(Minghui.org) Jestem praktykującą Falun Dafa, zbliżającą się do siedemdziesiątki, i praktykuję od ponad 20 lat. Byłam niesłusznie więziona i prześladowana co najmniej kilkanaście razy, w tym dwukrotnie w więzieniu dla kobiet w prowincji Heilongjiang. Zostałam zwolniona w lipcu 2025 roku. Dokumentuję metody, których byłam świadkiem, stosowane do prześladowania praktykujących Falun Dafa w tym więzieniu.
Opis więzienia
Więzienie dla kobiet w prowincji Heilongjiang składa się z 13 oddziałów. Praktykujące Falun Dafa są przetrzymywane w oddziałach 8 i 9. Każdy oddział mieści od 300 do 400 osadzonych, w tym około 200 praktykujących Falun Dafa. Wśród osadzonych są osoby skazane za przestępstwa gospodarcze, narkotykowe i morderstwa.
Metody prześladowań
Od listopada 2024 roku więzienie dla kobiet w Heilongjiang przyjęło metody stosowane w więzieniu Daqing do kontrolowania i znęcania się nad praktykującymi Falun Dafa.
Od rana do nocy każda czynność była regulowana standardowymi poleceniami słownymi: wstawanie o 5:00 rano, składanie pościeli, schodzenie z górnego łóżka po jego złożeniu, mycie się, sprzątanie miejsca do spania, siedzenie na małym stołku i recytowanie „10 Zakazów” przed posiłkami. Następnie pojawiały się polecenia jedzenia, mycia naczyń, mycia podłogi, ustawiania się w kolejce po leki, siadania, wstawania, recytowania „38 Zasad” i ustawiania się w kolejce do warsztatu.
Małe stołki i środkowe prycze
Jedną z metod prześladowań było siedzenie na „małym stołku”. Praktykujące były zmuszane do siedzenia na małych stołkach o wysokości zaledwie 30 centymetrów (12 cali) przez nawet 13 godzin dziennie. Jeśli praktykujący oświadczył, że „Falun Dafa jest dobre”, musiał pozostać na stołku przez 15–16 godzin.
Więźniarki z niepełnosprawnościami lub problemami zdrowotnymi, które nie mogą usiąść na małych stołkach, muszą z wyprzedzeniem powiadomić o tym strażników, a następnie muszą położyć się na „środkowych pryczach”. Duże cele mieszczą 15 więźniarek korzystających z trzech takich prycz, podczas gdy małe cele mieszczą 10 więźniarek z dwoma takimi pryczami. Po obu stronach celi ustawione są łóżka piętrowe, z środkowymi pryczami pośrodku. Więźniarki siedzące na małych stołkach po obu stronach prycz, tworząc ekstremalnie ciasne warunki. Posiłki muszą być podawane z ręki do ręki, od przodu do tyłu. Dla starszych więźniarek, które nie są w stanie usiąść na stołkach, zmuszanie ich do leżenia na tych centralnych pryczach jest równoznaczne z psychicznym cierpieniem.
Przymusowe podawanie leków
Więźniarki przydzielone do monitorowania i przetrzymywania praktykujących Falun Dafa zmuszają je do przyjmowania leków. Prawie każda, która przeszła „transformację”, musi przyjąć lek. W przypadku odmowy, więźniarki popychają, biją i ciągną ją, aby wymusić posłuszeństwo. Brak podania leku jest traktowany jako dowód na to, że „transformacja” nie została zakończona. W rezultacie przydzielone więźniarki tracą punkty, co zmniejsza ich szanse na złagodzenie wyroku.
Skrócone korzystanie z toalety
Toaleta znajduje się wewnątrz celi i ma kształt miski kucanej. Czas jest ściśle ograniczony, więc należy wstać, nawet jeśli nie opróżniono pęcherza lub jelit. Praktykujące Falun Dafa są niezmiennie atakowane słownie podczas korzystania z toalety w celu wypróżnienia. Osoby nadzorujące, które nie biorą udziału w znęcaniu się, uznaje się za nieprzestrzegające zasad i odejmuje się im punkty, co ma wpływ na skrócenie wyroku.
