(Minghui.org) Muzyka jest integralną częścią tradycyjnej kultury chińskiej. Liji (Księga obrzędów) stwierdza: „Cnota jest fundamentem człowieczeństwa, a muzyka jest zewnętrznym przejawem cnoty”.
Dlatego muzyka została stworzona i przekazywana, aby harmonizować niebo i ziemię, poprawiać charakter człowieka i pielęgnować duszę, prowadząc ją ku wyższym sferom.
(Ciąg dalszy z części 2)
Era Republiki Chińskiej
Pod wpływem nowoczesnych idei tradycyjna muzyka i obrzędy były zaniedbywane w początkowym okresie istnienia Republiki Chińskiej. Kiedy w 1949 roku Chiang Kaj-szek odwiedził prezydenta Filipin Elpidio Quirino, wspomniał, że jego hobby to muzyka i przyroda.
W książce „Kultura chińska i chińska edukacja muzyczna” tajwański muzyk He Mingzhong wspominał: „Odkąd generał Chiang Kaj-szek powrócił do pełnienia swoich obowiązków na Tajwanie, organizował uroczyste bankiety dla odwiedzających go głów państw z różnych krajów. Byli wśród nich prezydent Korei Południowej Syngman Rhee, prezydent Wietnamu Ngo Dinh Diem, prezydent Filipin Carlos P. Garcia oraz prezydent Stanów Zjednoczonych Dwight D. Eisenhower.
Po każdym bankiecie generał Chiang zapraszał narodową orkiestrę do zagrania, nie organizując żadnych innych rozrywek. Przed występem orkiestry wyjaśniał odwiedzającym głowom państw elegancję i piękno chińskiej muzyki. Po występie towarzyszył gościom za kulisami, aby obejrzeć różne instrumenty muzyczne używane przez narodową orkiestrę. To pokazuje jego zainteresowanie i uznanie dla tradycyjnej chińskiej muzyki”.
Aby promować edukację muzyczną, Chiang zaktualizował „Uwagi uzupełniające do dwóch rozdziałów zasad życia ludowego: edukacja i muzyka”. Opowiadał się za włączeniem edukacji muzycznej jako ważnego elementu krajowego systemu edukacji. Dokładniej rzecz ujmując, planował utworzenie wydziałów muzycznych na różnych uniwersytetach oraz w szkołach podstawowych i średnich. Uczestniczył również w wielu konfucjańskich ceremoniach, podczas których wykonywano muzykę klasyczną, i fotografował się obok muzyków i tancerzy.
Chiang zawsze był postrzegany jako silny człowiekiem wojskowym, jednak liczne zapisy historyczne i wpisy w pamiętnikach ujawniają, że naprawdę doceniał muzykę. Chiang pamiętał, że w wieku 10 lat matka uczyła go rytuałów kultu przodków, kładąc nacisk na to, aby każdy ruch był zharmonizowany z rytmem muzyki.
W 1968 roku Chiang odwiedził świątynię Konfucjusza w Tajpej, aby posłuchać muzyki towarzyszącej rytuałom konfucjańskim. Po ceremonii pozował do zdjęcia z wykonawcami. „Po obejrzeniu ceremonii konfucjańskiej czuję się jeszcze bardziej poruszony głębokim wpływem rytuałów i muzyki. Mogą one kształtować charakter i promować harmonię społeczną. Obserwowanie harmonijnych ruchów i słuchanie eleganckich melodii inspiruje i zachęca do cnotliwego postępowania” – zauważył. „Dlatego szkoły wszystkich szczebli powinny zwracać szczególną uwagę na wychowawczy i przewodni wpływ rytuałów i muzyki na uczniów”.
Przez całe życie Chiang wielokrotnie podkreślał znaczenie muzyki w odniesieniu do społeczeństwa, edukacji i wojska.
W publikacji z 1934 roku napisał: „Współcześni specjaliści ds. administracji muszą wiedzieć, że czysta i szlachetna muzyka może kształtować charakter, pielęgnować wartości moralne, łagodzić smutek i pobudzać ambicje. Stanowi ona duchowe schronienie i ukojenie dla ludzi, niepostrzeżenie eliminując różne nieszczęścia i umożliwiając całemu społeczeństwu rozkwit i stopniowy postęp”. ”
W tym samym roku Chiang wygłosił przemówienie na temat „Podstawowych zasad zdrowego stylu życia i ćwiczeń fizycznych” dla Ruchu Nowego Życia. Powiedział między innymi: „Czym jest muzyka? Muzyka to rytm i tylko dzięki harmonijnemu rytmowi osiąga ona swoje wysublimowane piękno. Rytm muzyki i umiar muzyczny mają to samo znaczenie i funkcję. Dlatego musimy zrozumieć muzykę, aby pojąć rytuał; musimy również cenić muzykę, aby cenić rytuał”.
