(Minghui.org) Urodziłam się w 1950 roku w wiejskiej rodzinie, którą Komunistyczna Partia Chin (KPCh) określiła mianem „bogatych chłopów”. Przeżyliśmy każdą kampanię polityczną, którą KPCh rozpoczęła po przejęciu władzy w 1949 roku. Cztery pokolenia mojej rodziny znosiły ucisk, upokorzenia i niesprawiedliwość. Podczas rewolucji kulturalnej mój pradziadek był prześladowany, nasz dom splądrowany, a mój ojciec został pobity niemal na śmierć. Jako dziecko doświadczyłam fizycznej i emocjonalnej traumy.
Jako dorosła, wyszłam za mąż i miałam dzieci. Mój mąż utrzymywał naszą rodzinę ciężką pracą fizyczną. Jednak gdy miałam 40 lat, zginął w wypadku samochodowym. Moi teściowie byli już po siedemdziesiątce, a ja zostałam sama z dwiema córkami i najmłodszym, dwunastoletnim synem. Czułam się przytłoczona.
Otrzymanie Fa stanowi punkt zwrotny
Obie moje córki praktykowały Falun Dafa i namawiały mnie, żebym również je studiowała. Na początku kwietnia 1999 roku moja druga córka przyniosła mi książkę Zhuan Falun. Pewnego wieczoru pomyślałam: „Rzeczywiście, że mogę do niej zajrzeć”. Już pierwsza strona mnie urzekła. To było dokładnie to, czego szukałam przez całe życie! Zajmowałam się obowiązkami domowymi w ciągu dnia, a książkę czytałam w nocy, często siedząc do północy.
Nie zaczęłam praktykować Dafa, żeby wyleczyć się z choroby, a jednak wydarzyła się rzecz najcudowniejsza. Miałam zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego, które uciskało nerw w kręgosłupie. Nie było na to lekarstwa. Każdej nocy bolały mnie, drętwiały i puchły ramiona, co prowadziło do chronicznego niedoboru snu. Jednak po prostu czytając Zhuan Falun, zanim jeszcze zaczęłam ćwiczyć, problem zniknął. Kilka innych dolegliwości również zniknęło, zanim zdążyłam się zorientować.
Korzyści dla całej rodziny
W przeszłości moja rodzina była stale nękana problemami. Wszystko stało się harmonijne i spokojne, gdy zaczęłam praktykować Dafa. Mój syn ożenił się i miał kochającego syna i córkę. Staliśmy się zamożni i mieliśmy dom i samochód. Dafa odmieniło moje przeznaczenie na lepsze.
Odkąd zaczęłam praktykować Dafa, podążałam za naukami Mistrza i starałam się być dobrym człowiekiem, zgodnie z zasadami Prawdy-Życzliwości-Cierpliwości. Pewnego dnia, idąc do pracy w polu, znalazłam telefon komórkowy. Pomimo licznych prób, nie mogłam znaleźć właściciela. Sąsiad powiedział: „Po prostu wymień kartę SIM i sama z niej korzystaj. Ten telefon musi być wart 700 lub 800 juanów”. Powiedziałam mu: „Falun Dafa uczy nas bezinteresowności i stawiania innych ponad sobą”. Pomógł mi znaleźć właściciela. Kiedy właściciel mi podziękował, powiedziałam: „Mistrz Li, założyciel Falun Dafa, nauczył mnie tego”.
Kiedyś, gdy sprzedałam puste butelki po alkoholu, kupiec przepłacił mi dwa juany za dużo. Powiedziałam: „Dałeś mi za dużo pieniędzy. Przy cenie zaledwie kilku centów za butelkę, musiałbyś sprzedać ich tak wiele, żeby pokryć tę kwotę. Mówię szczerze, bo praktykuję Falun Dafa”. Odpowiedział: „Ostatnio jest zbyt mało takich ludzi jak ty w dzisiejszych czasach”.
Wspieranie Mistrza w ratowaniu ludzi bez względu na pogodę
Po rozpoczęciu prześladowań 20 lipca 1999 roku, po zaledwie trzech miesiącach praktykowania Dafa, początkowo byłam zagubiona. Ale potem postanowiłam, że bez względu na wszystko, będę niezachwianie wierzyła w Dafa i Mistrza.
