(Minghui.org) Jako praktykujący Dafa musimy zawsze przestrzegać wymagań Mistrza we wszystkim, co robimy. Moi przełożeni i współpracownicy w pracy byli tego świadkami i wszyscy zgadzają się, że praktykujący Dafa to dobrzy ludzie.
Jedna z koleżanek została właśnie przeniesiona z innego miejsca. Szkoła zorganizowała jej dyżur w pierwszy dzień chińskiego Nowego Roku. Postawiłam się w jej sytuacji, myśląc, że znajduje się w nieznanym środowisku i na pewno myśli o powrocie do domu. Dlatego zadzwoniłam do niej i powiedziałam: „Wezmę za ciebie dyżur”. Była bardzo wzruszona i powiedziała: „To wspaniale. Martwiłam się tym. Kim jesteś? Jesteś taka miła”.
Później dowiedziała się, że jestem praktykującą Falun Dafa. Po zapoznaniu się z Dafa i naturą Komunistycznej Partii Chin (KPCh) wystąpiła z KPCh i powiązanych z nią organizacji. Później, kiedy opowiadała o rzeczach, które najbardziej ją poruszyły, podzieliła się tą historią przed wszystkimi nauczycielami w naszej szkole.
Od tego czasu, gdy moi koledzy mają sprawy, którymi muszą się zająć, proszą mnie o pomoc w pokryciu ich zmian. Zawsze zgadzam się im pomóc i dzięki temu stałam się znana z tego, że pomagam kolegom, przejmując ich zmiany.
Po rozpoczęciu roku szkolnego dyrektor szkoły zachorował na grypę typu A. Powiedział: „Całe ciało mnie boli, bolą mnie kości i czuję się gorzej niż po zarażeniu COVID-19. Kupiłem oseltamivir”. Kiedy rozmawiałam z nim o pracy, powiedział: „Trzymaj się ode mnie z daleka, bo mogę cię zarazić wirusem”. Odpowiedziałam: „Nie boję się”. Następnie powiedziałam: „Dyrektorze, możesz 500 razy powtórzyć „Falun Dafa jest dobre”, a wyzdrowiejesz! Musisz też wystąpić z KPCh, aby osiągnąć spokój i bezpieczeństwo”.
Kiedyś śniło mi się, że dwóch dyrektorów mnie chwaliło. Zastanawiałam się: „Dlaczego mnie chwalą?”.
Niedługo po tym śnie spadł bardzo intensywny deszcz ze śniegiem i marznący deszcz. Śnieg i lód wygięły gałęzie drzew, a wiele drzew zostało złamanych.
Wyszłam, aby oczyścić lodowaty śnieg z boiska sportowego podczas deszczu, a moje spodnie i buty szybko przemokły. Ponieważ stałam w śniegu i deszczu przez dość długi czas, nogi zaczęły mnie trochę boleć. Po kilku godzinach pracy moja kurtka była przemoczona potem. Następnego dnia nawierzchnia drogi była zamarznięta, więc użyłam łopaty, aby ją stopniowo rozbijać. Kiedy znalazłam szczelinę w lodzie, odrzuciłam zamarzniętą warstwę i z całych sił usunęłam lód. Na wyższych piętrach były również sople, które należało usunąć, i musieliśmy uważać, aby nie spadły z dachu. W końcu obaj dyrektorzy naprawdę pochwalili mnie za moją pracę.
Od tamtej pory za każdym razem dobrowolnie odśnieżałam. Zwłaszcza po zakończeniu pandemii wiele osób nadal czuło się ospałych, mimo że wyzdrowiały z COVID, a wielu kolegów nadal przyjmowało leki, mimo że wrócili do pracy, a śnieg padał nieprzerwanie przez kilka dni.
Za każdym razem starałam się jak najszybciej odśnieżać boisko sportowe, ponieważ po zakończeniu lekcji uczniowie deptali śnieg i utwardzali go. Wtedy trudniej było go usunąć. Widząc uczniów grających w koszykówkę, biegających i skaczących na boisku po szkole, czułam ogromną satysfakcję. Widząc uczniów mających zajęcia wychowania fizycznego na odśnieżonym boisku, czułam się bardzo szczęśliwa.
Pewnego dnia, kiedy właśnie odśnieżałam, kolega powiedział do mnie: „Dziękuję. Martwiłam się, że się poślizgnę i upadnę, a teraz wszystko jest w porządku”. Inny kolega powiedział: „Dziękuję. Jesteś dobrym człowiekiem!”.
Kiedyś odbywały się zawody. Dyrektor ds. akademickich polecił mnie, a dyrektor szkoły zadzwonił do mnie i osobiście zaprosił do pomocy przy zawodach. Tego dnia padał deszcz. Wstałam wcześnie i poszłam do szkoły. Przez cały dzień byłam zajęta pomaganiem wszystkim w przenoszeniu butelek z wodą, przygotowywaniu śniadań, przenoszeniu komputerów, robieniu zdjęć i załatwianiu spraw bieżących. Dyrektor powiedział: „Jesteśmy bardzo wzruszeni tym, co zrobiłaś!”.
Pewnego dnia dyrektor zaprosił mnie na rozmowę i poprosił, abym została jego asystentką, a ja się zgodziłam. Dyrektor biura powiedział mi: „Dyrektor powiedział, że otrzymał wielki skarb”.
Tekst przetłumaczony z wersji anglojęzycznej, która ukazała się na stronie en.Minghui.org dnia 10 listopada 2025
Copyright © 1999-2025 Minghui.org. Wszelkie prawa zastrzeżone.