W następnym roku Chiang ponownie podkreślił znaczenie muzyki w przemówieniu, mówiąc: „Aby ocalić naród, musimy wdrożyć edukację, która łączy literaturę i sztuki walki, a także kultywowanie moralności”.
„Jeśli ludzie nie rozumieją muzyki, nie poznają niuansów radości, gniewu, smutku i szczęścia, a zatem nie mogą wieść satysfakcjonującego życia” – zauważył. „Podobnie szkoła, armia lub społeczeństwo, w których brakuje muzyki, nie mogą być uznane za kompletne. Muzyka jest szczególnie ważna dla wojska; jest niezbędna do utrzymania morale, zapewnienia dyscypliny i budowania jedności w czasie pokoju. Ma kluczowe znaczenie dla pocieszania zmęczonych, podnoszenia morale i wzmacniania siły militarnej w czasie wojny. Wszystkie te aspekty opierają się na muzyce wojskowej”.
Niszczenie muzyki i obrzędów przez KPCh
Chiang przyznał się do szkód wyrządzonych przez Komunistyczną Partię Chin (KPCh) w zakresie obrzędów i muzyki w początkowym okresie jej działalności. W przemówieniu z 1933 roku powiedział: „Partia Komunistyczna nauczyła nas odrzucać rytuały, niszcząc w ten sposób wszelką moralność i zaniedbując takie rzeczy jak muzyka. Nauczyła nas, że Chiny powinny porzucić to wszystko, że wszystko, co związane ze sztuką, etyką i tradycyjną kulturą, musi zostać całkowicie zniszczone. Partia Komunistyczna, która niszczy nasz kraj i naród oraz rujnuje nasze cnoty i zdolności intelektualne, jest również naszym największym i najbliższym wrogiem”.
Kiedy KPCh przejęła władzę w 1949 roku, zniszczenie kultury – w tym muzyki – osiągnęło bezprecedensową skalę.
„Rewolucyjne pieśni” KPCh to przede wszystkim porywające melodie lub utwory gloryfikujące partię. Są one przepełnione motywami przemocy, kłamstw i nieludzkości. Na przykład podczas rewolucji kulturalnej dozwolone było wykonywanie tylko kilku yang ban xi (oper modelowych). W tekście piosenki przewodniej jednej z nich, Hong Deng Ji (Czerwona latarnia), śpiewano: „nienawiść, raz zasiana w sercu, wykiełkuje”.
W systemie edukacji dzieci były uczone śpiewania piosenek popierających KPCh, takich jak „Bez Komunistycznej Partii Chin nie byłoby nowych Chin” i „Międzynarodówka”. Piosenki te miały na celu indoktrynację uczniów ideami walki klasowej, nienawiści i przemocy.
Chiny miały tradycyjne melodie i pieśni ludowe. KPCh zastąpiła tradycyjne teksty tekstami popierającymi KPCh i propagowała je poprzez audycje radiowe i telewizyjne. Melodia Dong Fang Hong (Wschód jest czerwony), znanej piosenki KPCh, pochodzi w rzeczywistości z pieśni ludowej z prowincji Shanxi o nazwie Zhi Ma You (Olej sezamowy).
Zarówno agencje rządowe, jak i przedsiębiorstwa państwowe w Chinach organizują regularne konkursy na piosenki popierające KPCh. Wielokrotnie zalewają umysły Chińczyków tymi melodiami, aby utrwalić ideologię komunistyczną. W ostatnich latach KPCh wyeksportowała niektóre z tych piosenek za granicę, aby dalej propagować komunizm w skali globalnej.
