekonanie, że jeśli spojrzę w głąb siebie w obliczu próby, to będzie to oznaczało uznanie prześladowań ze strony starych sił. W rzeczywistości jest zupełnie odwrotnie – tylko wtedy, gdy naprawdę spojrzymy do wewnątrz i odnajdziemy pierwotną przyczynę problemu, możemy zasadniczo zniweczyć działanie starych sił, ponieważ pretekstem starych sił do prześladowania nas jest to, że w naszej kultywacji istnieją luki. Kluczowe znaczenie ma właściwe zrozumienie – zaglądamy do wnętrza, aby kultywować się i doskonalić, zgodnie z prośbą Mistrza, a nie dlatego, że boimy się prześladowań ze strony starych sił. Nie może to być tylko puste słowo; wymaga to prawdziwego i krystalicznie jasnego zrozumienia oraz stanowczego zaangażowania w naszą kultywację, aby konsekwentnie spełniać wytyczne.

Wyeliminuj ludzkie pojęcia, kultywuj boskie myśli i dostosuj się do Fa

Mistrz wytyczył dla każdego z nas wyjątkową ścieżkę kultywacji i obdarzył nas mocami odpowiednimi do naszego poziomu, jednak nasze wyobrażenia powstrzymują nas przed prawdziwym wchłonięciem Fa, posuwaniem się naprzód i osiąganiem więcej. Za każdym razem, gdy doskonalimy się, dokonujemy przełomu i robimy krok naprzód dzięki boskiemu myśleniu, natychmiast zaczynamy działać na zupełnie nowym poziomie i w zupełnie nowej sferze.

Weźmy na przykład karmę choroby. Zanim poznałem Fa, byłem całkiem zdrowy i nie cierpiałem na żadną chorobę. Odkąd praktykuję Dafa, nie doświadczyłem żadnej poważnej próby w postaci karmy choroby. Tylko podczas zmiany pór roku, a zwłaszcza zimą, zdarzało mi się od czasu do czasu odczuwać objawy grypy lub przeziębienia. Opierając się na zasadach Fa, wiedziałem, że nie jestem chory, lecz eliminuję karmę. Nie przeszkadzało mi to w wykonywaniu trzech rzeczy, więc nie traktowałem tego poważnie ani nie brałem żadnych leków. Objawy zwykle ustępowały w ciągu tygodnia, choć kaszel czasami utrzymywał się nieco dłużej.

Pewnej zimy kaszel trwał u mnie ponad miesiąc i nie było żadnych oznak, że ma się skończyć. Moja żona powiedziała do mnie: „To nie wygląda dobrze. Jak to może być właściwy stan dla kultywującego? Musisz poszukać źródła problemu. Samo nieprzyjmowanie leków nie oznacza, że spełniłeś standard Fa”. Jej słowa przypomniały mi: „To prawda. Nawet jeśli nie uważałem tego kaszlu za problem zdrowotny, to nadal nie jest to właściwy stan. Gdzie leży problem?”.

Z punktu widzenia kultywacji, gdy odczuwamy objawy choroby, może to oznaczać jedną z dwóch rzeczy – albo eliminujemy karmę, albo jesteśmy prześladowani przez stare siły. Niezależnie od tego, która z tych opcji ma miejsce, wskazuje to, że nie spełniłem standardu Fa, aby przezwyciężyć tę trudność, i mam pewien brak, który uniemożliwia mi spełnienie tego standardu. Analizując swoje myśli w tej sytuacji, zauważyłem, że patrzyłem na to z perspektywy kultywacji i wierzyłem, że mój kaszel był spowodowany karmą.

Zauważyłem jednak również, że wciąż mam głęboko zakorzenione w sobie oparte na nauce wyobrażenia dotyczące „choroby”, które ukształtowałem wśród zwykłych ludzi, takie jak przekonanie o „przeziębieniu” w okresie zmiany pór roku. Być może właśnie dlatego stare siły ingerowały w tę formę karmy związanej z chorobą. Te same objawy postrzegane przez pryzmat ludzkich wyobrażeń są traktowane jako choroba; z perspektywy osobistej kultywacji są postrzegane jako eliminacja karmy; z perspektywy rektyfikacji Fa są postrzegane jako ingerencja i prześladowanie. Może się wydawać, że są to po prostu różne punkty widzenia; jednak odzwierciedlają one sferę myślenia danej osoby – jej sferę duchową. Jest to różnica między boskim sposobem myślenia a ludzkim sposobem myślenia. Muszę dostosować się do tego wyższego poziomu Fa w mojej rzeczywistej kultywacji.

