Fałszywy ogień: świadkowie ujawniają 25-letnią propagandę nienawiści KPCh

(Minghui.org) Joseph Goebbels, główny propagandysta nazistów, powiedział kiedyś: „Kłamstwo powiedziane raz pozostaje kłamstwem, ale kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą.” Niestety, dokładnie tak wygląda sposób, w jaki Komunistyczna Partia Chin oczernia Falun Gong przez ostatnie 25 lat.

Falun Gong jest systemem samodoskonalenia opartym na zasadach Prawda–Życzliwość–Cierpliwość. Został publicznie wprowadzony w 1992 roku. W ciągu kilku lat praktykę tę podjęło około 100 milionów ludzi. Jiang Zemin, ówczesny przywódca KPCh, zazdrościł Falun Gong jego popularności i w lipcu 1999 roku rozpoczął brutalne prześladowania tej grupy.

Chociaż Jiang groził całkowitym zniszczeniem Falun Gong w ciągu trzech miesięcy, wiele osób widziało, jak praktyka ta pozytywnie zmienia ludzi, i dlatego niechętnie realizowało politykę prześladowań. Aby wzniecić nienawiść społeczną i usprawiedliwić represje, Jiang oraz jego zwolennik Luo Gan zorganizowali 23 stycznia 2001 roku inscenizowany incydent samospalenia na placu Tiananmen.

Po tym, jak tego samego dnia CCTV nadała relację z wydarzenia, temat ten był wielokrotnie powtarzany w programach informacyjnych, publikacjach, podręcznikach szkolnych, a nawet w przemyśle rozrywkowym. Szczegółowe analizy ujawniły jednak liczne sprzeczności i fałszerstwa, które zostały podsumowane w nagradzanym filmie dokumentalnym „False Fire”.

Żołnierz na służbie

Jeden z praktykujących Falun Gong został zatrzymany w 2007 roku za praktykowanie Falun Gong. W tej samej celi przetrzymywano młodą kobietę. Podczas rozmowy praktykujący wyjaśnił, że został uwięziony z powodu swojej wiary.

„Praktykujemy, aby doskonalić umysł i ciało” – powiedział. – „To nie jest to, co twierdzi rząd. Komunistyczna Partia Chin rozpowszechnia propagandę nienawiści, aby oczernić Falun Gong. Tak zwane samospalenie na placu Tiananmen jest jednym z takich kłamstw.”

„Wiem” – odpowiedziała natychmiast kobieta. – „Ten incydent został zaaranżowany przez rząd.”

„Naprawdę? Skąd to wiesz?” – zapytał praktykujący.

„Mój chłopak był wtedy żołnierzem w Pekinie. Kiedy przyjechał na urlop z okazji Chińskiego Nowego Roku, oglądaliśmy tę relację w telewizji. Powiedział mi, żebym w to nie wierzyła, bo to kłamstwo.”

Wyjaśniła, że dzień przed 23 stycznia 2001 roku jej chłopak i inni żołnierze z jego jednostki otrzymali rozkaz pełnienia służby na placu Tiananmen.

„Podczas dyżuru” – powiedział – „przyjechało kilka vanów. Ludzie wysiedli, podpalili się, a następnie ogień został szybko ugaszony. Wyglądało to jak kręcenie filmu.”

Widząc kamery wideo, żołnierze sądzili, że nagrywany jest program telewizyjny. Dopiero później, oglądając te same sceny w telewizji, zrozumieli, co naprawdę się wydarzyło.

„Byliśmy bardzo dobrze zaznajomieni z tymi ujęciami – z wyjątkiem tego, że niektórzy ludzie zostali później przedstawieni jako praktykujący Falun Gong.”

Pozostali więźniowie w celi byli wstrząśnięci tą relacją. Po długich rozmowach większość z nich zgodziła się wystąpić z KPCh.