Shen Yun: Powrót autentycznej chińskiej kultury
Aby ożywić tradycyjną chińską kulturę, w 2006 roku w Nowym Jorku powstała organizacja Shen Yun Performing Arts, której celem jest przedstawienie światu „Chin przed komunizmem”. Od tego czasu zespół wystąpił ponad 10 000 razy w ponad 200 miastach w Azji, Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Australii. Widzowie entuzjastycznie oklaskiwali występy, będąc pod wrażeniem ich wysokiego poziomu artystycznego oraz wdzięku i piękna starożytnej kultury. Wielu wyraziło również nadzieję, że Chiny powrócą do swojej tradycyjnej kultury i rozpoczną nowy rozdział.
Suk-ja Oh, kompozytorka operowa i członkini zarządu Korea Music Copyright Association (KOMCA), wraz ze swoim mężem, muzykiem Yong-yeol Hanem, uczestniczyła w premierowym występie Shen Yun w Gwacheon Civic Center w maju 2025 roku.
Pani Oh, która w 2024 roku znalazła się wśród 10 najlepszych kompozytorów Korei, stwierdziła, że istnieją podobieństwa w tonacji starożytnej muzyki chińskiej i tradycyjnej muzyki koreańskiej. „Dlatego brzmiała tak znajomo – prawie jak melodie z mojego rodzinnego miasta. Skala jest ciepła i przystępna, aranżacje są jasne i żywe, a muzyka łatwo rezonuje z publicznością. To przedstawienie było naprawdę satysfakcjonujące i wypełniło mnie tajemniczym uczuciem” – powiedziała.
Przedstawienia Shen Yun ujawniają również rzeczywistość prześladowań osób praktykujących swoją wiarę przez KPCh oraz ciągłe łamanie praw człowieka przez partię. Pani Oh zauważyła: „Ostatnia scena przedstawiała zniszczenie życia przez komunizm, a boskość zstępująca z niebios, aby przynieść pokój. Sposób, w jaki zakończyło się przedstawienie, był naprawdę niezapomniany”.
Jej mąż, Yong-yeol Han, były saksofonista, obecnie wolontariusz jako instruktor muzyczny, powiedział: „Widziałem wiele oper i musicali, ale to przedstawienie było naprawdę oszałamiające!”. Największe wrażenie zrobił na nim sposób, w jaki potraktowano melodie.
„Przedstawienie, w tym tancerze i muzyka, przerosło moje oczekiwania – było czyste, precyzyjne i pozbawione zbędnych elementów. To było naprawdę niezwykłe” – powiedział, dodając, że spektakl dostarczył cennych wskazówek dotyczących nauczania muzyki. „Unikalna struktura i płynność muzyki dały mi wiele do przemyślenia i głębszej refleksji”.
Profesjonalny perkusista i kompozytor Pete Parada obejrzał spektakl w Fisher Center w Nashville w stanie Tennessee w maju 2025 roku: „Umiejętności muzyczne były niesamowite, a wokaliści – nie byłem na to przygotowany” – zauważył.
„Dźwięk, który wydobywał się z ich ciał” – powiedział, opisując baryton. „Ostatnie nuty, które zagrał, niemal wyrwały mnie z krzesła. Nie spodziewałem się tego. To było jakby ktoś mnie odrzucił od sceny. Bardzo mi się to podobało”.
Autor tekstów Cliff Buckosh pochwalił orkiestrę wschodnią i zachodnią oraz opatentowane cyfrowe tło: „Muzyka jest fantastyczna. Uwielbiam orkiestrę na żywo. Wszystkie różne instrumenty, które macie, i orkiestra, idealnie komponują się z tańcem i ekranem z tyłu. Sposób projekcji, w którym wchodzą w nią, a muzyka pasuje do każdego rytmu”.
W ciągu ostatnich 5000 lat muzyka cnotliwa przeszła długą drogę. Z prostych i skromnych melodii, które łączyły się z boskością, z czasem dojrzała. Z drugiej strony, upadek moralny ludzkości stanowi poważne zagrożenie. Następnie, wraz z nadejściem KPCh, tysiące lat wspaniałej cywilizacji zostały zniszczone. Misją Shen Yun jest ożywienie tradycyjnej kultury chińskiej.
Wiele kultur zachowało legendy, że ludzkość nie została zapomniana i że boskość powróci. Wyjątkowy sukces Shen Yun w ciągu ostatnich 20 lat dał światu inspirację i nadzieję, torując drogę do nowej ery.
(Koniec)
Tekst przetłumaczony z wersji anglojęzycznej, która ukazała się na stronie en.Minghui.org dnia 28 grudnia 2025
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