Wzmacnianie prawych myśli zaczyna się od korygowania własnego sposobu myślenia. Dlatego kiedy kaszlę, przypominam sobie, że jest to spowodowane karmą i nie ma nic wspólnego z czynnikami zewnętrznymi, takimi jak pogoda. Co więcej, podczas korygowania Fa Mistrz zadbał o to, byśmy eliminowali karmę podczas wykonywania trzech zadań, co nie przypomina eliminowania karmy w ramach osobistej kultywacji. Nie powinienem więc biernie tego znosić, niezależnie od pogody. Moje działania również muszą być prawe. Zacząłem świadomie powstrzymywać kaszel i nie pozwalałem sobie już na niekontrolowane kaszlenie. Na początku było to trudne – udawało mi się powstrzymać kaszel tylko przez krótką chwilę, a potem kaszlałem jeszcze mocniej. Nie poddałem się jednak. Umocniłem przekonanie, że nie ma to nic wspólnego z pogodą i nadal powstrzymywałem kaszel. Stopniowo kaszel stał się mniej intensywny, a jego częstotliwość zmniejszyła się, aż w końcu całkowicie zniknął.

Dzięki temu doświadczeniu nabrałem większej pewności co do przezwyciężania karmy chorobowej, a moje prawe myśli stały się silniejsze. Uwierzyłam, że dopóki będę prawidłowo podążać swoją ścieżką kultywacji, szybko wykrywać i korygować wszelkie niedociągnięcia w moim xinxing, nie powinnam doświadczać tych nieprawidłowych stanów. Wtedy naprawdę zaprzeczałbym starym siłom i podążałbym ścieżką wytyczoną przez Mistrza.

Mój syn przyjechał z rodziną z wizytą i zaprosił nas oraz rodzinę swojej żony na krótkie wakacje. W noc przed zakończeniem wyjazdu, kiedy po kolacji wróciliśmy do hotelu, nagle ogarnęły mnie dreszcze, ból głowy i ból gardła. Wiedziałem, że coś jest nie tak, i zacząłem zaglądać do wewnątrz siebie. Zdałem sobie sprawę, że przez ostatnie kilka dni zaniedbywałem praktykowanie, pozwalając, by nasiliły się moje ludzkie przekonania i przywiązania. Natychmiast skorygowałem swoje myślenie i skupiłem się na jednej myśli: „Nie mogę pozwolić, by karma chorobowa przeszkodziła mi i wywarła negatywne wrażenie na członkach rodziny, którzy nie kultywują Falun Dafa”.

Przed pójściem spać wysłałem prawe myśli i przespałem całą noc. Następnego ranka większość objawów zniknęła, choć czułem się nieco zmęczony. Tego popołudnia, w drodze powrotnej do domu, moja żona przez chwilę prowadziła samochód, abym mógł się zdrzemnąć. Obudziłem się pełen energii i całkowicie wyleczony. Resztę drogi do domu przejechałem ja.

Od tamtej pory, gdy tylko zauważam pojawiający się objaw choroby, natychmiast go odrzucam i skupiam się na jednej myśli: „To musi się teraz skończyć. Żadne przeszkody karmiczne nie mogą mi przeszkadzać”. To natychmiast powstrzymuje objawy i nie doświadczyłem już żadnej karmy choroby. Dbam również o to, by szukać w sobie wszelkich niedociągnięć w mojej kultywacji i szybko je korygować.

Stało się jasne, że boskie myślenie to nie tylko słowa czy powierzchowne działania, ale stan istnienia, który można osiągnąć jedynie poprzez solidną kultywację. Im pilniej się kultywujemy, tym bardziej się doskonalimy, tym wyższe są nasze sfery, tym potężniejsze stają się nasze zdolności i tym skuteczniej możemy pomagać Mistrzowi. Dlatego musimy nieustannie podnosić poprzeczkę i wymagać od siebie coraz wyższych standardów.

Porzućcie ochronę siebie i zastąpcie ją ochroną Dafa

W procesie potwierdzania Fa i ratowania czujących istot w moim sercu tkwi węzeł, którego nie potrafiłem rozwiązać. Chodzi o to, jak uniknąć prześladowań.

Zagłębiając się w tę przywiązanie, odkryłem kilka problemów na różnych poziomach. Po pierwsze, odczuwam strach. Ten strach wynikał z niemożności całkowitego porzucenia troski o reputację, własnych interesów czy emocji. Nie chcę też znosić trudności. Te przywiązania zostały omówione wcześniej i dotyczą mojej osobistej kultywacji.

Po drugie, nie zaufałem w pełni Mistrzowi i Fa. Miałem wątpliwości co do tego, jak dobrze się kultywuję, oraz co do mojej zdolności do pokonania starych sił – nie jestem w pełni przekonany, że Dafa będzie w stanie chronić mnie na mojej ścieżce kultywacji, zarówno w przyszłości, jak i aż do samego końca. Choć może to brzmieć jak brak pewności co do mojej własnej kultywacji, w gruncie rzeczy wynika to z braku wiary w Fa. Moja wiara w Mistrza i Fa nie jest na takim poziomie, na jakim powinna być.