Oficer Biura 610

Nagranie z monitoringu pokazuje mężczyznę w wojskowym płaszczu, który uderza Liu Chunling – jedną z ofiar samospalenia – ciężkim przedmiotem w tył głowy. Kobieta natychmiast upada na ziemię. Przez lata ludzie zastanawiali się, czym dokładnie był ten przedmiot.

Pracownik Biura 610 z dzielnicy Yuzhong w Chongqing został wysłany do Pekinu, aby aresztować lokalnych praktykujących, którzy udali się tam, by apelować w sprawie Falun Gong. Złożył następujące zeznania:

„W dniu samospalenia po obiedzie spacerowałem po placu Tiananmen. Zauważyłem dużą stertę gaśnic u podstawy pomnika i pomyślałem, że coś się wydarzy.

Kiedy podążyłem za kilkoma policjantami, zobaczyłem wysokiego, silnego policjanta wojskowego, który uderzył kobietę gaśnicą w tył głowy. Kobieta natychmiast upadła. Siła uderzenia była tak duża, że gaśnica wyleciała mu z rąk.

Byłem wstrząśnięty tym, co zobaczyłem. Jeszcze bardziej zdziwiło mnie to, że nikt nie próbował go zatrzymać. Byłem niemal pewien, że było to zaplanowane zabójstwo.

Później, oglądając film ujawniający prawdę o samospaleniu, zobaczyłem klatkę, na której widać obiekt odlatujący z tyłu głowy ofiary. Wiedziałem wtedy, że była to rękojeść gaśnicy. Reszta była zasłonięta przez pianę gaśniczą.”

„Dlatego przez te wszystkie lata nie dałem się zwieść propagandzie Jianga i jego kliki. Wiem, że władze celowo podsycały nienawiść wobec Falun Gong.”

Dyrektor policji w Sinciangu

Czytelniczka Minghui wraz z mężem mieszkali i pracowali w Sinciangu przez ponad 60 lat. W kwietniu 2002 roku postanowili wrócić do rodzinnego miasta. Odwiedził ich przyjaciel – dyrektor lokalnej policji. Rozmowa trwała ponad trzy godziny.

Gdy poruszono temat inscenizowanego samospalenia na placu Tiananmen, dyrektor powiedział:

„Przed tym wydarzeniem w 2001 roku wszyscy dyrektorzy biur bezpieczeństwa publicznego zostali wezwani do Pekinu na spotkanie. Po jego zakończeniu wysłano nas na plac Tiananmen, gdzie byliśmy świadkami tego inscenizowanego incydentu.”

Uznał to za podejrzane – jakby władze chciały, aby urzędnicy osobiście byli świadkami tego przedstawienia.

Kontynuował: „Kiedy praktykujący Falun Gong pokojowo apelowali w Pekinie 25 kwietnia 1999 roku, odkryłem, że w naszym mieście praktykowało ponad 200 osób. Wszyscy byli dobrymi ludźmi i nie popełnili żadnych przestępstw. Wiedziałem wtedy, że Falun Gong jest dobre.”

Reporter CCTV

Li Yuqiang jest starszą reporterką programu informacyjnego CCTV Focus Interview. Od początku prześladowań w 1999 roku uczestniczyła w produkcji programów oczerniających Falun Gong.

Na początku 2002 roku przeprowadzała wywiady z praktykującymi Falun Gong nielegalnie przetrzymywanymi w tzw. „Centrum Edukacji Prawnej” w prowincji Hebei. Praktykujący zwracali jej uwagę na liczne sprzeczności w relacjach CCTV, m.in. na fakt, że plastikowa butelka Sprite’a wypełniona benzyną pozostała nienaruszona między nogami Wang Jindonga.

Po przedstawieniu dowodów Li przyznała, że butelkę umieszczono tam po zdarzeniu i że scena była inscenizowana. Dodała, że gdyby wiedzieli, iż ludzie będą kwestionować jej autentyczność, nie nagrywaliby jej w ten sposób.

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 24 stycznia 2026 roku.