Wspominam czas, gdy rozpoczęłam kultywację Dafa

(Minghui.org) Ten rok przypada na 33. rocznicę rozpowszechniania Dafa, 30. rocznicę publikacji Zhuan Falun przez Mistrza oraz 30. rok mojej praktyki Falun Dafa (znanej również jako Falun Gong). W 1995 roku Mistrz dał mi nowe życie. W tamtym czasie właśnie ukończyłam studia, a radość, jaką odczułam po uzyskaniu Fa, była nie do opisania. To było tak, jakby świat stał się piękny; mimo że była to sroga zima, wszystko, co widziałam, ogrzewało moje serce.

Pewnego dnia w listopadzie 1995 roku wybierałam się do auli szkolnej, aby obejrzeć film. Kiedy dotarłam na miejsce, zobaczyłam ogłoszenie informujące, że seans został odwołany. Byłam znudzona i nie wiedziałam, co robić. Wtedy zauważyłam na filarze czerwony plakat zapowiadający wprowadzenie do Falun Gong, z informacją, że jest ono bezpłatne. Poszłam więc na miejsce spotkania, znalazłam miejsce pośrodku sali i zobaczyłam zawieszony na tablicy z przodu baner, który, jak dowiedziałam się później, przedstawiał emblemat Falun.

Gdy zebrała się wystarczająca liczba osób, prowadzący rozpoczął spotkanie. Na mównicę wyszedł mężczyzna z całkowicie siwymi włosami i przedstawił się jako sekretarz partyjny fabryki. Mówił bardzo sugestywnie, opowiadając o swoim nastawieniu, gdy po raz pierwszy zaczął słuchać wykładów Mistrza. Wspomniał o 18 pytaniach, które wówczas miał, oraz o tym, jak każdy kolejny wykład przynosił odpowiedzi, aż w końcu nie miał już żadnych pytań i formalnie rozpoczął kultywację Dafa. Jego doświadczenie bardzo mnie poruszyło i wzbudziło moje głębokie zainteresowanie Falun Gong. Z niecierpliwością czekałam na dzień, w którym będę mogła obejrzeć nagrania wykładów Mistrza. Ich słuchanie było przełomowym doświadczeniem; byłam głęboko poruszona. Mistrz odpowiedział na wszystkie pytania, które mnie nurtowały. Byłam niezwykle podekscytowana i pragnęłam słuchać dalej. W ten sposób uzyskałam Fa.

Do dziś bardzo wyraźnie pamiętam, jak się wtedy czułam. W drodze do domu wszystko wydawało się takie piękne, a powietrze było wyjątkowo świeże. Po obejrzeniu dziewięciu wykładów zrozumiałam, dlaczego żyję. Po ukończeniu studiów czułam się zagubiona i nie wiedziałam, co dalej robić. Wielu ludzi skupiało się na zarabianiu pieniędzy i pod wpływem tego również ja chciałam zarobić dużo pieniędzy. Jednak w tamtym momencie Mistrz otworzył przede mną drzwi i zrozumiałam prawdziwe znaczenie życia oraz to, dlaczego tu jestem.

Kiedyś byłam osobą introwertyczną. Gdy coś mnie zdenerwowało, w moim sercu panował chaos, chociaż nic nie mówiłam. Narzekałam w myślach przez wiele dni, a samo wspominanie tego sprawiało, że czułam złość. Po tym, jak zaczęłam praktykować Falun Dafa, gdy czułam wewnętrzny niepokój, po cichu recytowałam Fa Mistrza:

"Nikczemnik powodowany jest zazdrością; z egoizmu i z gniewu, uskarża się na niesprawiedliwość.Dobrotliwy ma zawsze miłosierne serce; bez skarg i bez nienawiści, przyjmuje cierpienia jako radość.Oświecony jest wolny od przywiązań, spokojnie obserwuje ludzi na tym świecie, omamionych iluzjami."("Sfery duchowe", Istota Dalszych Postępów)

Moje serce wtedy się uspokajało i potrafiłam to puścić. To było naprawdę cudowne. Wiedziałam, że nigdy nie stanę się złą ani nikczemną osobą.

Jedna z takich sytuacji wydarzyła się w pracy. Telewizor w dyżurce ochrony nie działał i wiele osób próbowało go naprawić, ale bez skutku. Następnego dnia jeden z kolegów go naprawił. Pochwaliłam go, mówiąc: „Naprawdę jesteś niesamowity! Jak to naprawiłeś?” Jednak kolega odburknął: „A co ci do tego, jak to naprawiłem?” Odpowiedział szorstko, a ja zaniemówiłam. Natychmiast poczułam urazę. To było takie niegrzeczne! Nie powiedziałam nic obraźliwego, po prostu swobodnie z nim rozmawiałam. Czy chciałabym jeszcze kiedykolwiek mieć z nim do czynienia? Potem pomyślałam: „Nie mogę reagować na tę osobę urazą, jestem kultywującą”. Ale zaraz pojawiła się kolejna myśl: „Ten człowiek nie jest dobry. Z takim charakterem z kim on w ogóle może się dogadać? Jest taki zgorzkniały”. Następnie pomyślałam: „On pomaga mi poprawić mój xinxing”. Potem znów przypomniały mi się jego wady i po prostu nie potrafiłam stłumić negatywnych myśli. Później wyrecytowałam „Sfery duchowe” („Realms”), aby się skorygować. To było naprawdę cudowne: moje serce stało się spokojne, puściłam to i przestałam żywić urazę do tego kolegi.

Innym razem w domu zepsuło się gniazdko elektryczne. W pracy zobaczyłam nieużywane gniazdko, które od dłuższego czasu tam leżało, i pomyślałam: „Nikt go nie używa, po prostu tam leży. Mogę je wziąć, to nic wielkiego”. Włożyłam je więc do torby. Po pracy poszłam do domu jednego z praktykujących. Czułam się nieswojo z powodu zabrania tego gniazdka, więc mu o tym powiedziałam. Praktykujący zapytał: „Czy ktoś ci je dał?” Odpowiedziałam, że nie. Powiedział wtedy: „W takim razie zabranie go było niewłaściwe. Poza tym, nawet gdyby ktoś ci je dał, nadal jest to mienie publiczne i nie powinnaś go brać. Czy to nie jest nadal chęć wykorzystania sytuacji? Nawet jeśli nikt nie widział, co zrobiłaś, to i tak jest to niewłaściwe”. Pomyślałam: „Ma rację, to nie spełnia standardów Dafa. Naprawdę jest mi wstyd”. Natychmiast powiedziałam: „Oddam je, nie mogę go wziąć”. I tak je zwróciłam.

Były to drobne sprawy z początkowego okresu mojej kultywacji. Jednak Mistrz zawsze czuwa nad swoimi uczniami, pomagając nam podnosić nasz xinxing. Gdy teraz o tym myślę, każda pojedyncza rzecz, której doświadczyłam, była zaplanowana przez Mistrza, aby pomóc mi się poprawić. Gdybym nie poradziła sobie dobrze w danej sytuacji, naprawdę zawiodłabym Mistrza. Z całą pewnością zrobię wszystko, co powinnam zrobić, będę godna najświętszego tytułu ucznia Dafa i godna bycia uczennicą Mistrza.

Tekst oryginalny ukazał się w wersji anglojęzycznej na stronie en.Minghui.org dnia 16 grudnia 2025 roku.