Przerwany sen
Chociaż praktykujące mogły położyć się spać o 19:30, były zmuszone do wstawania o 21:20, stania w szyku, siedzenia, leżenia, a następnie pójścia spać. Dla starszych praktykujących Falun Dafa było to formą fizycznej i psychicznej udręki.
Wiele narkomanek to osoby bezwzględne. Wiedziały, że praktykujące Falun Dafa nie jedzą surowego czosnku. Czekali, aż praktykujące zasną, a potem smarowali zagłówki ich łóżek rozgniecionym czosnkiem. Dla praktykujących był to akt szyderstwa, forma prześladowania, która powodowała zarówno fizyczne, jak i psychiczne cierpienie.
Ograniczenia dotyczące higieny osobistej
Czas przeznaczony na codzienne mycie ciała wynosi zaledwie 12 minut, a mimo to tak zwana liderka grupy monopolizuje umywalkę. Praktykujące Falun Dafa są zmuszone do przebywania w ciasnej przestrzeni wokół kabin toaletowych i często muszą rezygnować z mycia zębów, co kończy się na tym, że są atakowane słownie przez więźniarki.
Bicie i obelgi słowne
Za każdym razem, gdy praktykujące wyjaśniały fakty, były bite i obrażane słownie. Więźniarki krzyczały: „Uderz się w głowę”, aby uniknąć widocznych siniaków lub ran. Niektórym praktykującym wybito zęby, a inne cierpiały na uporczywe krwawienie.
Ograniczone posiłki w czasie posiłków
Podawali trzy posiłki dziennie od poniedziałku do soboty i dwa w niedziele. Liderka grupy rozdawała jedzenie. Kiedy dotarło ono do praktykujących Falun Dafa, został im tylko rosół, kości i fragmenty kości, a porcje ryżu były mniejsze niż te, które otrzymywały inne. Praktykujące nie miały innego wyboru, jak tylko głodować lub zorganizować strajk głodowy w proteście przeciwko niesprawiedliwemu traktowaniu.
Zmuszanie do noszenia mundurów więziennych
Wszystkie zatrzymane miały na bieliźnie i odzieży wierzchniej napis „Skazana”. Nieprzestrzeganie tego zakazu było traktowane jako naruszenie dyscypliny, skutkujące odjęciem punktów karnych, a nawet dodatkowymi wyrokami. Aby upokorzyć praktykujące Falun Dafa, władze nakazywały im wieczorami przebierać się w numerowane mundury. Praktykujące odmawiały ich noszenia, rozdzierając lub rozrywając ubrania i wrzucając je do kosza, i zostały bite do krwi.
Bezprawne znęcanie się ze strony więźniarek
Strażnicy więzienni po cichu pozwalali więźniarkom niepraktykującym znęcać się nad praktykującymi Falun Dafa. Więźniarki często atakowały praktykujące, aby dać upust swojej złości.
Praktykujące spotykały się z wszelkiego rodzaju bezpodstawnymi żądaniami i prześladowaniami. Większość praktykujących była w podeszłym wieku, między 60 a 80 rokiem życia, a niektóre miały problemy z uzębieniem. Czasami używały gorącej wody do przygotowywania makaronu instant. Mimo to więzienie często nakazywało wymianę termosów. Jedną partię trzeba było wymienić na drugą, zanim pierwsza się zużyła. Niedostosowanie się do wyznaczonego stylu było uznawane za naruszenie zasad. Wieszaki na ubrania były wymieniane w podobnym tempie, co wymagało zakupu nowych, pasujących do określonego koloru i stylu. Później więzienie wymagało zakupu dużych podgrzewaczy wody, po jednym na każdy pokój, co wymusiło utylizację istniejących i w pełni sprawnych dystrybutorów ciepłej wody. Po latach prześladowań ekonomicznych ze strony Komunistycznej Partii Chin, praktykujące borykają się z trudnościami finansowymi i nie stać je na ciągłe wymiany. W rezultacie niektóre są zmuszone obywać się bez ciepłej wody, nawet do kąpieli i zmywania.
Tekst tłumaczony z wersji anglojęzycznej na stronie en.minghui.org z dnia 2 października 2026 roku
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