Po trzecie, punkt wyjścia jest błędny; to znaczy, moje nastawienie nie było właściwe. Jako uczeń Dafa w okresie rektyfikacji Fa, jeśli zawsze myślę o własnym bezpieczeństwie i o tym, jak Dafa może zagwarantować, że nie będę prześladowany – czy nie jest to myślenie na odwrót? Jako uczeń Dafa podążający ścieżką ku boskości, kiedy Dafa jest prześladowana, czy nie powinienem martwić się o to, jak chronić Dafa, bronić jej integralności oraz chronić wszechświat i istoty świadome? Jeśli ktoś naprawdę osiągnie ten stan istnienia, to kto mógłby go dotknąć?

Kultywacja Dafa bywa czasami bardzo trudna, ponieważ jej zasady są całkowicie sprzeczne z zasadami ludzkimi. Kiedy ktoś uparcie trzyma się zasad zwykłych ludzi i z przyzwyczajenia kieruje się ludzkim sposobem myślenia, nigdy nie będzie w stanie podążać ścieżką prowadzącą do boskości. Jednak dla tych, którzy naprawdę chcą się kultywować, kultywacja Dafa jest bardzo prosta, ponieważ Mistrz poniósł większość naszej karmy. O ile tylko zachowujemy prawe serce, dogłębnie studiujemy Fa, we wszystkim, co robimy, przestrzegamy standardów i wymagań Fa, a Mistrz czuwa nad nami, możemy podążać dalej tą ścieżką.

W zwykłym społeczeństwie byłem kiedyś osobą o silnych przekonaniach naukowych i własnych poglądach, a moja jakość oświecenia nie była zbyt dobra. Jednak w kultywacji jestem w stanie studiować Fa ze spokojnym i jasnym umysłem. Pięć razy nauczyłem się na pamięć i recytowałem Zhuan Falun, a wszystkie nowsze wykłady Fa Mistrza przestudiowałem systematycznie 20 razy. Wiem, czego oczekuje Mistrz, i mam dobre wyobrażenie o tym, jak kontynuować swoją ścieżkę kultywacji. Chociaż czasami nie jestem wystarczająco sumienny i robię powolne postępy, zasadniczo jestem w stanie podążać swoją ścieżką prawidłowo.

Podczas mojej praktyki nie dążyłem z ciekawości do uzyskania nadprzyrodzonych zdolności ani niczego cudownego. Nie myślałem też o pójściu na skróty, by osiągnąć wyższy poziom. Po prostu postępowałem zgodnie z wytycznymi Mistrza, idąc krok po kroku naprzód. Zrozumiałem Fa poprzez studiowanie i zapamiętywanie Fa, poprawiałem swój xinxing poprzez wytrwałą praktykę i zjednoczyłem się z Fa. Zachowywałem prawe myśli i prawe działania, ratując czujące istoty. Pokonałem frustracje, konflikty i próby. Każdy mój krok zmierzał ku celowi, jakim było porzucenie sposobu myślenia zwykłego człowieka i zastąpienie go boskim sposobem myślenia. Ta ścieżka kultywacji od człowieka do boskości nie polega na manifestowaniu wielu nadprzyrodzonych zdolności ani na byciu świadkiem wielu cudów, ale na osiąganiu solidnych postępów i prawdziwym podnoszeniu mojej sfery.

Im dalej podążam tą ścieżką od ludzkiego do boskiego, tym silniejsze stają się moje prawe myśli, a moja wiara w Dafa staje się twarda jak skała. Droga przed nami również staje się coraz bardziej jasna. Lepiej rozumiem to, co powiedział Mistrz:

„Droga do świętości już nie jest długa”. (Uczniowie Dafa, Hong Yin II)

Każda okazja do udziału w projektach Dafa oraz wszystko, co robimy w trakcie kultywacji w okresie naprawy Fa, to szanse dane nam przez Mistrza, byśmy mogli się doskonalić. Każdy krok, jaki podjąłem, by doskonalić się w kultywacji, był możliwy dzięki ogromnemu poświęceniu i cierpieniu Mistrza. Słowa nie są w stanie wyrazić mojej najgłębszej wdzięczności wobec Mistrza.

Mistrz dał mi tak wiele, a ja zyskałem wiele wglądów w procesie solidnej kultywacji. Piszę ten artykuł, aby podzielić się niektórymi z moich doświadczeń z innymi praktykującymi, mając nadzieję, że będziemy mogli wspólnie się doskonalić. Jeśli jest w nim coś, co nie jest zgodne z Fa, proszę o wskazanie tego.

(Wybrany tekst zgłoszony na Chińską Konferencję Fa 2026 na stronie Minghui.org)

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org dnia 9 listopada 2026 roku

Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kategoria: Dwudziesta trzecia Chińska Konferencja Fa na Minghui.org