Lokalni praktykujący zebrali się, aby omówić, jak przeciwstawić się prześladowaniom, wyjaśnić prawdę i ocalić czujące istoty. Na początku kupowaliśmy papier i długopisy, w ciągu dnia zapisywaliśmy informacje o Dafa w domu, a nocą udawaliśmy się do pobliskich wiosek, aby je rozsyłać. Szliśmy niestrudzenie. W końcu praktykującym udało się wydrukować materiały, które następnie rozdawaliśmy.
Pewnej jesiennej nocy w 2003 roku sześciu z nas wyruszyło, aby rozdawać materiały w wiosce. Podzieliliśmy się na dwie pary, aby dotrzeć do każdej ulicy, i planowaliśmy przegrupować się w wyznaczonym miejscu po zakończeniu.
Mój partner i ja prawie skończyliśmy rozdawać materiały, gdy włożył ulotkę w drzwi. Duży pies w domu zaczął wściekle szczekać. Młody mężczyzna wybiegł z domu, podążając za psem, który nas gonił. Mężczyzna złapał drugiego praktykującego za ramię i ponaglił swojego psa, żeby mnie zaatakował. On również mnie schwycił. Wysłałam prawe myśli. Właśnie wtedy wyszła kobieta, żeby przynieść mu koszulę, ponieważ był nagi. Praktykujący wymknął się, gdy mężczyzna ją zakładał. Mężczyzna zaczął dzwonić. Powiedziałam: „Bracie, jesteśmy dobrymi ludźmi i nie robimy złych rzeczy”. Był pijany i ciągnął mnie po wsi. Może trochę wytrzeźwiał. Wciągnął mnie do swojego domu, nalał mi szklankę wody i powiedział: „Możesz już iść. Twój towarzysz na ciebie czeka”. Okazało się, że był sekretarzem wiejskiej partii. Pod opieką Mistrza bezpiecznie przeszliśmy przez tę niebezpieczną sytuację.
Znalazłam pozostałych praktykujących i wróciłam do domu, cała i zdrowa, gdy nastał świt.
Po opublikowaniu „Dziewięciu Komentarzy o Partii Komunistycznej” w 2004 roku, zaczęliśmy rozdawać egzemplarze książki. Pewnego wieczoru wczesną wiosną 2005 roku, cztery z nas wyruszyły do sąsiedniej wioski. Zaczęła padać mżawka, a potem deszcz stał się bardziej intensywny. Pracując w parach, zwolniłyśmy tempo. Deszcz stał się ulewny, a ścieżki śliskie. Nieutwardzone drogi gruntowe zamieniły się w błotnistą i wilgotną kałużę. Zanim skończyłyśmy i wróciłyśmy do domu, straciłyśmy rachubę, ile razy się przewróciłyśmy, a nasze kurtki były przemoczone. Ale ponieważ byłyśmy zaangażowane w ratowanie ludzi, nie odczuwałyśmy ani trudności, ani zmęczenia.
Wniosek
Ostatnie 27 lat przyniosło zarówno porażki, jak i triumfy, radości i smutki. Nieustępliwie realizowaliśmy te trzy rzeczy i wypełnialiśmy nasze misje. Stając w obliczu wyzwań lub prób sinsing, nie dalibyśmy rady bez Mistrza, który nas chroni i wzmacnia naszą determinację.
Zawsze ronię łzy, gdy przypominam sobie nauki Fa Mistrza:
„Skierowałem moją najwyższą troskę nie tylko na was, ale na wszystkie istnienia. Wykorzystałem prawie wszystko co moje na rzecz wszystkich istnień. Tego rodzaju wykorzystanie nie oznacza tego, co wy przez to rozumiecie - jakby nic nie pozostało”. (Nauczanie Fa na konferencji w Szwajcarii).
Jako uczennica, nie potrafię wyrazić słowami mojej wdzięczności Mistrzowi. Jedynym sposobem, by odwdzięczyć się za jego łaskę, jest autentyczna, pilna praktyka.
Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 9 listopada 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
